6023 Einde van een tijdperk

Vandaag ga ik waarschijnlijk voor de laatste keer (misschien dat er nog één doordeweekse wedstrijd volgt) met mijn jongste zoon naar het PSV-stadion. Ik heb besloten om mijn seizoenkaart niet meer te verlengen. Ongeveer 40 jaar zijn mijn jongste zoon en ik samen naar voetbalwedstrijden gegaan. Eerst naar Helmond Sport en vanaf de jaren 80 in de vorige eeuw naar PSV. We zijn samen naar Florence en Lyon geweest om de verrichtingen van PSV te volgen. Tijdens de tour naar Florence onderging ik mijn luchtdoop.

We hebben prachtige voetbal- en sfeermomenten meegemaakt. Momenten om nooit meer te vergeten; teveel om op te noemen. Maar het gelijke spel tegen Real Madrid waardoor PSV naar Stuttgart ging naar de finale tegen Benfica en uiteindelijk de Europacup won was onvergetelijk. Het hele stadion deinde en zong; de supporters trokken zelfs zingend het stadion uit. De kampioenschappen en de 10-0 overwinning op Feijenoord. De ‘sterren’ zoals Luc Nillis, Ruud Gullit, Ronaldo. De prachtige goals van Romario tegen Steau Boekarest, enzovoort, enzovoort, . . .

De wedstrijden die we vanwege de corona-pandemie noodgedwongen thuis moesten volgen, het feit dat er geen verwarming meer is in het stadion en mede gezien mijn leeftijd heb ik besloten om de wedstrijden van PSV voortaan thuis via de televisie te volgen.

Tja . . . het einde van een tijdperk

6011 We hebben ‘m !

Eerlijk gezegd, had ik er géén rekening mee gehouden dat PSV op Eerste Paasdag de KNVB-beker zou winnen. Temeer omdat ze dit jaar nog geen enkele topwedstrijd hadden gewonnen. Ik had zelfs al een bericht klaar staan met de titel: NIETS, helemaal niets.

Tot mijn verbazing en ook plezier, moest A*** eindelijk eens een keer het onderspit delven. We kregen een spectaculaire wedstrijd voorgeschoteld. Waarbij PSV aan het langste eind trok.

De trainer en spelers waren opvallend heel uitzinnig van blijdschap. Ik begrijp dat wel, omdat men verleden jaar niets gewonnen had en dit jaar in de drie Europese  competities géén potten kon breken en het kampioenschap dit jaar ook al uit het zicht lijkt te zijn.

De KNVB-beker heeft in ONS land nooit zo’n groot aanzien gehad als in sommige andere Europese landen. Het levert uiteindelijk niet zo heel veel op.

Maar trainer, spelers en supporters van PSV kunnen eindelijk weer eens zeggen: We hebben ‘m ! 

5968 Een weerzien na 27 weken

Gisteren reden we eindelijk weer eens naar het PSV-stadion. De laatste keer dat ik daar was, is alweer 27 weken oftewel 189 dagen geleden op 29 augustus 2021 welteverstaan.

Vakantie, ziekte, maar vooral de coronapandemie waren de redenen dat we zo’n lange periode géén plaats konden nemen op onze stoel op de Oost-tribune.

Gisteren stond de wedstrijd tegen Heracles op de agenda en die begon al om 12.15 uur. Daarom vertrokken we al ruim voor het middaguur richting Eindhoven. Rond 12.00 uur zaten we op onze plek en dat was een weerzien na 27 weken.

En dan de wedstrijd:
PSV won met weinig inspanning tegen het zeer zwakke Heracles. Het spel speelde zich hoofdzakelijk af op de helft van de tegenstander. Een hoge score bleef (helaas) uit. Heracles kwam één keer bij het doel van PSV en toen was het ook meteen raak.
Daar de verwarming in het stadion verleden tijd is, was het koud in het zeer  kille stadion.

5938 Enigszins verrast en . . . ietwat opgelucht

Donderdagmorgen kreeg ik ineens een melding van een bericht op NOS.nl op mijn iPad:Trainer Schmidt vertrekt na dit seizoen bij PSV

Roger Schmidt vertrekt na dit seizoen als trainer van PSV. De 54-jarige Duitser heeft na overleg met de Eindhovense club besloten zijn aflopende contract niet te verlengen, hoewel PSV graag met hem door wilde.

"De afgelopen weken hebben we benut om goede gesprekken te voeren", zegt directeur voetbalzaken John de Jong in een verklaring. "Het was onze intentie om met Roger verder te gaan, maar hij heeft besloten aan het einde van het seizoen te stoppen. Dat vinden wij jammer, maar dit verandert niets aan onze doelstelling om zoveel mogelijk prijzen in de wacht te slepen dit seizoen."

Ik was enigszins verrast door het bericht over het vertrek, vooral ook omdat PSV nog steeds in gesprek was met de Duitse trainer.

Maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik ook wat opgelucht was. Want wat heeft Schmidt het afgelopen anderhalf jaar met zijn Duitse staf geboden? Eigenlijk bijzonder weinig, of liever gezegd NIETS.

