6218 Van dat nare schurende geluid verlost zijn

Toen ik eind september na onze vakantie in Portugal mijn wagen weer startte, hoorde ik een schurend geluid. Ik dacht: ‘Hij heeft lang stil gestaan, het zal wel van voorbijgaande  aard zijn.’ Het ging échter niet over. Dagen later stelde ik vast dat bij een kouwe start en alleen in de eertse en tweede versnelling het irritante geluid te horen was.
Ben op een gegeven moment naar de garage gereden en samen met een monteur een ritje gemaakt. Toen werd nog eens duidelijk dat het schurende geluid alleen bij een kouwe start hoorbaar was, want we hoorden tijdens de rit niets.
We spraken af dat als het probleem bleef aanhouden ik mijn wagen een keer zou brengen. Zo gezegd , zo gedaan.

Afgelopen week heb ik mijn wagen weggebracht. De volgende dag kon ik hem aan het eind van de middag weer ophalen. We hebben er een nieuwe snaar ingezet en . . . het valt onder de garantie, liet de medewerker van het autobedrijf ons weten. De snaar was in augustus pas vervangen.

Tja . . . ik was blij dat ik mijn portemonnee niet hoefde te trekken en opgelucht dat men het probleem had gevonden en . . . dat we van dat nare  schurende geluid verlost zijn.

6217 Een aanschouwelijke geschiedenisles

Gisteren liet ik jullie weten dat ik nooit veel interesse gehad heb in de wereld- en de vaderlandse geschiedenis. Een geschiedenisles destijds was een martelgang voor mij.

Maar . . . maar . . . afgelopen dagen kwam ik een animatie tegen waarin de Europese grootmachten als stuiterende ballen allianties maken en elkaar aanvallen.

De namen en staatsvormen veranderen terwijl de kleurige ballen groter en kleiner worden. Napoleon, het Habsburgse Rijk en de oranje pingpongbal der Nederlanden zijn natuurlijk ook van de partij.

Gedurende de twintigste eeuw wordt het steeds drukker op het speelveld. Af en toe komt de VS even langs om orde op zaken te stellen. Vanaf 1990 verklaren meer en meer landen in Oost-Europa zich onafhankelijk en arriveren we langzaam in de gefragmenteerde en kleurrijke werkelijkheid van vandaag.

Deze insructieve animatie wil ik jullie niet onthouden. Zie het maar als een aanschouwelijke geschiedenisles

6216 Het bloedbad van Veghel

Een  geschiedenisles was tijdens mijn schooljaren niet aan mij besteed. Ik had helemaal niets met al die gebeurtenissen uit het verleden. Wellicht dat het van buiten leren van de vele jaartallen met daaraan gekoppeld bepaalde gebeurtenissen mede debet zijn aan mijn afkeer voor dat lesvak.

Omdat ik onlangs twee keer kort na elkaar iets tegenkwam in de berichtgeving over ons plaatselijk schuttersgilde ben ik toch even in de geschiedenis van onze woonplaats gedoken. Het plaatselijk gilde zou een belangrijke rol hebben gespeeld bij ‘het bloedbad van Veghel’. Ik had nog NOOIT van die gebeurtenis gehoord.

Ik ontdekte dat het eerdergenoemde bloedbad zelfs nog vermeld staat in de ‘Canon van Nederland’.

In de zomer van 1587 ging graaf Filips van Hohenlohe op brandtocht in de Meierij. Hij was in dienst van Willem van Oranje. Filips had 4.000 soldaten en 600 ruiters meegenomen. Hij stak Helmond in brand. Toen ging hij met zijn leger via Stiphout, Aarle-Rixtel en Lieshout richting Veghel en Erp. Ook daar wilde hij huizen verbranden.

De inwoners probeerden de geuzen te stoppen. Honderden boeren uit de Meierij verzamelden zich bij Veghel. Waarschijnlijk ergens in de buurt van Zijtaart. Ze groeven kuilen en maakten aarden walletjes om zich te kunnen verdedigen. Soldaten uit Den Bosch zouden de boeren komen helpen.

