6285 De ontdekking van de chatbot

Een chatbot is een vervoeging van de woorden ‘chat’ en ‘robot’. Het is een geautomatiseerde gesprekspartner.
Bij een bot met artificiële intelligentie (AI)  kan de chatbot zelf een antwoord formuleren. Hiervoor moet de chatbot in zijn database kijken of de vraag goed genoeg aansluit bij een bepaald antwoord. Het matching percentage moet hiervoor hoog genoeg zijn. Als dit het geval is wordt de vraag gekoppeld aan het bijbehorende antwoord en verstuurt de chatbot het antwoord.

Laatst las ik ergens iets over een student die een chatbot gebruikt had om een werkstuk te maken voor school. De lerares had echter ontdekt dat het taalgebruik in het ingeleverde werkstuk totaal niet paste bij de desbetreffende leerling en was er zo achter gekomen dat de leerling een chatbot zijn huiswerkopdracht had laten maken.

Menne Weblog ging maar weer eens op onderzoek uit. En . . . Het blijkt een fluitje van een cent te zijn om een softwareprogrammaatje (chatbot) te vinden dat voor jou opdrachten uitwerkt.
Menne Weblog maakte snel een account aan bij een van de vele mogelijkheden en gaf opdracht om eens uit te leggen wat een chatbot doet.

H Wat doet een chatbot?
C Een chatbot is een computerprogramma dat in staat is om gesprekken te voeren met gebruikers via een chat- of tekstinterface. Chatbots kunnen worden gebruikt voor verschillende doeleinden, zoals het verstrekken van informatie, het uitvoeren van taken of het verlenen van ondersteuning. Sommige chatbots zijn specifiek ontworpen voor een bepaald doel, zoals het helpen van klanten bij het kopen van producten of het geven van medische adviezen. Andere chatbots zijn meer algemeen en kunnen gesprekken voeren over allerlei onderwerpen.

Daarna liet ik de chatbot weten dat ik blij was dat ik hem ontdekt had.
H Ik ben blij dat ik de chatbot ontdekt heb.
C Ik ben blij om te horen dat u geïnteresseerd bent in chatbots! Chatbots zijn een krachtige tool voor automatisering en klantenservice en worden steeds populairder in veel industrieën. Ze zijn in staat om snel en efficiënt grote hoeveelheden verkeer te verwerken en klanten te helpen met veelvoorkomende vragen en problemen.
Daarnaast worden chatbots ook steeds geavanceerder en kunnen ze nu nog meer taken uitvoeren dan voorheen, zoals het boeken van afspraken, het verwerken van betalingen en het geven van aanbevelingen.
Als u nog meer wilt weten over chatbots of hoe ze in uw bedrijfsomgeving kunnen worden gebruikt, aarzel dan niet om mij te vragen.
.
Ik heb toen nog vele vragen aan hem gesteld en het is een OPENBARING welke antwoorden er allemaal op mijn scherm verschenen. Je kunt door blijven vragen en dan krijg je steeds meer informatie over het onderwerp. Het was voor mij een echte ontdekkingstocht.
Tja . . . De ontdekking van de chatbot

6284 En weer is Portugal de winnaar

Op een van mijn favoriete sites over Portugal zag ik het bericht staan: Boodschappen in Portugal nog steeds goedkoper

De Portugese supermarkt is een aardig stuk goedkoper dan de Nederlandse.

Portugal Portal vroeg in de tweede week van december 2022 aan de 12.400 leden van zijn Facebookgroep wat hun ervaring is met de prijs van hun boodschappenmandje. Alleen leden die in de 3 maanden ervoor boodschappen hadden gedaan in zowel Nederland als Portugal werden gevraagd deel te nemen. Vele honderden leden stemden.

Schermafdruk ( printscreen) van het resuktaat van een stemming op facebook over de prijs van de dagelijkse boodschappen in Portugal in vergelijking tot Nederland.