PSV maakt onder Roger Schmidt weinig ontwikkeling door. Het draagvlak bij de fans is daardoor ook niet om over naar huis te schrijven. Het PSV onder Roger Schmidt wint geen grote wedstrijden, scoort minder doelpunten dan bij zijn voorgangers. Op momenten dat het er op aan komt, kiest Schmidt een verkeerde taktiek en laat PSV het afweten.

Ben het ook eens met Aad  De Mos die ook niet onder de indruk is van de werkwijze van Schmidt. “Het voetbal is nog steeds harken. Je hebt in de beker de grootse moeite met Volendam en Telstar. Ik heb nooit de pressing gezien. Hij heeft alle topwedstrijden verloren en Europees niks gepresteerd. Ik denk dat het voor de club goed is dat hij vertrekt.”

Ben trouwens bang dat nu alles als een kaartenhuis in elkaar zal gaan zakken en . . . dat we dit jaar weer géén prijs winnen. Géén kampioenschap, géén KNVB-beker en zelfs géén ietsie-pietsie Europese roem. Hopelijk krijgt de opvolger van Herr Schmidt PSV weer aan het voetballen, scoren en . . . . kampioen worden.

Dus . . . enigszins verrast en . . . ietwat opgelucht

P.S.
De column van gisteren van ene Lucas Ursum op PSV inside (Kapitel Schmidt: hoe een grote club klein werd) geeft de situatue Schmidt / PSV naar mijn gevoel goed weer.

5927 Het gevoel van in het pak genaaid zijn

PSV voelt zich in het pak genaaid na beslissing die roem en dertig miljoen kan kosten. stond er maandagmorgen in het Eindhovens Dagblad.

En zo voelde het ook.
Als PSV-supporter was ik zondag gedwongen om naar een westrijd van A*** te kijken. Het werd in verschillende opzichten een vervelende wedstrijd voor mij.

    • PSV verloor van de aartsrivaal
    • PSV verloor door een zeer, zeer discutabele beslissing van grensrechter, scheidsrechter en de VAR (de veelbesproken UIT-bal)
    • En . . . ik stoorde en ergerde me mateloos aan de constant met veel geschreeuw neerstortende spelers van A***

Zelfs Kenneth Perez, de analist bij ESPN,  heeft zich mateloos gestoord aan de aanstellerij van een aantal spelers.

De analist zag en hoorde in het lege Philips Stadion hoe meer spelers zich aanstelden. "Ik vraag me af ze het onderling ook hebben over hun gedrag in het veld", zei Perez. "Dat geschreeuw de hele tijd! Bij élke aanraking is het alsof iemand doodgaat. Het toppunt was wel met Martínez op het laatst." De mandekker van A*** schreeuwde het uit na een uiterst licht duel met Phillipp Mwene en rolde daarbij van achter de zijlijn bewust terug het veld in om tijd te rekken.
"Het is zúlk gênant en storend gedrag! Het is eigenlijk ook gewoon matenaaien", aldus Perez.

En dat is het . . . Matenaaien door arrogante spelers van A***

De Facebookpagina ‘Er mag gezongen worden’ besteedde op haar eigen wijze aandacht aan het misselijkmakende gedrag van een A***ied.
Goed nieuws: Ajacied Martínez verlaat intensive care, stond er bovenaan de pagina te lezen.

. . . De topper in de eredivisie werd zondagmiddag overschaduwd door de trieste aftocht van de overal gerespecteerde Martínez. In de vijfde minuut van de blessuretijd stortte de achterhoedespeler ter aarde na een schandalige aanslag van PSV’er Phillipp Mwene op de bal. Martínez wist persoonlijk gevaar te voorkomen door zichzelf in de stabiele zijligging te rollen. EHBO’ers spoedden zich naar de onfortuinlijke voetballer, maar hun hulp kwam te laat: hij was al naar het Catharina-Ziekenhuis gerold, ruim drie kilometer ten noorden van het Philips Stadion . . .

Tja . . . je kunt er beter om lachen dan huilen. Maar het gevoel blijft toch hetzelfde. Het gevoel van in het pak genaaid zijn.

5848 Nog steeds pijn aan mijn ogen

Begin vorige maand ben ik op controle geweest bij de oogarts. Alles was oké; hij wilde me pas over een jaar weer terugzien.

Maar sinds donderdagavond denk ik dat ik toch snel een afspraak zal moeten maken, want ik heb een ontzettende pijn aan beide ogen. De pijn is ontstaan toen ik van 18.45 uur tot 20.30 uur heb zitten kijken naar de televisie. Op het scherm werd een wedstrijd uitgezonden tussen AS Monaco – PSV.

