6170 In de Algarve (20).

Palmas, muitas palmas . . .

Verleden week zag ik medewerkers van een tuinbedrijf de vele palmen op het vakantieverblijf verzorgen. Op een aanhangwagen stond een compressor die aangesloten was op een groot vat. Aan het vat zat een tuinslang die weer bevestigd was aan een zeer lange staak die kon reiken tot aan de top van de hoge palmen. Bij elke palm werd een bepaalde hoeveelheid vloeistof boven in de kruin gespoten. Af en toe zag ik ook dat het vat opnieuw gevuld werd met een bepaald poeder en water.

Uiteraard ben ik op zoek gegaan naar de bedoeling van deze behandeling. En wat bleek? Men was bezig met de bestrijding van de rode palmkever, die de palm dus van boven en binnenuit kan aanvreten. Met alle nare gevolgen van dien.

Lees HIER en HIER meer over de rode palmkever en de bestrijding.

Tja . . . Het zou ontzettend jammer zijn als de palmkever vat zou krijgen op die prachtige, majestueuze palmen hier op en rond het vakantieverblijf . . .

Bom dia

6168 In de Algarve (18)

Van de week was er tijdens een nacht wat consternatie in ons appartement.  Mijn vrouw was wakker en hoorde in de keuken allerlei geluiden. Toen ze poolshoogte ging nemen constateerde ze dat het een krekel was die tekeer ging. Het beestje was haar echter steeds te vlug af tijdens het vangen.

Mijn vrouw besloot maar weer naar bed te gaan, maar ook daar hoorde ze het insect tekeer gaan, totdat ze in slaap viel. Ik hoorde echter niets ook niet toen ik een tijdje wakker lag, want in bed heb ik mijn gehoorapparaten niet in en dan . . . inderdaad.

’s Morgens toen we opstonden troonde mijn vrouw mij mee naar de keuken en vertelde mij wat er ‘s nachts gebeurd was en wees me de krekel aan die op het aanrecht zat.

Toen was het snel gepiept. Van de Portugese krekel die mijn vrouw ‘s nachts dwars zat, zullen we geen last meer hebben.

 

Bom dia

6166 In de Algarve (16)

Maandag de negentiende, de dag van de begrafenis van Queen Elisabeth, was het bewolkt toen we ‘s morgens opstonden. We deden onze normale bezigheden en daarna hebben we buiten op het terras een potje zitten kaarten.
Na de lunch maakten we ons gereed om naar het strand van Olhos d’Agua te lopen, een afstand van een kleine 3 km.

Op de heenweg merkten we al dat het eigenlijk te warm was om zo’n afstand te lopen, maar we zetten door. In het zeer toeristische vissersplaatsje zaten alle terrasjes bomvol. Ook wij namen plaats op een van die terrasjes en genoten van een heerlijk kopje espresso. Heerlijk.

Op de terugweg kregen we steeds meer last van de warmte en mijn vrouw had het er best moeilijk mee. We waren blij dat we terug waren in het appartement en daar trokken we snel onze zwemkleding aan en genoten daarna van het verfrissende water in een van de zwembaden.

Tja . . . We concludeerden dat we met deze temperaturen hier geen lange wandelingen meer ondernemen . . . Pffffffff

 


Bom dia

6165 In de Algarve (15)

Kan me nog herinneren dat mijn vader in de 40-er en 50-er jaren van de vorige eeuw brillantine in zijn haren deed in het weekend. Die gewoonte heb ik enkele jaren overgenomen toen ik op kostschool zat en toen het flesje leeg was, was het einde oefening.

Ik ben niet zo van de smeerseltjes en de geurtjes. Daarom was ik van de week nogal gepikeerd toen er in het restaurant aan het tafeltje  naast ons een Duits echtpaar plaatsnam waarvan de man zeer, zeer rijkelijk met zijn aftershave te werk was gegaan. De irritante en alles overheersende geur bedierf bijna mijn eetlust. BAH !!!

