6787 Zo, dat ging naar Den Bosch toe Zoete Lieve Gerritje

Dat gaat naar Den Bosch toeZoete lieve GerritjeDat gaat naar Den Bosch toeZoete lieve meid

Bovenstaande regels van het bekende volksliedje zongen gisteren door mijn hoofd toen ik aan mijn (trainings-)sessie begon. Deze keer geen lus van thuis uit maar een wandeling van Den Bosch naar huis.
Ik wilde voordat we volgende week er even tussenuit gaan mijn eerste serie trainingsweken met een langere route afsluiten.

De route was volgens Google Maps 21 km lang en ik zou er 4 uur en 37 minuten over doen. De route liep grotendeels langs en evenwijdig aan de Zuid Willemsvaart.

Om 08.30 uur bracht mijn oudste zoon me naar het startpunt in Den Bosch en nadat hij via Whatsapp ‘mijn Live Locatie’ ingesteld had, zodat het thuisfront kon zien hoe ik vorderde met mijn wandeltocht, begon ik om 09.03 uur aan mijn wandeltocht.
De route liep evenwijdig aan de westkant van de Zuid Willemsvaart. Ik heb nooit geweten dat daar een fietspad liep. Soms kon je kilometers wegkijken op dat kaarsrechte pad. Het was een ietwat saaie, kaarsrechte route; maar de bermen met de bloeiende klaprozen, margrieten, korenbloemen, rode en witte klaver en zelfs paarse lupinen vergoeden veel.
Op de muziek van oude Duitse schlagers (Jungen komm bald wieder) liep ik een gemiddelde van 5,7 km per uur. Rond half een stak ik de sleutel weer in het slot van onze garagedeur en had ik 20,7 km in 3 uur en 32 minuten in de benen.

Toen ik binnen was, dacht ik: Zo, dat ging naar Den Bosch toe Zoete Lieve Gerritje

6767 Voorpret is de leukste pret

Degenen die mijn verzinseltjes dagelijks lezen zullen niet verbaasd zijn dat ik de laatste weken dagelijks Facebookpagina’s volg van mensen die momenteel de camino lopen of zich daar op aan het voorbereiden zijn. Vorige week is de ervaren camino-loopster, die in Spanje een reisbureau runt en  die ik enkele weken geleden om informatie gevraagd heb, op stap gegaan met een groep en volgt de route die ik volgend jaar ook wil lopen.

Dagelijks lees ik haar verslag en bekijk ik de foto’s die zij op haar Facebookpagina zet. Elke dag krijgt mijn motivatie om te gaan trainen daardoor weer een enorme boost.
Als ik de foto’s zie en de beschrijving lees van wat men allemaal te zien krijgt, hoop ik van ganser harte dat ik volgend jaar april/mei in Portugal aan de start zal staan van mijn (of van onze) camino.
.
Tja . . . voorpret is de leukste pret
.

6740 Op weg naar Santiago de Compostela

Afgelopen week is mijn zus een week lang gastdame geweest in de Pelgrimsherberg in Vessem. De herberg waar ze destijds ook overnacht heeft tijdens haar camino van onze woonplaats naar Santiago de Compostela.

Maandag jl. vertelde ze over haar bijzondere ervaringen die ze tijdens haar vrijwilligersbezigheden daar had meegemaakt en beleefd. Wat spelen er toch mooie, medemenselijke en emotionele zaken rond pelgrims,  pelgrimages en in een pelgrimsherberg.

Naast haar ervaringen die ze met ons deelde, gaf ze mij ook een speldje, een pin dat ze in de herberg gekocht had. Op de pin het bekende logo van de Camino de Santiago.

Ik zie de pin als een soort aanmoediging voor mijn (onze) camino. Ik hoop dat ik deze volgend jaar kan dragen tijdens de etappes in Galicië op weg naar Santiago de Compostela.