5313 Giersbergen – Drunense Heide v.v.

Gisteren  – daags voor Hemelvaart – reden we naar Giersbergen voor het vervolg van het Hertogenpad. We parkeerden onze auto in het centrum van het gehucht Giersbergen waar het café De Drie Linden uiteraard ook gesloten was. De tocht voerde over paden die meestentijds vanwege de langdurige droogte uit mul zand bestonden. De tocht zou ons hoofdzakelijk over bospaden en langs de duinen voeren zo stond in de beschrijving en was ook te zien op de gpx-track op mijn iPhone. Maar . . . de routebordjes gaven op de heenweg een andere route aan dwars door en over de duinen. Onder een warme zon sloften we door het mulle zand duin op en duin af.

Ondanks dat we flink moesten sloffen hadden we het niet willen missen. Telkens als we boven op een duintop waren hadden we een prachtig uitzicht. Op een van die toppen aten we ons lunchpakket op en begonnen aan de terugweg. Met behulp van Google Maps en mijn  oriëntatievermogen zaten we weer snel op de route. Nu liepen we over een slingerend mountainbikepad i.p.v. over de duintoppen.

Moe en bezweet kwamen we weer terug bij de auto. We trokken beiden dezelfde conclusie. De tocht was PRACHTIG

En dan nog even DIT

5304 Nieuwkuijk – Giersbergen v.v.

Het was gisteren tijdens onze wandeldag aanzienlijk frisser dan de voorgaande dagen. Ook stond er een stevige wind. Of de omslag van het weer iets te maken had met de IJsheiligen, wiens naamdagen vallen in de periode van 11 t/m 14 mei weten we niet.

We startten gisteren bij de Emmamolen in Nieuwkuijk en liepen naar Giersbergen. Heen hadden we de wind van achter en terug van voren. Voordat we in de Loonse en Drunense Duinen waren moesten we eerst een paar kilometer over kaarsrechte fietspaden. Op de terugweg was het daar flink doordouwen met de wind op kop.  Vlak voor Giersbergen lag ons keerpunt en gezeten onder een mooie beukenboom midden in het frisgroene bos aten we ons lunchpakket op en liepen daarna de route terug richting Emmamolen.

En dan nog even DIT

5300 Heidijk – Nieuwkuijk v.v.

Omdat het zo’n prachtig weer was en omdat we tijdens de lockdown zoveel binnen hadden gezeten, trokken we gisteren voor de tweede keer deze week onze wandelschoenen aan. Ons vertrekpunt lag deze keer aan de Heidijk in Vlijmen. Het gedeelte vlakbij en in Den Bosch sloegen we over.

De route liep grotendeels over een oude spoordijk en later over een slingerende keerdijk langs de Moerputten. Het was wederom een mooi traject en omdat de zon straalde zag er alles mooi uit. Er waren heel wat fietsers en wandelaars die er gisteren net als wij erop uit trokken om te genieten van de natuur en de zon. Bij de Emma Molen in Nieuwkuijk aten we ons lunchpakket op en liepen daarna weer terug naar onze wagen.

En dan nog even DIT

5297 Poeldonk – Sterrenbosch v.v.

Gisteren – op de dag van de Dodenherdenking – trokken we onze wandelschoenen weer aan. Ons startpunt lag in Poeldonk. Via de Poeldonksedijk liepen we naar de Keerdijk. Via de Nieuwe Dijk kwamen we in het natuurgebied De Pettelaer en kwamen in het aangrenzende gebied Sterrenbosch waar we gezeten naast een bloeiende bremstruik ons lunchpakket opaten.

Een groot deel van de route liep door het gebied van de Zuidwaterlinie, Linie 1629. Het gebied dat zo’n grote rol speelde in de verovering van ’s Hertogenbosch in 1629 door Frederik Hendrik en een keerpunt was in de Tachtigjarige Oorlog. Heel bijzonder om bijna 400 jaar later te lopen in het gebied dat een aaneenschakeling is van dijken en grachten, die werden beschermd door tientallen uitkijkposten, schansen, hoornwerken en redoutes. Een groot deel van die linie is nog altijd in het landschap rond de stad aanwezig en wij doorkruisten dat gebied gisteren. Het was weer een prachtige wandelroute van ongeveer 12 km.

En dan nog even DIT

5290 Berlicum – Poeldijk v.v.

We begonen gisteren om 10.00 uur onze Koningsdag met het zingen van het Wilhelmus.