Beide ploegen bakten er helemaal NIETS van. PSV speelde slordig, zwak en armetierig voetbal. Na 45 minuten vielen de PSV-ers met bosjes om en moesten vanwege allerlei blessures gewisseld worden. De spelers doolden als zombies over het veld.
Ik vraag me – net als heel veel  twitteraars af – wat er door de week op de Herdgang gedaan wordt. PSV heeft momenteel veel geblesseerden. Hoe komt dat? Mijn vertrouwen in de trainer en zijn staf is tot onder het nulpunt gedaald.
Het voetbal dat Herr Schmidt voorstaat en zoals PSV speelt, is niet om aan te zien. Van de laatste wedstrijd heb ik nog steeds pijn aan mijn ogen.

P.S.
Ik denk dat de oogarts het huidige probleem aan mijn ogen NIET kan oplossen. Dus ik maak géén afspraak

 

5828 Tegen de hekkensluiter

Gisteren reed ik eindelijk weer eens naar het PSV-stadion in Eindhoven. Vanwege onze vakantie in Portugal had ik nogal wat wedstrijden moeten laten schieten.
Er staat nu een belangerijke week voor PSV op de agenda. Na de wedstrijd tegen PEC uit Zwolle staat a.s. donderdag de Europa League wedstrijd tegen AS Monaco op de rol en volgende week zondag moet PSV bij A*** op bezoek. Die laatste ploeg wil natuurlijk revanche op de afstraffing die ze kregen in de strijd om de Johan Cruijffschaal. We zullen het allemaal gaan zien.

Maar gisteren was dus PEC de tegenstander.

PEC stond al na drie minuten op 1 – 0. PSV kreeg wel kansen, maar wist niet te scoren. Pas in de 84ste minuut kwam PSV op gelijke hoogte. Binnen 4 minuten schoot PSV nog twee keer raak en bepaalde de eindstand op 3 – 1. Een wedstrijd om snel te vergeten.

5773 We trekken weer ten strijde

Voor Rood-Wit gezongen
Vol man’lijke kracht
Een lied met ons allen
Want eendracht maakt macht
Wij trekken ten strijde
Een strijd vol van vree
Vooruit nu Rood-Witten
Vooruit PSV.

Met bovenstaand clublied van PSV in gedachten reden we gisteren weer naar het PSV-stadion in Eindhoven. 537 dagen hebben we live-wedstrijden in het stadion moeten missen en waren we genoodzaakt om de verrichtingen te volgen via de televisie.

Met de QR-code op onze telefoon en de seizoenskaart op de man reden we weer naar Eindhoven. We hadden er weer zin in. PSV voetbalt momenteel veel aantrekkelijker en beter dan 17 maanden geleden. Het is weer een plezier om naar een wedstrijd te kijken van ONZE club.

En in ons hoofd zong het ‘Voor Rood-Wit gezongen’ toen we op de Kennedylaan reden. Toen we de wagen geparkeerd hadden en richting stadion liepen dacht ik: ‘We trekken weer ten strijde’.

 

UITSLAG:   PSV – Cambuur   4 – 1

5759 De eerste klap is een daalder waard

‘Swingend PSV overklast FC Midtjylland’, had ik tijdens mijn vakantie gelezen en daarom ging ik er gisteravond eens goed voor zitten. PSV – A*** om de Johan Cruijffschaal stond op de agenda. PSV ging voortvarend van start en Madueke knalde er in de eerste minuten al meteen eentje in. Het werd een mooie wedstrijd. Met de rust stond PSV met 2 -o voor en A*** stond nog maar met 10 man op het veld. In de tweede helft was PSV heer en meester. Vertessen knalde de derde er nog in en daarna Gotze nog de vierde en de schaal . . . de schaal ging mee naar Eindhoven.

ZO . . . De eerste klap is een daalder waard.

4 – 0

 

5742 Cim, bom, bom

Op 16 sptember 1987 speelde PSV in het kader van de Europacup tegen de Turkse club Galatasaray SK. PSV won 34 jaar geleden met 3 – 0.

Ik kan me die wedstrijd nog goed herinneren. Wij hadden toen nog een staanplaats op de Noordtribune. Toen we destijds bij het stadion aankwamen leek het voor het stadion wel op een Turkse markt. Er werd volop gehandeld in Turkse etenswaren en in ‘zwarte kaartjes’. Toen we op de tribune kwamen bleken we omgeven te zijn door Turken die gekleed waren in de kleuren van de Turkse club.

De hele wedstrijd schreeuwden ze luid: ‘CIM, BOM, BOM’. Wat betekent: ‘Veroveraars’. De Turken hadden het stadion enigszins veroverd maar de wedstrijd niet. Vele Turken hadden snijwonden aan hun armen en handen omdat ze ondanks de scherpe ‘mesjes’ boven aan het hoge hek ritmisch sloegen op de omheining: ‘CIM, BOM, BOM, CIM, BOM, BOM, CIM, BOM, BOM’. De volgende dag klonk die Turkse kreet nog in mijn oren.

Gisteren speelde PSV weer tegen de Turken in het kader van de voorronde van de Champions League. Deze keer zaten we niet in het stadion maar thuis voor de televisie en hoorden we geen cim, bom, bom.

    –