6098 Laksheid troef

Het oplossen van de toeslagenaffaire lijkt een gebed zonder end te worden. Verschillende ministers en staatssecretarissen hebben zich er al op stuk gebeten. Elke keer weer blijkt dat het ingewikkeld is en blijven de gedupeerden met lege handen achter.

Maandagavond zag ik op de televisie de burgemeester en enkele gedupeerden van de wateroverlast in Valkenburg, deze week exact een jaar geleden.

Een jaar geleden riep onze minister-president dat de watersnood in Valkenburg een nationale ramp was. Er zou hulp komen en ruimhartige vergoedingen. De burgemeester van Valkenburg klaagde maandagavond over het uitblijven van die ruimhartige vergoedingen.
De Nationale Ombudsman laat weten dat de overheid ook hier bij de afhandeling van de schade de mist in gaat.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . de overheid geeft ook nu weer ‘niet thuis’ Het is schandalig, het is weer laksheid troef.

6097 Strafrechtelijke immuniteit

De Belastingdienst zal in de toeslagenaffaire niet strafrechtelijk worden vervolgd. Dat heeft het gerechtshof in Den Haag woensdag beslist in een beklagprocedure. Volgens het hof biedt het strafrecht niet de mogelijkheid tot vervolging van de dienst, het „ongekende onrecht” dat de gedupeerden is aangedaan ten spijt.

Volgens het hof kan worden gesproken van „een redelijke verdenking” dat de Belastingdienst zich schuldig heeft gemaakt aan beroepsmatige discriminatie. Maar het beroep op strafrechtelijke immuniteit staat strafvervolging in de weg, oordeelt het hof.

„Ik had juridisch vanaf dag één al voorzien dat de Belastingdienst als geheel, de hoge ambtenaren die aan de touwtjes trekken incluis, niet vervolgd kon worden”, aldus advocaat Boumanjal. „De Belastingdienst geniet nu eenmaal strafrechtelijke immuniteit. Wat mij betreft is de tijd wel rijp om die immuniteitsregels te herzien.”

Tja . . . De advocaat trapt een open deur in door te stellen dat de tijd rijp is om de immuniteitsregels te herzien.

De ambtenaren bij de belastingdienst zijn de laatste jaren  meermaals flink over de schreef gegaan. Helaas kunnen ze hun gang blijven gaan vanwege de strafrechtelijke immuniteit

6096 Ik maak me nog geen zorgen

De drukte op Schiphol blijft maar aanhouden. Volgens mij is het niet drukker dan andere jaren, maar lopen de mensen vast bij het inchecken en de controle omdat er te weinig personeel is.
Ik begrijp nog steeds niet waarom er momenteel zoveel sectoren zijn die kampen met een personeelstekort. De mensen die tijdens de coronajaren zijn ontslagen of weggelopen zitten toch niet allemaal thuuis. Waar zijn die dan gebleven?

Airport Eindhoven begint veel op Schiphol te lijken. Drukte verplaatst zich van Schiphol Airport naar Eindhoven: ‘Schandalig!’, las ik van de week.

Lange rijen wachtenden en reizigers die zelfs hun vakantievlucht gemist hebben door het lange wachten bij de security.

In september vliegen wij weer via Eindhoven naar Portugal. Dan is de vakantieperiode grotendeels voorbij. Wij vertrekken dan ’s morgens om 7.15 uur en zijn dus al vroeg (rond 5.00 uur) op de airport. Ik verwacht niet dat er dan lange rijen zijn.
Nee . . . Ik maak me nog geen zorgen.

6091 Herinneringen, mooie herinneringen

Onlangs las ik het bericht dat een pastoor uit Zuid-Limburg op non-actief was gezet omdat hij de moeder van een communicant een sex-filmpje had laten zien.

