6464 Rust in de tuin

Tijdens de renovatie van onze achtertuin enkele jaren geleden is het niet helemaal naar mijn wens gegaan.
Nadat we destijds de meer dan 30 jaar oude, te grote coniferen hadden verwijderd, werd er een schutting geplaatst. Links en rechts werd een border gecreëerd met de planten die al in de tuin stonden. De planten die vanwege de aanleg van twee vakken met (kunst-)gras moesten wijken werden op de lege plekken gezet die er waren ontstaan. Met de aankoop van een paar nieuwe planten stonden de twee borders weer snel vol. Maar daar is ook alles mee gezegd. Het was voor mijn begrippen een allegaartje.

Daarom heb ik een jaar geleden een border al aangepast en na een zomer dat het flink heeft kunnen groeien en bloeien ben ik daar zeer tevreden over. Maar de border aan de oostkant was in mijn ogen nog steeds een allegaartje. Daarom ben ik verleden week begonnen met daar ook verandering in aan te brengen. Ik ben begonnen met planten van dezelfde soort bij elkaar te zetten. Bepaalde grassen die door middel van scheuren vermeerderd kunnen worden heb ik opnieuw geplant en staan nu bij elkaar. Zonder aankoop van veel nieuwe planten heb ik nu in die border ook orde geschapen.
Volgende zomer als alles weer opnieuw wortel heeft gezet en bloeit kunnen we pas oordelen over het resultaat. Maar zoals het er nu uitziet ben ik best tevreden.

Tja . . . Er is weer rust in de tuin.

6459 Schilders over de vloer

Al aan het begin van dit kalenderjaar hebben mijn beide zoons en ondergetekende een schildersbedrijf een offerte laten maken voor het buitenschilderwerk van onze woningen. Het was toen de vraag of na de gunning het werk dit lopende jaar nog wel gedaan kon worden, gezien de vele opdrachten die het bedrijf had.

Verleden week kregen we het bericht dat het nog in de planning opgenomen kon worden. Daarom stonden maandagmorgen om 8.00 uur drie schilders bij ons op de stoep. In de loop van die eerste dag blijkt dan dat jouw normale dagelijkse gang van zaken op zijn kop gezet wordt door een paar ijverige schilders. Ze sjouwen rond, door en in jouw huis. Alle ramen en deuren staan de hele dag open. Daardoor horen wij de hele dag de radio die de schilders buiten op de oprit hebben geïnstalleerd. Tijdens de pauzes zorgen we voor een kopje koffie.

Tja . . . Van acht uur ‘s morgens tot ‘s middags half vijf zetten ze kozijnen en buitendeuren weer mooi in de verf. Je hebt dan wel een hele dag lang schilders over de vloer

 

P.S.
Inmiddels zijn de schilders weer vertrokken. Het resultaat van hun inspanningen mag er zijn; we zijn zeer tevreden. En  . . . we hebben nu geen schilders meer over de vloer

6473 Een klein karweitje

Wat een prachtige uitvinding ‼️
Wat een uitkomst ‼️

De twee uitroepen staan voor het polymeerzand waarmee ik onlangs de voegen van mijn tuinterras heb opgevuld. Ik heb GEEN last meer van onkruid tussen de klinkertjes en ook de mieren zijn verdwenen.

Deze ervaring heeft mij doen besluiten om de voegen van alle bestrating rondom ons huis te gaan vullen met dat speciale voegzand.

Daarom ben ik maandagmorgen (de zomerhitte is momenteel even ver weg) met de herbestrating (klinkertje eruit – klinkertje schoonmaken – klinkertje erin) van de overige bestrating in onze achtertuin begonnen.

Een flink karwei? Wel nee! Elke dag een klein stukje, dan is het elke keer maar een klein karweitje.