Daarna trokken we op de warmste Koningsdag ooit onze wandelschenen weer aan en vervolgden het Hertogenpad. Het startpunt lag in de wijk Hersend in Berlicum. Over de dijk van de meanderende Aa liepen we richting Nijvelaar. Daarna gingen we richting Poeldijk. We staken het Maximakanaal over en daarna via de Dungense brug kruisten we de Zuid-Willemsvaart. Langs de Poeldonksedijk aten we gezeten in het gras ons lunchpakket op en liepen de route weer terug naar onze auto.

Het was op deze Koningsdag ‘druk’ met wandelaars en vooral ‘wielrenners’.  De anderhalve meter afstand werd redelijk goed in acht genomen.


En dan nog even DIT

5286 De stoute schoenen aangetrokken

Na ruim zeven weken hebben we gisteren dan eindelijk toch maar weer eens onze wandelschoenen aangetrokken en het Hertogenpad vervolgd. We moesten er ff tussenuit. Na bijna acht weken binnen zitten en dagelijks alleen maar een klein rondje linksom of rechtsom in de buurt lopen begon ons op te breken. We vonden dat we ver van de bebouwde kom, waar we weinig personen zouden tegenkomen, wel een wandeling konden maken.

Daarom reden we gistermorgen naar Kasteel Heeswijk waar we op 3 maart gestopt waren en nu dus verder gingen met het volgen van het Hertogenpad. Op deze zonnige lentedag voelden we ons als koeien die na een lange winter op stal de frisse groene wei in mochten . . .

De route liep vanaf het kasteel door het Aa-dal richting Middelrode. In Middelrode ging de route via landgoed Seldensaete verder naar Hersveld in Berlicum. Daar lag ons keerpunt. Gezeten in het gras aan de oever van de Aa genoten we in de zon van ons lunchpakket. We waren niet de enigen die er gisteren op uittrokken. Maar de anderhalve meter van Marc Rutte werd door iedereen goed in acht genomen. Het was gisteren volop genieten in de natuur en de zon liet zich van haar allerbeste kant zien.

Toen we weer terug reden naar huis waren we blij dat we het aangedurfd hadden, dat we de stoute schoenen aangetrokken hadden

En dan nog even DIT

5248 Elke dag een draadje . . .

Nu het virus in heel Europa, maar ook in ONS land razendsnel uitbreidt hebben wij voor deze week in het kader van de sociale onthouding enkele afspraken (o.a. tandarts) afgezegd.

Ook willen we ons immuunsysteem in goede conditie houden. Daarom hebben we besloten dat we nu dagelijks een (kortere) wandelroute lopen i.p.v. eenmaal per week op maandag een langere.

Tja . . . Elke dag een draadje . . .

5235 Heibloemsedijk – Kasteel Heeswijk v.v.

Omdat gisteren de zon eindelijk weer eens scheen trokken we onze wandelschoenen aan en reden naar het punt waar we verleden week omgekeerd waren om onze route te vervolgen.

Het werd een mooie wandeling op die ‘eerste zonnige lentedag’ in en rond de Heeswijkse bossen. Ons lunchpakket aten we op gezeten op een bankje in de zon en met zicht op het kasteel van Heeswijk. Daar lag gisteren ook ons keerpunt.

5234 Vorstenbosch – Heibloemsedijk v.v.

Vorige week vrijdag, daags voor de vierjaarlijkse schrikkeldag, trokken we onze wandelschoenen weer aan. Ons startpunt lag deze keer aan de Kampweg in Vorstenbosch. We hadden een stuk van de route overgeslagen omdat we dat traject al heel vaak hadden gelopen.

Het was kil en er waaide een koud windje toen we aan de route begonnen. Je kon zien dat het de afgelopen week heel, heel veel geregend had. Sloten stonden vol, op bospaden stonden grote plassen water en nogal wat delen van akkers stonden eveneens onder water. Wij hadden echter geen last van al dat water. Tegen twaalven waren we bij ons keerpunt de Heibloemsedijk. Gezeten op eeen omgewaaide boom aten we ons lunchpakket op en begonnen aan de terugtocht.

5220 Natuurcentrum – Bedafse bergen v.v.

Gisteren, toen Dennis uitgeraasd was, trokken we de wandelschoenen weer aan en reden naar het Natuurcentrum De Maasthorst. Daar lag het startpunt van onze route. Ons keerpunt lag dit keer bij de Bedafse bergen. In het begin van de route kwamen we hier en daar kabouters tegen; ze keken wel naar ons maar gaven verder geen teken van leven. De paadjes en weggetjes waren voor ons allemaal bekend terrein. We hadden deze al menigmaal gefietst of gelopen. Er woei een flinke bries, die we op de heenweg pal van voren hadden. Gelukkig regende het niet, maar toen we thuis zaten te genieten van een welverdiend kopje koffie kletterde de hagel tegen de ruiten.