Tja . . . wij wisten het al langer. Vooral het uit eten gaan en een terrasje pikken is aanzienlijk goedkoper dan in ONS land. Een maand of wat geleden gingen mijn vrouw en ik uit eten. Ik moest ruim € 150 afrekenen. We hadden een hoofdgerecht en een paar drankjes en als afsluiting een kopje espresso besteld; precies zoals we ook altijd in Portugal doen als we uit eten gaan.
Voor het bovengenoemde bedrag kunnen we in Portugal drie avonden uit-eten-gaan en krijgt mijn vrouw een VOL glas wijn in plaats van een bodempje dat ook nog eens € 4,50 moet kosten.

Tja . . . en weer is Portugal de winnaar . . .

6283 Zoethoudertjes

De Staatsloterij, Vriendenloterij, Bankgiroloterij, Eurojackpot, Postcodeloterij zijn m.i. de loterijen in ONS land met de meeste deelnemers.  Deelname aan een loterij is NIET winstgevend, want de kans dat je wint is zeer klein. Toch nemen veel mensen deel aan de Postcodeloterij om niet als enige met lege handen te staan als de STRAATPRIJS in jouw straat valt.

Wij dus ook en dromen net als zoveel landgenoten dat ie een keer . . .
Maar het blijft bij dromen en dat weten ze bij de Postcodeloterij ook heel goed. Daarom schenken ze ons regelmatig een klein prijsje om ons te blijven binden. Een boekje over bomen, een agenda met heel veel reclame en nog meer van dat spul dat bij het oud papier belandt. Laatst kregen we de mogelijkheid om ons uit te schrijven voor die overbodige agenda’s en ik heb daar meteen gebruik van gemaakt.

De laatste weken vielen we kort na elkaar in de prijzen met onze postcode. Een Hema-kadokaart van 5 euro, 4 paar sokken en een paraplu.

Tja . . . prijzen waarbij je geen gat in de lucht springt. Het zijn gewoon zoethoudertjes.

 

6282 Ik mis de mis (nog) niet

Ik weet niet meer precies wanneer ik voor het eerst in een kerk kwam. Het zal wel de enige parochiekerk geweest zijn die onze woonplaats destijds telde, die ik als eerste van binnen zag.

Mijn allereerste herinnering gaat terug naar mij eerste communiedag. Ik kan me delen van die dienst en de plaats waar ik zat in mijn fonkelnieuwe kamgaren, bruine pakje nog haarfijn voor de geest halen.
Nadien ben ik zeer, zeer vaak teruggekomen in die kerk. ’s Zondags was men verplicht om naar de kerk te gaan en bij ons thuis was het de gewoonte dat we door de week ook gingen. Elke morgen (op de verplichte nuchtere maag) naar de mis. Op kostschool begon elke morgen om klokslag 7.00 uur de mis. Toen ik weer thuis woonde verviel voor mij de doordeweekse dienst vanwege mijn studie. Het einde van het Rijke Roomse Leven (we mochten niks en moesten alles) was toen in het begin van de zestiger jaren van de vorige eeuw al in gang gezet. De zondagsplicht schijnt nog steeds niet officieel afgeschaft te zijn. Ik ben met die plicht altijd heel creatief  om gegaan.

Toen onze parochie  opgeheven werd en we toegevoegd werden aan een andere geloofsgemeenschap die een geheel andere opvatting had over liturgie, pastoraal denken en het omgaan met mensen bloedde de binding met de geloofsgeneenschap snel dood.
We hebben het nog geprobeerd bij een geloofsgemeenschap in een buurgemeente, waar we zondags de viering bijwoonden. We konden ons daar ook niet hechten en toen corona kwam was het snel definitief afgelopen. De zondagmorgen ziet er nu voor ons sinds die tijd toch heel anders uit.

Aan dat alles moest ik denken toen ik het bericht onder ogen kreeg: Eindhovense pastoor over enorme leegloop katholieke kerk: ‘Je schrikt wel van die cijfers

Nog geen 100.000 katholieken in Nederland bezoeken de mis in het weekend, dat is 2,7 procent van het aantal kerkleden.
Bekijk hier het onderzoek van het CBS

Tja . . . Ik mis de mis (nog) niet

6281 Ondertussen is Portugal weer ons voorbeeld

Van de week hoorde ik tijdens een discussie in het programma Op1 dat  we inzake het drugsbeleid maar een voorbeeld moesten nemen aan Portugal. Mijn aandacht was gewekt omdat ik al een paar keer meer gelezen/gehoord had dat Portugal het in bepaalde zaken zo goed deed. Een zeer frappant voorbeeld was de aanpak tijdens de coronapandemie, waar ik hier al eerder over bericht heb.