Toen ik op onderzoek uitging op internet bleek dat de bewuste pastoor al geen schoon blazoen meer had en dat er in het verleden al meer was gepasseerd. Onbegrijpelijk dat een dergelijk figuur toch nog zo lang op zijn post mocht blijven.
.
Mijn gedachten gingen op een gegeven moment terug naar mijn jeugdjaren, de jaren van het Rijke Roomsche Leven. Als misdienaar stond ik dicht bij de pastoor en de kapelaans. Nooit, nooit heb ik iets gezien, gemerkt of gehoord dat een van de geestelijken over de schreef ging of is gegaan.
Heel, heel veel uren heb ik als misdienaar / acoliet assistentie verleend bij de vele, vele liturgische diensten.
.
Zo kwam de herinnering naar boven aan die ene keer dat ik op een eerste vrijdag van de maand samen met de pastoor in een taxi van een plaatselijk taxibedrijf stapte om de communie te brengen naar een bedlegerige zieke thuis.
De pastoor achterin en ik naast de chauffeur. Kan me de zieke mevrouw – waar we naar toe gingen – nog herinneren. De taxi kon niet vlakbij haar huis komen.
Maar de pastoor loodste mij naar de voordeur van het afgelegen huis; de hele voettocht er naar toe rinkelde ik met mijn belletje. Binnen gekomen stond op een stoel naast het bed een kruisbeeld, een palmtakje en een schoteltje met een kwartje erop. Ik zie het tafereel zo nog voor me. Ik kan me niet meer herinneren of ik het kwartje mee genomen heb.
.
Tja . . . Lang vervlogen tijden. Welke herinneringen een bericht over een over de schreef gaande Limburgse pastoor toch allemaal naar boven kan halen. Typisch. Herinneringen, mooie herinneringen.

6087 Is het heet in juli, dan . . .

Tijdens onze vakantie in Portugal las ik het volgende bericht: Extreme hitte in Nederland opkomst: ‘Temperaturen tot 43 graden’

Als het aan ‘Weerkundig strateeg’ Marc E. Putto ligt kan het de komende tijd zelfs boven de 40 graden en warmer worden. Dit zijn temperaturen die zelden in ons land zijn voortgekomen maar nu toch steeds dichterbij lijken te komen. Volgens Putto zal het in heel Europa de komende tijd een stuk warmer worden, ook in Nederland. Marc denkt dat we vooral in de maand juli extreme hitte kunnen verwachten met temperaturen tot wel 43 graden in Nederland! De strateeg zegt dat het op 14 juli 43 graden zal worden, 16:40 om precies te zijn.

Tja . . . weerkundig strateeg. Ik ben geen strateeg maar hou de temperaturen en de neerslag al vele, vele jaren in mijn omgeving bij. Maar aan voorspellingen waag ik me niet.

Alhoewel . . . Vooruit voor een keer dan: Is het heet in juli, dan valt Kerstmis in december 😃

6083 Elk nadeel heb z’n voordeel

Afgelopen maandag zag ik dat een grote boom bij ons op het woonerf aan het afsterven is. Er lag blad onder de boom en dat vond ik verdacht. Toen ik de boom nog eens goed bekeek constateerde ik dat aan een kant het blad al bruin was en de boom kaal begon te worden.

Daar ik niet wist wat voor soort boom het is, maakte ik er een foto van en vroeg aan mijn zwager – met de groene vingers – of hij het wist. Ik kreeg onmiddellijk antwoord:een Liquidambar boom.

Liquidambar styraciflua komt oorspronkelijk uit oostelijk Noord-Amerika en deze snelgroeiende boom kan daar wel 40 m hoog worden. Als opgekweekt exemplaar wordt hij meestal niet hoger dan 25 meter.
Ook had ik gezien dat er een grote rode stip op gespoten was, als teken dat de boom gerooid wordt.
In de loop van de dag kwam ik meer te weten. Een van de buren van de boom had bij de renovatie van zijn tuin enkele flinke wortels doorgezaagd; dat is de reden dat de boom aan het afsterven is.
Een andere bewoner had onlangs bij een stevige wind gezien dat de boom niet meer zo stevig in zijn schoenen stond en waarschuwde de gemeente. Deze heeft op aandringen en bang voor eventuele schade voor derden besloten dat de reusachtige boom geruimd gaat worden.
Van  een kant jammer dat zo’n reusachtige en markante boom gaat verdwijnen, maar van de andere kant hoef ik in de herfst geen kruiwagens vol met blad af te voeren en . . . er valt in het voor- en najaar geen schaduw op  mijn zonnepanelen. Elk nadeel heb z’n voordeel.

6078 Em Portugal (22)

Aan alles komt een einde. Ook aan onze vakantie hier in Portugal. Vandaag vliegen we vanuit Faro (Pt) weer naar Eindhoven (NL).  Volgens het vliegschema zijn we rond half drie weer in Brabant. Vanavond eten we weer thuis en slapen we weer in ons eigen bed (dat we dan ook weer  zelf op moeten maken).

Tja . . . En dan is een heerlijke, zonnige, warme en ontspannen vakantie ten einde.

Op naar de volgende . . .

 

6076 Em Portugal (20)

Nu we geen auto gehuurd hebben halen we onze proviand in de kleine supermarkt op het resort. Wij zijn bijna buren; een appartement scheidt ons van het kleine winkeltje. Elke morgen voor het ontbijt haal ik daar verse broodjes en de artikelen die we ‘s avonds van tevoren op een boodschappenlijstje hebben gezet. Het bevalt mij goed en we missen de peperdure huurauto niet.

Op het lijstje staat elke dag bovenaan  ‘1 sinaasappel’. We hebben de echte Portugese Sinaasappel ontdekt. De lekkerste Portugese sinaasappel komt uit de Algarve.

De Algarve kent een combinatie van elementen die de smaak van een sinaasappel zo uniek maakt. De bodemsamenstelling speelt een rol, maar het zijn vooral de zonuren die het hem doen. Meer dan drieduizend uur zon per jaar en een gemiddelde temperatuur van 18 graden Celsius maken de Algarve een van de beste delen ter wereld voor de sinaasappelproductie. Het belangrijkste kenmerk van deze sinaasappel is de zoetheid. Hoe meer zon, hoe zoeter, dus de sinaasappel van de zomerpluk zijn het best.

Silves, waar we met de family in 2016 waren, wordt nu beschouwd als de hoofdstad van de sinaasappel in Portugal. Er bestaat hier een goede infrastructuur voor irrigatie en bovendien vind je hier de meeste uren zonneschijn van Europa.

De regio Algarve produceert gemiddeld tussen de 250.000 en 300.000 ton sinaasappelen per jaar. Iedereen die de Algarve bezoekt, vindt er tal van kraampjes langs de weg waar ze sinaasappelen verkopen en ook hier dus in de kleine supermercado.
Tja . . . We genieten nu dagelijks van de vitamientjes en de heerlijke mierzoete sinaasappel uit de Algarve.

 

6072 Em Portugal (16)

In de restaurants waar wij hier uit eten gaan liggen de prijzen van een hoofdgerecht nagenoeg gelijk aan die van in ONS land of ietsje lager. Maar toch zijn er aanzienlijke verschillen in de horeca.

Voor 5 euro krijg je hier 2 koppen koffie met een klein gebakje erbij. Een pilsje kost 1 euro 70. Een groot wijnglas wordt hier flink gevuld tot 1 cm onder de rand en kost maar drie euro. In ons land krijgt men daar maar een bodempje voor in je glas. Een kopje espresso heb je hier voor 1 euro. We hebben zelfs ergens op een terrasje er maar 70 eurocent voor betaald.
Tja  …in ons land lopen de prijzen flink op las ik van de week op internet. Wij bestellen hier nog met veel plezier: a glass of white wine en a small beer
.

6071 Em Portugal (15)

Afgelopen woensdag was het een dag dat de zon een dag vrij had genomen. Deze hield zich schuil achter een grijs wolkendek. ‘s Morgens was het warm en broeierig. ‘s Middags werd de wolkenmassa donkergrijs en rond een uur of vier donderde het wat in de verte en viel er een halve mm regen. En . . . om 17.00 uur scheen de zon weer als vanouds.
Wij hebben ‘s morgens wat proviand gekocht bij een supermercado op anderhalve km afstand en de middag hebben we doorgebracht op ons terras met een spannend boek uit de bibliotheek van het resort. Op een gegeven moment werd er op de voordeur geklopt, deze werd geopend en we hoorden ‘ola’ roepen. Wij wisten dat het de dames waren die kwamen ‘poetsen’. De twee geel-geschorte dames hadden waarschijnlijk heel veel ervaring, want in een vloek en een zucht hadden ze: het bed opgemaakt, het toiletpapier aangevuld, de keukendoeken en handdoeken gewisseld, het sanitair schoongemaakt, het afval afgevoerd en de vloer van de slaapkamer, badkamer, keuken en kamer nat gereinigd. Het was echt een vluggertje.
Wij genieten van de uitgebreide service en vinden het een genot dat we tijdens ons verblijf over verschillende zaken ons geen zorgen hoeven te maken.
Viva as férias, Leve de vakantie.