En of de duvel ermee speelde nam daags erna een echtpaar aan het tafeltje achter ons plaats waarvan de man een geur verspreidde met een factor tien in vergelijking met de Duitser van daags tevoren. BAH !!! BAH !!!

Ik begrijp dat overdadig gebruik van geurtjes niet. In beide gevallen hadden derden er last van.

Tja . . . Overdaad schaadt. In bovenstaand  geval onze eetlust.

Bom dia

6164 In de Algarve (14).

Vandaag staat de typische Calcada Portuguesa – de Portugese stoep – in de belangstelling.

In Portugal zijn de stoepen vaak bedekt met prachtige mozaïeken. De mozaïeken worden nog met de hand gelegd door de zogenaamde calceteiros. Met witte en zwarte steentjes worden de mooiste figuren gelegd.

Op het resort waar we verblijven tref je de calcada uiteraard ook aan.

.
.

6162 In de Algarve 12

Ik krijg momenteel een paar keer per dag berichten van het weerstation in mijn tuin dat het weer regent bij ons thuis. Ik zie ook dat het kil en nat is.

En wij genieten – na vier dagen van halen en brengen – weer van blauwe luchten en de zeer warme Portugese zon. ZALIG.
Wij genieten dus volop.
Ik heb wel medelijden met de mensen die in ONS land door de regen moeten.
Zoals mijn schoonzus die vrijdag via een berichtje liet weten dat ze ZEIKNAT thuis was gekomen.
Tja . . . Het kan verkeren.


Bom dia

6161 In de Algarve (11)

O, wat ben je mooi
O, wat ben je mooi
Dat heb ik in jaren niet gezien
Zo mooi, zo mooi
O, wat ben je mooi
O, wat ben je mooi
Dat heb ik in jaren niet gezien
Zo mooi, zo mooi

Terwijl ik naar de foto’s zat te kijken die ik de afgelopen dagen gemaakt had, kwam ineens bovenstaand liedje uit mijn jeugdjaren naar boven. Het liedje is bekend geworden door De Spelbrekers, Johny Hoes en veel later door Sugar Lee Hooper.

Bij elke afbeelding kan ik inderdaad zeggen: ‘ O, wat ben je mooi’ of ‘Wat is het hier toch mooi’.

De bloemenpracht en de mooie aangelegde en goed onderhouden tuinen zijn een lust voor het oog. Voor ons een reden om hier al voor de zesde keer te verblijven en te zingen: ‘O, wat ben je mooi’.

 

6158 In de Algarve (8)

Portugal maakt op dit moment een van de ergste droogteperiodes ooit door. 34% van het vasteland heeft te kampen met ernstige droogte en 66% met extreme droogte. Bij een tekort aan water zal de regering alle beperkingen toepassen die nodig zijn.

Deze maand zijn de openbare zwembaden in de Algarve zelfs al gesloten. Misschien volgen er nog meer maatregelen.

Wij hebben inmiddels al een paar zeer warme dagen achter de rug. Maar maandag was het zwaar bewolkt en vielen er enkele lichte buitjes. Bij lange na niet genoeg om de zwembaden weer te openen.

Gelukkig waren de eerste dagen van ons verblijf de baden op het resort wel geopend en konden wij er regelmatig in om verkoeling te zoeken.


Bom dia

P.S.
Maandag was een regenachtige dag en daarom trokken we zowel ‘s morgens als ‘s middags er op uit. Tijdens onze omzwervingen kwamen we de ‘haan van Barcelos’ tegen. Wij hebben er eentje aangeschaft en deze gaat mee naar huis. En dat kan nooit verkeerd zijn, want de galo, de haan staat o.a. voor onvoorstelbaar veel geluk . . .

 

 

6156 In de Algarve (6)

Als je al verschillende keren in Portugal geweest bent, zoek je elke keer weer naar iets nieuws, iets typisch Portugees.

Vandaag gaan we het hebben over de Galo de Barcelos een Portugese legende. