6676 Er zijn ook nog eerlijke carnavalvierders

Dinsdagmorgen stuurde mijn jongste zoon onderstaande foto door met een opmerking die ik hier niet zal herhalen. Maar het woord ’tuig’ kwam er ook in voor. De spiegel van zijn auto was vernield.

Toen ik de foto zag schoot ineens de titel van dat carnavalslied door mijn hoofd dat in het begin van de zeventiger jaren bij ons in de woonplaats gezongen werd. En dat verleden jaar bij de viering van het 55-jarig bestaan van de carnavalsvereniging weer nieuw leven in geblazen werd: ‘In Veghel viert men carnaval’.

In Veghel viert men carnaval Lalalalala
De kuuskes trekken van stal naar stal Lalalalala

En in mijn gedachten ging het verder dat onverlaten met veel drank in hun lijf op weg naar huis niet van andermans spullen kunnen afblijven. Wat een helden.
Maar even later kreeg ik nog een appje van mijn zoon met de mededeling dat de ‘dader’ opgebeld had. Het was een ongelukje, hij was er per ongeluk tegen aan gefietst. De verzekering kan het nu afhandelen.

Tja . . . Er zijn ook nog eerlijke carnavalvierders

 

 

 

6675 Jan, ’t is vastenavond

In mijn jeugdjaren (1941-1953) hadden we nog nooit van carnaval gehoord.  De drie dagen voor aswoensdag (het begin van de veertigdagentijd voor Pasen) werden vastenavond genoemd.  Ik herinner me uit die tijd dat het veertigurengebed werd gehouden in de kerk. Een bidmanifestatie vanaf de zondag tot en met de dinsdag, dag en nacht. Mannen werden ingeroosterd om enkele uren te bidden in de kerk. Ook mijn vader werd ingeroosterd.

Verder kregen we op de dinsdag oliebollen, die mijn vader zelf bakte. En we liepen rond met een rommelpot.

Die rommelpot maakten we door een varkensblaas op te blazen, te laten drogen en deze over een pot of een blik te spannen. Aan de blaas bevestigden we dan een rond houtje. Door het houtje op en neer te bewegen, ging het vel trillen en de lucht in het potje trilde dan mee en maakte dat typische - foeke foeke foeke - geluid van de rommelpot. Iedereen kon het maken en het kostte je niks.

We zongen daarbij het volgende liedje:

Jan ’t is vastenavond. 
ik kom niet thuis voor ‘s avonds
’ s avonds in de manenschijn
als vadder en moeder naar bed toe zijn.

Snij mar diep, snij mar diep, 
snij mar in mun duimpje niet
Ik heb gezongen en niks gehad
gif me ’n stuk van ’t vèrreke z’n gat

Rommelerij, rommelerij,
gif me unne cent dan ga’k voorbij,
gif me unnen appel of ’n peer.
dan kom ik ’t hele jaar nie meer.

Filmpje overgenomen van de site: Brabant in Beelden

Er is veel veranderd in die jaren tussen de rommelpot en nu. Er is een zeer groot verschil tussen het filmpje hier boven en enkele beelden van de optochten van afgelopen zaterdag en zondag in onze woonplaats.

.
HIER en HIER zijn nog meer foto’s
.
EN . . . Je hoort NIEMAND meer zingen: Jan, ’t is vastenavond

6674 Er is er een jarig

Vandaag wordt onze jongste kleinzoon alweer zeventien (= 17 !!!) jaar. Wij feliciteren hem ook vanaf deze plaats van harte.

Vanaf je 17e mag je praktijkexamen voor het autorijbewijs doen. Je kunt, als je geslaagd bent voor je autorijbewijs, onder begeleiding van een coach de weg op.

We hebben begrepen dat de jarige van vandaag graag gebruik wil maken van bovenstaand recht. We wensen hem veel succes bij de toekomstige rijlessen en voor vandaag een hele prettige verjaardag.

Tja . . . de lesauto staat al klaar . . . !!!

