5576 Dansavond in 1963

De winter van 1962-63 was de koudste winter van de vorige eeuw. We moeten zelfs terug naar de winter van 1829-30 om een nog koudere winter tegen te komen. De winter van ‘63 kenmerkte zich door een extreme lange koude periode van 10 weken en begon op 22 december en duurde tot en met 3 maart.

De winter kenmerkte zich ook door een flink pak sneeuw en zorgde voor metershoge sneeuwduinen.

In de jaren 1962 en 1963 ging ik elke zondagavond dansen in een bekende dansschool in onze buurgemeente. Een fietstocht van ruim 7 km. Kan me nog herinneren dat we op een zondag begin januari 1963 halverwege de tocht niet verder konden vanwege de sneeuwduinen die er op de weg en het fietspad lagen. We hebben die avond de dansschool niet bereikt. Kan me ook nog herinneren dat er in mei nog bergen sneeuw lagen op het strand van Scheveningen. De gemeente Den Haag had de hele winter lang sneeuw vanuit de stad naar het strand getransporteerd.

Weerdeskundigen voorspellen vanaf dit weekend barre tijden: Gevoelstemperatuur zondag tot -20: ‘Het wordt bar, guur en gevaarlijk

Daarnaast gaat het ook nog flink sneeuwen. Dat is vooral op de weg gevaarlijk. Mogelijk zie je geen hand voor ogen. “Het kan ook zijn dat de sneeuw zich ophoopt, dan krijg je sneeuwduinen. Dat verwacht ik niet op de snelwegen, maar op kleine Groningse weggetjes kan dat gebeuren. Heb je ineens een meter sneeuw voor je neus.” Verder kunnen de wegen spekglad worden door ijzel.

Tja . . . Voor het zuiden van ons land wordt er minder vorst en minder sneeuw voorspeld. Hopelijk valt het mee in onze regio en krijgen we geen sneeuwduinen te zien zoals op die dansavond in 1963

5529 De nostalgie druipt er van af

Vorige week kreeg ik een Youtube-filmpje onder ogen van een Brabantse volkszanger.

Kérsmis zoas dé vruuger bij ons thuis waar, vol gezelligheid want we hân toen nog ginnen tillevizie, zingt ene Peer Welten uit Asten.

Als ik luister en mijn ogen sluit, zie ik het nog voor me tijdens mijn kinderjaren in de huiskamer in het huis waar ik geboren ben.

De kerstkransjes die met sajet in de boom gehangen waren, de kaarsjes op de knijpertjes die maar eventjes aan mochten vanwege het brandgevaar, de stal van berkenstammetjes met een dak van stro en de hele kamer die naar het mos rook dat mijn vader in de buurt in de bossen had gehaald.

Tja . . . de nostalgie druipt er van af

5510 Mooie, hele mooie herinneringen

Onlangs kwam ik een foto tegen van het ouderlijk huis van mijn moeder. In de jaren 40 en 50 van de vorige eeuw ben ik daar vaak op bezoek geweest bij oma en opa.

Vorige week  vatte ik het idee op om van de foto een zwart-wit-tekening te maken. Tevens wilde ik een foto van de huidige situatie op dezelfde manier bewerken.

Al werkende aan mijn zwart-wit-tekeningen kwamen vele mooie herinneringen aan het huis en haar bewoners naar boven.

= Oma die 's winters altijd met haar voeten op een stoof (met briket uit de kachel) zat om haar voeten warm te houden.
= Opa - die een fervent kanariekweker was - had een halve zolder ter beschikking voor zijn kanaries.
= Samen met opa de kanaries voeren.
= Met opa in de BBA-bus naar een vogeltentoonstelling in Den Bosch.
= Sinterklaasviering bij oma en opa. De overbuurman reed dan met zijn paard galopperend langs het huiskamerraam als teken dat Sinterklaas pakjes had bezorgd in de andere kamer.
= 's Zondags na het voetballen met z'n allen op bezoek bij opa en oma. 
= Toen we wat ouder waren  rikten met we met oma en opa op middagen in de kerstvakantie. Er werd dan zeer serieus gekaart en er moest afgerekend worden met centen.
= Opa die gezeten naast de kachel met 'een zingende moor' erop de krant voorlas voor oma.
= Het water in de keuken werd opgepompt met een handpomp. Het had een smaak, waarvan ik niet hield.
= Ook de bruiloften van drie tantes kan ik me nog herinneren, deze werden gevierd in het huis van mijn opa en oma. Het huis dat er niet meer staat.
= En dan die keer dat de kachel in de grootste van de drie woonkamers niet wilde trekken. Toen mijn vader de pijp van de kachel haalde zagen we de reden. Het rookkanaal had nog maar de omvang van de dikte van een pink als gevolg van het vele jaren stoken met briketten en eierkolen.