Helaas waren de soldaten van Hohenlohe als eerste in Veghel. Vroeg in de ochtend van 8 juni 1587 viel hij de boeren aan. Er volgde een bloedbad waarbij 500 boeren werden doodgeslagen of gevangengenomen. Veel boeren vluchtten naar Veghel. Ze verstopten zich in kasteel Frisselstein of in de kerk. Daar waren ze veilig
Lees hier meer >>>>>

Het schijnt dat het toemalige schuttersgilde in Veghel een bijdrage geleverd heeft aan de verdediging in 1587. Tevergeefs zo lazen we in de canon.

Tja . . . nu begrijp ik ook dat ons plaatselijk gilde nog regelmatig verhaalt over: Het bloedbad van Veghel

 

6215 Dankjewel RADAR

Anderhalve week geleden werd er in het consumentenprogramma RADAR van de Avro/Tros aandacht besteed aan het feit dat Budget Energie maandelijks de salderingsregeling toepast. Het gevolg is dat zonnepaneelbezitters voor honderden euro’s benadeeld worden. Ook wij zijn klant van Budget Energie. De daarop volgende week was ik gespitst op de berichtgeving over deze kwestie. Al gauw werd duidelijk dat de Vereniging Eigen Huis en de Consumentenbond ook aan de bel trokken.

RADAR had geprobeerd  in haar programma van 31 oktober in contact te komen met de directie van Budget Energie. Maar deze wilde niet voor de camera verschijnen.

Afgelopen maandag was er weer een uitzending van RADAR en de directie van Budget Energie zou aanschuiven zo werd vooraf aangekondigd.

Om een lang verhaal kort te maken. Toen CEO Caroline Princen van Budget Energie in beeld kwam maakte zij meteen bekend dat Budget Energie per direct stopt met het salderen op maandbasis.  ‘We hebben het niet goed aangepakt’, liet ze weten. De aanpassing gaat met terugwerkende kracht in.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . zo zie je maar dat men met vereende krachten toch nog iets kan bereiken. Wij zijn zeer tevreden met de beslissing van Budget Energie die mede tot stand kwam door de bemoeienis van RADAR
Dankjewel RADAR

FOTO: RADAR

6214 En als het moet dan draag ik jou

Boudewijn de Groot wist kijkers van het programma Matthijs gaat door zaterdagavond diep te raken met een tekst van Henny Vrienten. De Groot wilde zelf niet optreden, maar bood wel aan om de tekst Hoop van Henny Vrienten voor te dragen en dat leverde veel ontroerde kijkers op. „Dat kwam binnen!”

Ik zat tijdens bovenstaand programma wat op mijn iPad te doen en keek en luisterde met één oog en één oor naar het programma. Toen Boudewijn de Groot voorlas werd mijn aandacht steeds meer naar de televisie getrokken in plaats van mijn iPad en luisterde ik vol aandacht naar de prachtige tekst.

Voor degenen, die het programma gemist hebben, maar ook voor jou en voor mij hieronder de prachtige tekst van Henny Vrienten . . .

HOOP

Noem mijn naam
Met die zachte zilveren stem
En kijk mij aan
Ik ben er, ik zal er zijn
Welk verdriet
Rust zo zwaar op je schouders
Wanhoop niet
Want ik ben er, ik zal er zijn

Als jij de weg verliest zal ik hem vinden
Jij het niet meer weet denk ik voor jou
Ik vang de regen op ik stop de wind
Ik ben jouw deken voor de kou

Zie het licht
Dat aan het eind van die tunnel straalt
Net als jouw gezicht
Ik ken het want het hoort bij mij
Ben niet bang
Ik hou jou stevig vast
Niet meer lang
Of dit, dit alles ligt achter jou

Als jij de weg verliest zal ik hem vinden
Als jij het niet meer weet denk ik voor jou
Ik vang de regen op ik stop de wind
Ik ben jouw deken voor de kou

Hoop, er is hoop
Altijd hoop voor jou
Altijd hoop voor mij
Eens – je zult zien –
Gaat het echt voorbij
Alles echt voorbij

Als jij de weg verliest zal ik hem vinden
Jij het niet meer weet denk ik voor jou
Ik vang de regen op ik stop de wind
Ik ben jouw deken voor de kou

Als jij jezelf verliest: aan niemand vragen
Alleen aan mij want ik ben voor jou
En is je last te zwaar, ik zal hem dragen
En als het moet dan draag ik jou

6213 Houdoe en Bedankt

Het deed mijn supportershart goed, heel goed zelfs dat PSV zondag won van de aartsrivaal A*** en dat nog wel in het hol van de leeuw.