Dus . . . gingen we weer op onderzoek uit . . .

Op het einde van de jaren ‘90 kampte Portugal met een ware heroïne-epidemie. Maar liefst één op elke honderd Portugezen was verslaafd, en het land was ook Europees koploper wat betreft HIV-besmettingen en drugsgerelateerde sterfte.
Infectieziektes zoals HIV zijn mogelijk, maar niet altijd, het gevolg van drugsgebruik, omdat sommige gebruikers geen schone naalden benutten. En het torenhoge gebruik zette ook de overbevolkte gevangenissen en het overbevraagde rechtssysteem nog eens extra onder druk.
Dat er iets moest veranderen, daar was iedereen het roerend over eens. Ook de jonge huisarts João Goulão, vandaag de nationale drugscoördinator.

Men besloot met ingang van juli 2001 dat het op zak hebben van een kleine hoeveelheid hard drugs niet meer strafbaar is. Als je daar wordt gepakt met wiet, speed of heroïne, ben je niet strafbaar, mits het een kleine hoeveelheid is. Je mag bij je hebben voor 10 dagen.
Daarnaast werd de houding ten opzichte van drugsgebruikers is behandelen in plaats van opsluiten. Dit wordt voornamelijk georganiseerd via het openbare netwerk van diensten voor de behandeling van drugsverslaafden, dat ressorteert onder het Instituut voor drugs en drugsverslaving, en het ministerie van Volksgezondheid. Er zijn 73 gespecialiseerde behandelingsfaciliteiten (openbare en gecertificeerde particuliere therapeutische gemeenschappen), 14 detoxificatie-eenheden, 70 openbare poliklinische faciliteiten en 13 erkende dagcentra. Portugal is verdeeld in 18 districten. In vrijwel heel Portugal is er een volledige dekking van ambulante behandeling van drugsverslaafden.

Uit officiële cijfers blijkt dat de aanpak van drugsgebruikers door Portugal zeer succesvol is. Je moet je afvragen waarom de rest van de wereld de aanpak van Portugal niet overneemt.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . dat laatste vraag ik me ook af. Maar. . . ondertussen is Portugal  weer ons  voorbeeld

6280 Blij, da’k ginne hond heb

De titel van dit bericht is een waarheid als een koe. Ik ben ontzettend blij dat ik geen hond heb. Ik zeg dat bijna dagelijks hardop. Tijdens onze dagelijkse looproute komen we vaak hondenbezitters tegen en zie ik met eigen ogen de reden van mijn afkeer voor honden. Op bepaalde plaatsen moeten we ook laveren op onze route. Ja, laveren tussen de hondenshit. Ook dan hoort mijn vrouw me zeggen: ‘Blij; da’k ginne hond heb.’

Van de week riep ik het luid door de kamer toen ik het artikel  las: Politie sluit deel A9 af vanwege zoektocht naar vermiste hond Teddy

Een deel van de A9 bij Amsterdam-Zuidoost was vanmorgen dicht om een wel heel bijzondere reden. Agenten waren hier namelijk met meerdere auto’s én een politiehelikopter aan het zoeken naar hondje Teddy, die al sinds 2 januari vermist is.
In de hoop het hondje te pakken te krijgen werd knooppunt Holendrecht korte tijd afgesloten. Agenten zochten met meerdere eenheden op de rijbaan. Ook werd er een politiehelikopter ingezet om te zoeken vanuit de lucht. Maar ook dat leverde niets op.

Toe maar: snelweg afsluiten, knooppunt dicht, inzet van poilitehelicopter en dat allemaal voor een weggelopen hond.