 

6408 Elke dag een draadje is een hemdsmouw in een jaar

In mijn bericht ‘Nooit meer onkruid plukken’ schreef ik over het voegen met polymeerzand. Het resultaat bij de stoep van mijn zoon is zo verbluffend goed, dat ik besloten heb om mijn terras in de achtertuin (waar ook steeds onkruid opkomt tussen de kwartetjes) ook ga voegen met polymeerzand.

MAAR . . . MAAR . . . dan zullen alle klinkertjes eruit moeten. Want ze liggen nu te strak tegen elkaar om ze te kunnen voegen met polymeerzand.

DUS . . . mag ondergetekende aan de slag. 16 m2 terras, tussen de 1000 en 1100 klinkertjes eruit halen, schoonmaken, onkruid verwijderen en de klinkertjes terugleggen en daarbij zorgen voor een voeg tussen de kwartetjes.
Geen lastig karwei, maar er zal wel een aanslag gepleegd worden op diverse 82-jarige spieren die niet meer gewend zijn om dergelijke inspanningen dagelijks te leveren.

Spierpijn is echter van voorbijgaande aard, is al vele jaren mijn motto. En als straks de klus geklaard is en het polymeerzand in de voegen het onkruid tegen houdt, weet ik waarvoor ik een klein beetje (spier-)pijn heb moeten lijden.

Tja . . .  Het is en blijft een flink karwei. Maar . . . elke dag een draadje is een hemdsmouw in een jaar

VOOR

NA

 

6286 In haar nopjes

We hebben er eindelijk een gevonden. Een paar jaar geleden hadden we een zeer goede, maar deze stopte omdat ze weer ging studeren. Via een website hebben we er toen eentje nog drie uur in huis gehad, maar toen hield het ook op. Mijn vrouw werd bijna getraumatiseerd door de werkwijze van die jonge dame.

Maar nu hebben we een zeer ervaren werkster, interieurverzorgster, schoonmaakster, poetshulp, poetsvrouw, hulp in de huishouding en de Belgen zouden zeggen kuisvrouw. Wij houden het maar op hulp in de huishouding.

De vriendelijke dame komt samen met haar moeder. De ene doet boven haar werkzaamheden en de andere doet dat beneden. Na anderhalf uur zijn de ruimtes waar ze geweest zijn weer spic en span.

Tja . . . Mijn vrouw is zeer in haar nopjes

6131 Werken geblazen

Vele jaren geleden vertelde ik aan iedereen dat ik 5 (= VIJF) tuintjes had, die ik moest onderhouden: mijn voortuin, mijn achtertuin, mijn moestuin, de tuin van mijn oudste zoon en de tuin van mijn jongste zoon.
Maar dat is verleden tijd. Ik heb al lang geen moestuin meer. Momenteel krijg ik zelfs al assistentie van mijn zeer behulpzame zwager bij het onderhoud van mijn voortuin

Mijn oudste zoon heeft onlangs zelf wat tuingereedschap aangeschaft en mijn jongste zoon werkt nu met mijn tuingereedschap en ik kijk toe.
Woensdag was het weer zover. Ik reed met mijn gereedschap naar mijn jongste zoon en deze begon heel voortvarend de taxushaag met mijn elektrische heggenschaar te bewerken.
Daar toekijken toch nog heel moeilijk is, assisteer ik met het opruimen van het tuinafval; een beetje harken en een beetje vegen.

In de achtertuin assisteerde ik bij het verwijderen van onkruid en wat snoeien aan een appel- en perenboom, die te groot waren geworden.

Indachtig de gezegden vele handen maken licht werk en met vereende krachten was het toch weer werken geblazen.

6041 De beukenboom is weer in vorm geknipt

Het is bij ons een jaarlijks terugkerend ritueel. Tijdens de laatste weken van mei – voor ons vertrek begin juni naar Portugal – worden alle hagen, struiken en bomen geknipt; zowel in de voor- als achtertuin.  Bij het knippen van de haag in onze voortuin krijg ik gelukkig hulp van mijn zwager. Ik ben hem daar heel dankbaar voor want ik merk goed dat mijn spieren ook op leeftijd beginnen te raken.
De flinke klus is weer geklaard. Dit jaar hebben we in zes etappes geknipt en geschoren.