De hele avond kon ik nog nagenieten van de berichten en commentaren op social media en in de sportprogramma’s op de televisie. Gisteren was het weer genieten toen ik de verslagen in de krant las. Vooral dat iedereen het er over eens was dat PSV beter speelde dan A*** en dat nogal wat spelers van A*** door de mand waren gevallen.

Ook kwamen de opstootjes tussen de spelers tijdens en na de wedstrijd aan bod. Tijdens de wedstrijd had ik met eigen ogen gezien dat ene Alvarez aan Amsterdamse zijde een van de hoofdrolspelers was bij de opstootjes. Dat feit werd in de commentaren en verslagen nog eens bevestigd. Ook dat irritante vervelende ventje van Berghuis liet zich van de allerslechtste kant zien door een vinger in het oog van een PSV-speler te steken.

Zondag na het laatste fluitsignaal was mijn conclusie bij het zien van het opstootje dat A*** een slechte verliezer was en is.
’s Avonds kwam ook nog een afbeelding langs op mijn iPad van een creatieve PSV-supporter die een lange neus trok naar de spelers van A*** door Cody Gakpo naar de spelersbus te laten lopen met de boodschap op zijn voorhoofd: Houdoe en Bedankt # 3 punten

6212 Voor zo lang het duurt

Hij is toch nog weg gebracht. Dinsdag zag ik dat ie een wasbeurt kreeg. ‘Nu zal ie binnenkort wel naar de winterstalling gaan’, dacht ik hoopvol. En jawel hoor in de loop van de woensdag was ie ineens weg. Donderdag, vrijdag zaterdag en ook gisteren alsook vanmorgen hadden we weer vrij uitzicht als we naar buiten keken. We gaan er nu maar vanuit dat dat voorlopig zo blijft.

We denken en hopen dat we in de maanden november, december en januari weer vrij uitzicht hebben op ons mooie woonerf.

Dit jaar kwam de camper in februari op de oprit te staan. NEGEN (= 9) maanden, driekwart jaar dus, heeft de camper (met een langere en een handvol korte tussenpozen) ons uitzicht belemmerd.
Ik weet niet of de eigenaar van de camper zich beseft dat hij ons het uitzicht op het woonerf negen maanden volledig heeft ontnomen. Ik kan me haast niet voorstellen dat dat besef er niet is.

Tja . . . Het is zo als het is !!! Nu genieten we met volle teugen van ONS uitzicht . . . voor zo lang het duurt

6211 Als een paal boven water

Ik kan het me nog herinneren als de dag van gisteren. Mijn allereerste werkdag in het onderwijs: maandag 10 januari 1965. Een paar dagen eerder had ik met het hoofd der school het klaslokaal verkend. Hij wees me de kast met lesboeken en de lesrooster. Ook lag er een lijst  met namen van de leerlingen en wat aantekeningen van mijn voorgangster, waarin ze aangaf hoe ver ze gevorderd was in een aantal leermethodes.

Daar moest ik het dus meedoen. Mijn enige leidraad was de lesrooster met de vakken a t/m j + k/r en de leerboeken die bij de diverse vakken gebruikt werden. Ik heb daar nooit een leer-/werkplan gezien. Ik wist niet wat de kinderen aan het eind van het jaar moesten kennen en kunnen. Bij verschillende vakken werd een beroep gedaan op mijn kennis, vaardigheden en creativiteit omdat nergens stond wat er gedaan moest worden.

En toch . . . En toch . . . Was de tijd op die school achteraf gezien misschien wel de mooiste tijd van mijn onderwijsloopbaan. Want op het einde van het schooljaar konden nagenoeg alle kinderen lezen, rekenen en schrijven op het niveau dat de methode aangaf.

Aan bovenstaande moest ik denken toen ik van de week op NOS-Teletekst onderstaand bericht las.

.

Tja . . . Wat is er toch met ONS onderwijs gebeurd, dat toekomstige leraren zelfs onvoldoende taal- en rekenvaardigheid bezitten? zo vroeg ik me af. Wat is er in die ruim halve eeuw toch gebeurd met ons onderwijs, zodat de leerlingen steeds slechter lezen en rekenen? 