Tja . . . als ik zo iets lees, kan ik alleen maar verzuchten: ‘Blij, da’k ginne hond heb’

6279 Een gecremeerde kroket

Rachel Hazes de weduwe van Andre Hazes, de moeder van Andre Hazes junior en oma van de kleine Andre Hazes wordt door ene Yvonne Coldeweijer ‘een gecremeerde kroket’ genoemd. Dat is bij Rachel in het verkeerde keelgat geschoten en zij heeft daarom een rechtszaak aangespannen.
Ik heb me niet verder verdiept in het hoe en waarom, maar ik vond de uitdrukking zo frappant dat ik er hier toch melding van moest maken.
Op social media wordt het al het woord van 2023 genoemd. Het zou me niet verbazen als dat ook zo zal zijn aan het eind van dit jaar.
Wel vraag ik me af hoe iemand op het idee komt en het verzint:
een gecremeerde kroket

6278 Wat een webcam ons allemaal vertelt

Het resort in Portugal waar we zo graag verblijven heeft ook een webcam online staan. De camera is gericht op het grootste van de vijf zwembaden. Wij laten dat bad vanwege de drukte altijd links liggen.

Ik kijk regelmatig naar de live-beelden van de webcam. Aan de hand van de beelden kun je dan vaststellen of het er druk is en ook of de Portugese zon zich laat zien.
Vanaf eind oktober staat er geen water meer in het bassin en het aangrenzende kleuterbad staat ook droog. Men is al ruim twee maanden lang bezig met het plegen van onderhoud. De rand van het enorme bad wordt o.a. voorzien van nieuwe tegels; ook de wanden en de vloer worden onder handen genomen. Het werk vordert langzaam. Het aantal personen dat de werkzaamheden uitvoert is zeer wisselend. De ene dag zijn er twee aan het werk en de volgende dag kunnen het er zomaar zes zijn die de werkzaamheden bij een temperatuur van net onder de 20 graden uitvoeren.
Ik zal de komende maanden nog wel eens kijken hoe de werkzaamheden vorderen. In september kunnen we hopelijk met eigen ogen aanschouwen hoe het bassin erbij ligt en gebruikt wordt door de dan aanwezige gasten.
Tja . . . Wat een webcam ons allemaal vertelt

6277 Help, de huisarts verzuipt

Maandagmorgen stond er weer een artikel in het BD over commerciële huisartsen. In het artikel werd beschreven dat een commerciële praktijk ook goed kan werken dat in tegenstelling tot eerdere berichten in de week daarvoor.

Ik moest toen denken aan het afgelopen weekend toen ik ’s morgens de longen bijna uit mijn lijf hoestte en een stekende hoofdpijn had. ‘Nu moet het maar eens afgelopen zijn; ik maak een afspraak bij de dokter’, zei ik tegen mijn vrouw. En nog tijdens het ontbijt probeerde ik met mijn iPhone een digitale afspraak te maken.
Ik weet niet of het lag aan mijn irritatie of aan het tussentijds hoesten, maar het lukte mij niet. Alle dagen van de week leken al bezet te zijn. ‘Dat kan toch niet’, riep ik richting mijn vrouw.

Een paar uur later pakte ik mijn iPhone opnieuw ter hand om een afspraak te maken. Toen ik alle stappen voor het maken van een afspraak weer doorliep, kwam ik bij ‘het kiezen van het tijdstip’. Ik kon voor de komende week geen digitale afspraak meer maken; alle mogelijkheden waren al bezet van maandag t/m vrijdag. Voor de daarop volgende week kon het weer vanaf woensdag de 18de januari. ‘Dat bestaat toch niet!’, foeterde ik hardop.

Mijn vrouw probeerde uit te leggen dat ik niet de enige was die gebruik wilde maken van de diensten van de huisarts. Ik moest maandag maar proberen een telefonische afspraak te maken als het me lukte om de assistente aan de lijn te krijgen tussen de vele telefoontjes.
‘Dan ga ik er wel naar toe en probeer dan een afspraak te maken aan de balie’, antwoordde ik haar.
Zover is het (gelukkig) allemaal niet gekomen. Maandagmorgen voelde ik me aanzienlijk beter dan in het weekend.
Tja . . .  Bij het artikel in het BD stond maandag ook dat de huisartsen  al jaren de noodklok over de druk op hun zorg luiden. Daarom wilde ik boven dit bericht zetten; Help, de dokter verzuipt. Maar op een gegeven moment vond ik een betere titel, toen ik op de website terecht kwam met de naam: Help, de huisarts verzuipt.