6673 Een fou(d)t: 9

Verbazing om taalfout op verkeersborden midden in Amsterdam, kopte De Telegraaf.

Zie jij mij, zie ik jouw’. Iedereen die wel goed taalonderwijs heeft gehad, zal de wenkbrauwen bij voorgaande zin even hebben opgetrokken. Drie verkeersborden, met elk deze knoeperd van een taalfout, staan in de buurt van het centraal station in Amsterdam.

Nee, daar ben ik niet meer verbaasd over. Als je om je heen kijkt, tref je legio taalfouten aan. Dus De Telegraaf hoeft nou echt niet zo hoog van de toren te blazen omdat er in Amsterdam een taalfout is geconstateerd op een verkeersbord.

Tja . . . als onderwijzer die van zijn pensioen geniet zou ik zeggen:
Een fou(d)t: 9

6672 Er worden spijkers op laag water gezocht

Spijkers op laag water zoeken

Dat was de gedachte die in me opkwam toen ik het bericht zag staan: Efteling moet paarden uit draaimolens verbannen, vindt Peta Nederland: ‘Niet meer van deze tijd’

De Efteling doet er goed aan om paarden en andere dieren uit draaimolens te verwijderen, stelt dierenrechtenorganisatie Peta Nederland. Carrousels met een dierenthema ‘vieren onbedoeld de uitbuiting van bewuste wezens’. Donderdag deed de Amerikaanse Peta al een vergelijkbare oproep aan de grootste producent van draaimolens in de Verenigde Staten.
Kinderen kunnen in een draaimolens met giraffen en olifanten het idee krijgen dat ‘dieren er alleen maar zijn voor ons amusement, terwijl de dieren net als wij angst, pijn, vreugde en liefde kunnen ervaren’. Het gevraagde verbod geldt ook voor andere dieren, zoals kamelen, olifanten en dolfijnen. Peta stelt voor om de draaimolens voortaan te voorzien van autootjes, vliegtuigjes, bulldozers, ruimteschepen of regenbogen, vallende sterren en bezems.
Lees hier meer >>>>>

Tjonge, tjonge, tjonge . . . er is werk aan de winkel voor de kermisexploitanten, speeltuinverenigingen, de amusementswereld, fabrikanten van opblaasfiguren en speelgoedfabrikanten.
Het is toch niet te geloven dat een mens zoiets kan bedenken: ‘vieren onbedoeld de uitbuiting van bewuste wezens’.
Dus als een kind op een speelplaats op ‘een wipkip’ gaat zitten viert het de uitbuiting van bewuste wezens.
Laat me niet lachen. Nou breekt toch echt mijn klomp. Er worden spijkers op laag water gezocht.

6671 Wij wisten dat al lang

En weer heeft onze plaatsgenoot goed gesnuffeld in oude kranten. Deze week heet zijn rubriek ‘Mauwen’ en heeft hij het over de Udenaar Maarten Prinssen en haalt hem ook aan:

Én ik zou willen dat de Udenaar wat trotser is op wat-ie wél heeft en niet altijd kijkt naar wat-ie níet heeft. De Udenaar is een moeilijk mens, heeft altijd wat te mauwen…. Veghelaren zijn wél trots en die hebben véél minder dan wij…’

Tja . . . Wij hebben in Veghel inderdaad minder winkels dan Uden maar WIJ hebben heel, heel veel meer werkgelegenheid dan Uden. Veghel is kampioen werkgelegenheid.
En daar zijn we heel trots op. En . . . . Wij wisten dat al lang.

 

 

6670 Woensdag Wandeldag

Gisteren reden we naar de Sonse Heide waar ik een knooppuntenroute had uitgezet. Vlak bij de A50 parkeerden we onze auto en begonnen aan de wandeling over de hei en door de bossen.

Toen we aan onze wandeltocht begonnen wisten we dat het ’s nachts flink geregend had. Ons weerstation gaf aan dat er 19,3 mm water naar beneden was gekomen. We begonnen welgemoed aan onze wandelroute maar na een kleine 3 km konden we niet verder. Het bospad was ondergelopen door twee sloten die overstroomd waren. Het water was te diep en de sloten te breed om verder te kunnen.