We kunnen nu dus weer met een gerust hart op vakantie, want  ook . . . De beukenboom is weer in vorm geknipt

5952 Weer in de weer met een weerstation

Al ruim twee jaar functioneert mijn weerstation niet meer naar behoren. De bijbehorende software is sterk verouderd (updates waren niet voorradig) en daardoor konden de gegevens ook niet meer op mijn website weergegven worden. Daarom heb ik het radicale besluit genomen om een nieuw station aan te schaffen. Mijn oudste zoon gaf me daarbij het advies.

Het weerstation heeft een binnen- en buitenmodule. Het station geeft bijv. aan wanneeer ik moet luchten en ik krijg realtime belangrijke informatie over het weer in mijn omgeving.
De widgets op mijn iPhone geven mij een snel overzicht van onze binnen- en buitenomgeving:
= Ik zie in een oogopslag de lokale weersvoorspelling
= Met één klik zie ik mijn wind- en regenmetingen

Met de hulp van mijn oudste zoon kan ik de gegevens van mijn weerstation binnenkort ook weer presenteren op mijn websites.

Tja . . . Ik ben weer in de weer met een weerstation

5912 Onze garage is twee keer groter geworden

Toen we vorige week maandag onze kerstboom opgeruimd hadden, zaten we ineens in de ‘opruimmodus’. Van dat gevoel maakten we de volgende dag gretig gebruik en begonnen aan het opruimen van onze garage. Deze was al geruime tijd een doorn in ons oog. Onze garage was in de loop der jaren opslagplaats geworden van materialen die we niet meer gebruikten.

De materialen werden gescheiden in een vijftal groepen:

    1. materialen die we zeker wilden bewaren
    2. materialen waarmee we iemand blij zouden kunnen maken
    3. materialen die we op Marktplaats te koop aanbieden
    4. materialen die we naar de kringloopwinkel brengen
    5. materialen die naar de gemeentewerf afgevoerd kunnen worden

We gingen voortvarend te werk. Verkochte materialen werden opgehaald. Op zaterdag en maandag werden een paar ritten naar de gemeentewerf gemaakt. Begin van deze week werd ook de kringloopwinkel door ons bevoorraad.

Met de hulp van mijn oudste kleinzoon werden de opbergkasten verzet en opnieuw ingeruimd; we hielden nu kastruimte over.
Zondag keken we heel tevreden terug op onze opruimactie en we concludeerden twee dingen:

    1. We hebben wat (voorbijgaande) spierpijn overgehouden aan het vele sjouwen.
    2. EN . . . Onze garage is twee keer groter geworden.

5679 FF schuren

‘Hoi pa, kun je mijn salontafel eens een keer schuren?’, vroeg mijn jongste zoon een tijdje geleden.

Daar ik de tafel wel wilde behandelen werd deze afgelopen zondag opgehaald en naar ons huisadres getransporteerd. Het schuren zorgt nogal voor wat stof daarom moeten de schuuractiviteiten buiten plaatsvinden. Het weer zal daarom moeten meewerken. Dinsdag en woensdag heb ik tussen de buien door al wat schuurpapier met mijn twee schuurmachientjes kunnen verwerken. Het is geen moeilijk werk; je moet alleen stug volhouden en mooi met de nerf mee schuren. De drie poten en dat deel van het tafelblad wat ik al gedaan heb, zien er al mooi blank en glad uit.

Als dadelijk de gehele tafel weer mooi blank is, zal ik deze behandelen en van een beschermlaag voorzien. Zal alleen nog even moeten bekijken wat ik er op zal zetten. Maar daar komen we ook wel uit. Nu nog lekker . . . ff schuren.