 

P.S.
Of de duvel ermee speelde, zag ik maandagavond bij het programma Een Vandaag dat er ook aandacht besteed werd aan de overvolle agenda’s van de huisartsen. Huisartsen maken zich zorgen om wachttijden die steeds langer worden

6276 Tis zoals ’t is

Ik voel me nog niet 100% fit, maar toch wel in staat om weer eens een bericht online te zetten.
.
Mijn allerlaatste activiteit voordat ik op nieuwjaarsdag ‘s avonds in de gaten kreeg dat het de verkeerde kant opging en ik in de lappenmand belandde was het in beeld brengen van de gevolgen van de brand in de voormalige congregatiekapel, voormalige bibliotheek en voormalige Turkse moskee.
Tijdens de afgelopen week heb ik nog vaak moeten denken aan het feit dat de voormalige kapel zwaar verwaarloosd was. In elk artikel over het rijksmonument dat ik onder ogen kreeg werd het onderhoud- dat niet uitgevoerd werd – aangehaald, maar degene die het had moeten uitvoeren werd niet met name genoemd.
Alleen de pastoor die in de naastgelegen pastorie woont sprak er zich duidelijk over uit zonder namen te noemen.
“Het moest een keer gebeuren”, zegt de pastoor. “Er is dertig jaar lang geen onderhoud gepleegd aan het gebouw.” Het gebouw was uniek in Nederland. “Het hebben van een congregatiekapel was echt iets unieks voor Veghel. Dat hebben ze nergens anders.” 
In 1980 werd de kapel door de eigenaar, het parochiebestuur, voor 1 (= een)  gulden – met de vermelding van onderhoudsplicht – verkocht aan de Turkse gemeenschap. Ik heb niet kunnen achterhalen of het parochiebestuur de ‘schenking’ uit liefdadigheid deed of om verlost te zijn van de hoge (onderhouds-)kosten.
36 jaar lang deed de neogotische kapel dienst als moskee. Er werd weinig tot geen onderhoud aan het gebouw gepleegd. Dat werd nog eens bevestigd door een voormalige gemeenteambtenaar die ons op een familiedag door het centrum rondleidde en bij de voormalige kapel haarfijn uitlegde en liet zien waar de verwaarlozing had toegeslagen. Hij stak zijn teleurstelling en verontwaardiging niet onder stoelen of banken.
In 2011 was de verwaarlozing zo ver opgelopen dat delen van de kapel met balken en spanbanden bij elkaar gehouden dienden te worden. Bij navraag destijds zowel bij het moskeebestuur als het gemeentebestuur werd ik van het kastje naar de muur gestuurd.
Wie na 2016 – toen de Turkse gemeenschap naar een spiksplinternieuwe moskee vertrok – eigenaar is geworden is mij niet bekend. Uit krantenberichten uit die tijd bleek dat de Turken het zwaar verwaarloosde gebouw voor 100.000 euro aan de gemeente wilden verkopen. Maar ik kan niet achterhalen of de gemeente daar ingetrapt is.
Door bovenstaande feiten is de vraag wie het gebouw heeft verwaarloosd door geen onderhoud te plegen niet klip en klaar beantwoord.
De pastoor laat tussen neus en lippen wel weten wie hij verantwoordelijk acht voor de verwaarlozing. De voormalige gemeenteambtenaar die ons rondleidde wees heel duidelijk een schuldige aan. En ik . . . Ik denk dat ik ook wel weet wie de voormalige kapel waar ik zoveel herinneringen aan heb heeft verwaarloosd. Maar ik doe net als alle anderen de afgelopen week. Ik noem geen namen en laat maar even in het midden wie de schuldige(n) is of zijn.
Tis zoals het is

FOTO: Reliplan