Daarom besloten we om een alternatieve route te gaan lopen. Maar . . . ook daar kwamen we van de regen in de drup. Weer hadden twee sloten  voor een overstroming gezorgd en deze waren toch weer te breed om er over heen te springen. We durfden het risico niet te nemen dat we niet met de hakken over de sloot kwamen en natte voeten en wie weet wat nog meer zouden oplopen.

We besloten om om te keren en onze auto op te zoeken. Het aantal km’s was iets minder dan we gepland hadden. Maar we hadden toch weer genoten van de beweging en de buitenlucht op deze Woensdag Wandeldag.

 

6669 ‘Is er nog toekomst voor carnaval in onze woonplaats?’

Is er toekomst voor carnaval in het dorp? ‘De tijd dat we hier zeven cafés hadden, is wel voorbij’

Bovenstaande kop stond boven een uitgebreid artikel afgelopen weekend in ons regionaal dagblad. Met de vraag of er nog toekomst is voor carnaval bij ons in de woonplaats, loop ik al een paar jaar rond.

Ik heb de openbare viering van vastenavond, later werd dat carnaval genoemd, in onze woonplaats op zien komen en van dichtbij meegemaakt. In de jaren zestig werd er bij een plaatselijke restauranthouder vastenavond gevierd. In diezelfde tijd begon een groep jongeren met een carnavalsclub. Voorheen hielden zowel de gemeente als de geestelijken vieringen op de vastenavond tegen.
Die eerste carnavalsclub is het begin geweest van de openbare viering van carnaval in onze woonplaats. In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw waren er diverse carnavalsverenigingen en in alle zalen en cafe’s werd carnaval uitbundig gevierd. Maar met de jaren werd het minder en minder.

Dit jaar kan men alleen op de Markt nog terecht en is een tent voldoende om alle activiteiten te kunnen vieren. Van een openbare carnaval waaraan veel inwoners deelnemen is absoluut géén sprake meer. Leden, medewerkers, oud-leden, oud-medewerkers van de plaatselijke carnavalsvereniging vormen de groep die men bij de activiteiten en op de foto’s van die activiteiten nog aantreft.

De tijd dat men op de carnavalsdagen hutje-mutje met een pilsje in de hand in een café of zaal stond is in onze woonplaats al lang voorbij.

Tja . . . Daarom blijf ik ook met de vraag rondlopen: ‘Is er nog toekomst voor carnaval in onze woonplaats?’

 

6668 Veggulse Praot

Veggulse Praot

Ik vraog me al een lutske af ut Vegguls nog lang te heure zal zijn.
Van keindsaf aon ben ik groot geworre mi ut Vegguls.
Ons moeder en ons vadder zinne alles in het Vegguls. Ik dus ôk.
Maar toen ik naor skool ging, heurde ik inins ôk andere praot.
Tegeworrig praot er hôst niemes mèr Vegguls in Veggul.
“Hoe dè kumt ?’ Nou, veul auw lui komme nie van hier
en dan praote hun keinder en klènkeinder het ôk nie mèr.
En dur is gin buukske wor in stu, hoe ge Vegguls moet praote.

Dorrum hebbe die van de carnaval denk ik d’r ôk moeite mi.
Ze skrijve al een por maond: ‘Daor staode van te kèke’.
Mar dè moet zijn: ‘Daor staode van te keeke.’.
Ik heb ut nog is naogekeeke op de websait:
mijnwoordenboek.nl/Veghels Dialect
Daor stu dè ‘kijken’ ‘keeke’ is in ut Vegguls.

Ik zag trouwes in ut krentje van de karnavalsklup
dè de pustoor zich ôk al zörge makt over ut Vegguls dialekt.
Hij skrijft: ‘Ut sterft uit, zoals wij ôk unne kir’.
Ik zô geskrivve hebbe: ‘Ut sterruft uit’.
Mar dor vallen we nie over.
As ge ut wit, is ut hendig zat.
Dè vuult iedereen op z’n klompe aon.

Over klompe gesproke.
Wie hitter tegeworrig nog klompe?
Ik zie hôst niemes mèr op klompe lope.
Ik ha vruuger ôk klumpkes.
As ut snuwde dan liep dè nie hèndig.
De snuw bleef onder de klumpkes plekke.
Dan kwaamde nie mer vort
Ass ut heel kauw waar,
dan din men hooij of strooij in de klompe
en kreeg men gin kauw voete.

Ik wit nog nie of ik zotterdag en zondag naor d’n optocht gao keeke.
Ass ut kauw is zuuk ik ’t nie, want ik wil gin klets vange
of un kauw op de longe vatte.
En ik hauw al hillimaol nie van kauw voet.
Ass ik wel gao, dan kan ik d’r miskien ôk nog wel inne gaon vatte ass ut afgelope is.
De vraog is “Wor doe ik dè dan?’
Vruuger hadde de Stoof, de Meule, Hutte . . . en de Gouwe Löw
die is sins kort ôk al dicht.

Ik zal dan of ik wul of nie naor de mèrt moete.
Naor de mèrt wor de boerruh vruuger kuuskes verkôchte
Naor die fisttent dieter nauw dan stu.
Vruuger hadde alleen un danstent.
Tegeworrig praote ze ôk al van un ‘kardinaalstent’.
Tja . . . dôr verandert veul de leste jaore.
Dè is nie errug, want we moete vort.
Tis wel sunt dè ut Vegguls zuutjes aon ôk verdwijnt.
Mar dôr is ôk niks aon te doen.

Nou skeij ik dur mi uit vur vandaag,
Want ons vrouw hi un tas koffie vur mèn gezet.

Hawdoe wôr

6667 Mr Bates vs the Post Office

Verleden week zag en hoorde ik bij het programma ‘Een Vandaag’ over het grote Post Office-schandaal in het Verenigd Koninkrijk.  Een paar dagen later zag ik het artikel op nos.nl: Post Office-schandaal blijft gemoederen in Verenigd Koninkrijk verhitten.

De Post Office, een privaat bedrijf met de staat als enig aandeelhouder, sleepte tussen 2000 en 2015 onschuldige 'postmasters' voor de rechter. Nu, jaren later, is duidelijk dat het problematische boekhoudsysteem van multinational Fujitsu er de oorzaak van was dat onschuldige mensen in de gevangenis terechtkwamen.
Ruim 3500 postmasters werden beschuldigd van diefstal of fraude. Zo'n 900 van hen werden veroordeeld. Meer dan 230 kwamen in de gevangenis terecht. Enkele pleegden uit wanhoop zelfmoord en velen zijn overleden voordat hun naam kon worden gezuiverd.
Premier Sunak belooft vrijspraak en snelle compensatie voor de slachtoffers. Er lopen talloze rechtszaken en er is een groot onderzoek ingesteld naar het schandaal. De politie probeert te achterhalen welke rol de Post Office heeft gespeeld, en wat het bedrijf wist over de problemen in het boekhoudsysteem. Bazen van de Post Office en het technologiebedrijf Fujitsu dat de boekhoudsoftware maakte, liggen onder vuur.

Het schandaal speelt al jaren, maar een vierdelige dramaserie van omroep ITV, gebaseerd op waargebeurde verhalen, raakte de Britten begin dit jaar recht in het hart. De serie wordt sinds afgelopen week ook in Nederland uitgezonden door BNNVARA.

Toen ik bovenstaande allemaal las moest ik meteen denken aan de toeslagenaffaire in ONS land.
Ik heb de afgelopen dagen de vierdelige serie via NPO Start terug gekeken. Het is schokkend om te zien hoe een staatsbedrijf landgenoten in de afgrond kan storten. De serie heet: Mr Bates vs the Post Office