Ik ga hier nu niet beweren dat vroeger alles beter was, want dan word ik uitgemaakt voor een ouwe zeur. Maar ik durf wel te beweren dat wij vroeger veel meer aandacht besteedden aan lezen, schrijven, taal en rekenen.

Wat ik deed op 10 januari 1965 is niet meer van deze tijd. We leven nu in een geheel andere tijd, die een andere aanpak en keuzes vereist. Maar om daarin het juiste evenwicht te vinden is geen sinecure. Dat daarbij soms de verkeerde keuzes worden gemaakt staat voor mij vast als een paal boven water.

6210 Twee maanden op een ander is lang, veel te lang

Een paar weken geleden vroeg mijn kapper aan mij of ik niet ging overwinteren in Portugal of Spanje. Ik heb daar toen nee op geantwoord, omdat géén haar op mijn hoofd daar ooit aan gedacht heeft. Maar toen ik afgelopen week op mijn iPad een site tegenkwam die ging over ‘overwinteren voor senioren’ ben ik eens wat verder gaan neuzen.

Vooral ook omdat de wintermaanden januari en februari  voor mij altijd een flinke beproeving zijn. Het liefste zou ik die donkere, kouwe maanden willen overslaan.

Tijdens mijn speurtocht ontdekte ik al gauw dat financieel gezien overwinteren helemaal niet zo duur hoeft te zijn. En mede gezien de aangename temperaturen in de eerste maanden van het jaar nestelde het idee steeds vaster in mijn hoofd. Maar ik wist ook dat mijn vrouw er niet zo’n voorstander van is.

Begin van deze week heb ik een hele dag zitten zoeken naar appartementen en huisjes, aanvankelijk in de Algarve in Portugal en wat later in Andalusië in Spanje. Aan het eind van de dag had ik een zeer, zeer aantrekkelijk onderkomen gevonden in de buurt van Malaga. Een huisje met verwarmd zwembad, inclusief huur van een auto voor twee maanden en een zeer voordelige vlucht heen en terug.

Ik printte alles uit en liet aan mijn vrouw zien wat ik gevonden had wetende dat wij er geen gebruik van zouden maken. Maar ik wilde haar laten zien dat overwinteren helemaal niet duur hoeft te zijn. Per slot van rekening bespaar je tijdens een overwintering veel dure energiekosten.

’s Avonds toen mijn vrouw alles gelezen had, kwam ze ineens – tot mijn verbazing – met het voorstel om eventueel een maand te gaan; de 4 weken die vallen  tussen twee afspraken die al in onze agenda staan.
Ik sloeg andermaal aan het plannen en rekenen en kwam tot de ontdekking dat bepaalde voordelen gekoppeld zijn aan het huren van een volledige kalendermaand. Het voorstel om  van half januari tot half februari te gaan was financieel minder aantrekkelijk maar . . . we gooiden het nog niet ver van ons af.

Om een lang verhaal kort te maken. We hebben uiteindelijk toch besloten om het overwinteren in Andalusië uit ons hoofd te zetten. Vier weken weg in de winter lost ‘mijn probleem’  niet op en twee maanden op een ander is lang, veel te lang.

6209 Hanky panky shanghai

Hanky panky shanghai
Melodie: Happy birthday to you

Hanky panky shanghai,
hanky panky shanghai.
Hanky panky,
hanky panky,
hanky panky shanghai.

Bovenstaand kinderliedje heb ik tijdens mijn loopbaan diverse malen horen zingen in de laagste klassen van de school. Het werd gezongen als er een leerling jarig was.

Maar dat is verleden tijd. Want . . . Tientallen basisscholen hebben zich aangemeld voor een lespakket tegen het verjaardagsliedje Hanky Panky Shanghai. Tijdens het zingen van dit liedje maken kinderen spleetogen. Doel van het pakket is om discriminatie van mensen met een Aziatische achtergrond tegen te gaan.

Hanky Panky Shanghai is voor Asian Raisins de aanleiding om discriminatie en racisme tegen mensen met een Aziatische achtergrond meer onder de aandacht te brengen.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . als kinderen tijdens het zingen van het verjaardagsliedje géén spleetogen maken is het probleem ook opgelost.
Want zeg nou zelf er zit toch niets discriminerends in de woorden: Hanky panky shanghay