Tja . . . Mooie, hele mooie herinneringen

5509 Coupe bloempot

Toen ik van de week het bericht tikte 5508 Kapsalon moest ik denken aan alle kappers die ik al versleten heb.

Mijn eerste kapper herinner ik me nog op twee manieren. Op woensdagmiddag uuuuuren zitten wachten en aan de coupe bloempot.

Mijn tweede kapper herinner ik me ook op twee manieren: weer de bloempotcoupe en een walm van sigarenrook. Dat was op kostschool. Eens in de zoveel tijd kwam een kapper naar de kostschool en in een week tijd knipte hij tijdens de lesuren alle leraren en leerlingen. Hij had altijd een knoepert van een sigaar in zijn mond.

Toen ik wat ouder werd beviel me die bloempotcoupe niet meer en ging ik eens in de zes weken naar een kapper ergens aan de andere kant van de Maas in Wijck-Maastricht. Ook dan moest je een hele woensdagmiddag opofferen en een deel van je schaarse zakgeld.

Terug van kostschool heb ik gezworven langs diverse kappers, een stuk of vier, vijf. Omdat ze er mee ophielden moest ik steeds naar een andere.

Bij mijn huidige kapper zit ik inmiddels alweer tientallen jaren en dat bevalt me goed. Hij knipt vlot en goed en als je de kapsalon verlaat, heb je geen coupe bloempot.

5495 De Tongerseweg

De politie heeft in de nacht van vrijdag op zaterdag in Maastricht een einde gemaakt aan een illegaal studentenfeest. Dat vond plaats in een voormalig klooster aan de Tongerseweg in Maastricht, laat de politie zaterdag weten.

Bovenstaand bericht trof ik afgelopen zaterdag aan in De Telegraaf. Niets bijzonders zullen de meeste lezers zeggen. In de dagen dat we in een gedeeltelijke lockdown zitten proberen mensen de grenzen op te zoeken en . . . er over heen te gaan. Zo ook in Maastricht.

Bij het bericht stond echter een foto van het gebouw aan de Tongerseweg. Het gebouw waar ik in de jaren 50 verbleef. Zeer veel  herinneringen aan die tijd kwamen weer naar boven toen ik de foto zag. Ik stond me toe om even in gedachten weer door het gebouw te dwalen: de lange gangen, de refter, de slaapzalen, de klaslokalen, de kapel, het souterrain, de recreatiezalen, de grote speelplaatsen, de verouderde toiletten, de tuin met appelbomen, de sportvelden . . .

Tja . . . ik zie het weer allemaal voor me daar aan de Tongerseweg

5443 Adieu zomer

Afgelopen week  – op de dag dat de astronomische herfst begon – zag ik in mijn kruiwagen een zwarte ‘vlek’ zitten. Ik keek nog eens een keer heel goed en zag dat het een vlinder was. Even later opende deze zijn/haar vleugels en zagen we de prachtige kleuren.

We konden niet zo heel lang genieten van deze kleurenpracht, want de vlinder fladderde weg als een laatste groet van de zomer . . . adieu zomer

5417 De R van levertraan

Elk jaar op 1 september heb ik er wat moeite mee. Het is dan weer 7 (= zeven) maanden wachten voordat we een maand zonder R hebben. En dat is een lange tijd. We moeten er maar weer het beste van zien te maken.

De herfst is in aantocht en het weer zal aanzienlijk anders zijn dan de afgelopen maanden. Misschien krijgen we nog wel een mooie nazomer.

De maandverwachting voor deze september laat periodes met koeler weer zien, maar ook dagen dat het flink kan nazomeren. Daarbij kan het 25 graden worden en is zelfs een tropische dag met 30 graden mogelijk. Hoe warm het precies wordt en hoe lang die nazomerperiodes duren is nu nog erg onzeker.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . die lichte aversie tegen de maanden met een R is misschien wel ontstaan tijdens mijn kostschooltijd. Vanaf 1 september moesten destijds een aantal medeleerlingen dagelijks een lepel levertraan tot zich nemen. Dat gebeurde ’s morgens vroeg in de refter. In een kast in de hoek, vlakbij het servettenrek, stond een fles en daar werden ook de lepels levertraan weggeslikt. Het stonk in die hoek ontzettend naar dat vettige goedje. Ik kan de reuk momenteel nog in mijn neusgaten terughalen. Wat een afgrijselijke stank.

Hier moet ik vandaag op 1 september vooral aan denken. De R zit weer in de maand, de R van levertraan

5349 Afrikaantjes

Ik heb in het verleden honderden Afrikaantjes gekweekt en geplant in mijn tuin. Het is een zeer dankbaar en kleurrijk plantje. Elk jaar verzamelde ik het zaad in de uitgebloeide bloemen. In de winter liet ik dat goed drogen en in het voorjaar zaaide ik het weer uit. Nadat ik de kleine plantjes verspeend had, was het een genot om te zien hoe de plantjes planten werden. We genoten daarna tot ver in de herfst van de mooie tinten oranje en bruin.

In Winterwijk heeft men de naam ‘Afrikaantjes’ in de ban gedaan. Een keus op basis van een vakinhoudelijk argument, maar óók vanwege de huidige racismediscussie, zo schijnt.

Op het ene bordje, aan de Schaepmanstraat, staat dat ‘deze strook is ingezaaid met afrikaantjes i.v.m.  bestrijding van engerlingen’. Maar even verderop, aan de Willem Dreeslaan, daar staat ook een bordje te lezen: ‘Voor de bestrijding van engerlingen is deze strook ingezaaid met tagetes’.

Tagetes is het daar voortaan. ,,Afrikaantje is de benaming in de volksmond, dat klopt. Zo stond het op bordjes die al eerder zijn gemaakt. Maar voor de nieuwe bordjes is nu gekozen voor tagetes.”
Een woordvoerder kan niet ontkennen dat de huidige racismediscussie ook een rol speelt in de naamkeuze. ,,Die overweging heeft zeker meegespeeld in het besluit. Wij willen niemand voor het hoofd stoten en al helemaal niet discrimineren”, zegt de woordvoerder.

Lees hier meer >>>>>

Tja . . . Jammer dat dat mooie plantje ook al in de racismediscussie betrokken wordt. Mierenneukerij van de bovenste plank. (Vermeend) racisme bestrijdt men niet met het veranderen van de naam van een plantje, van het Afrikaantje.

5242 A-griep

Kan me nog herinneren dat ik midden jaren 50 van de vorige eeuw geveld was door de griep. Ik zat toen op kostschool. Nagenoeg alle leerlingen werden toen ziek van de Aziatische griep. Degene die ziek was werd naar een slaapzaal gestuurd die als ziekenzaal was ingericht. Daar lagen we in lange rijen op een bed. Op een gegeven moment werd de honderste zieke leerling in (een met slingers versierd) bed gelegd. De niet-zieke-leraren verzorgden ons. Kan me nog herinneren dat toen de epidemie achter de rug was de verantwoordelijke ziekenverzorger in het zonnetje werd gezet.

Er stierven in 1957-1958  wereldwijd 1,1 miljoen mensen als gevolg van de Aziatische griep.

Aan bovenstaande moest ik denken toen ik maandag las Honderden leerlingen in Brabant thuis, te weinig leraren door coronavirus. Ook op de twee middelbare scholen in onze woonplaats zitten leraren en leerlingen thuis vanwege het coronavirus.
Mijn oudste kleinzoon kuchte maandagmorgen een keer tijdens de les en werd uit voorzorg meteen naar huis gestuurd !!!!

Er is daar (nog) geen paniek vanwege het virus dat in Azië uitbrak. Azië was destijds ook de bakermat van de A-griep.

5134 Kuikentje in plaats van iPhone

Ik kan het me nog goed herinneren. Mijn  oudste zoon zat in het tweede jaar van de kleuterschool. Vlak voor Pasen kwam hij thuis met . . . een kuikentje. Ik was verbaasd en tegelijkertijd verbolgen. Maar liet dat niet aan mijn zoon merken. ‘Wat heeft een kuikentje anno 1973 met het Paasfeest te maken?’, zei ik tegen mijn vrouw. De tijd van het Rijke Roomse leven was bij mij in dat jaar nog niet helemaal voorbij.
We hebben het kuikentje in een doos in de keuken gezet en gezorgd dat het dagelijks voer kreeg. Toen het de doos ontgroeid was hebben we het beestje naar mijn vader gebracht, die – zonder dat mijn zoon het wist – er vakkundig kippenbilletjes van maakte.

Bovenstaande kwam in me op toen ik van de week het bericht zag staan: ‘Kuikentjes moeten afleiden van smartphone’.

De autoriteiten van de Indonesische stad Bandung hebben in totaal 2.000 kuikens aan scholieren gegeven. Daarmee hopen ze de scholieren weg te houden van hun mobiele telefoon. Volgens lokale media gaf de lokale burgemeester vrijdag het startsein voor de campagne.
De kinderen kregen vrijdag de dieren in kleine kooitjes overhandigd. Op de kooi stond een bordje met de tekst ‘Pas goed op mij’. ’s Morgens en ’s avonds moeten de kinderen de kuikens voeden. „Ze moeten discipline zien te krijgen”, aldus de burgemeester.

Tja . . . Ik ben bang dat de actie weinig zoden aan de dijk zal zetten. De gedachte achter de actie vind ik wel goed gevonden: Kuikentje in plaats van iPhone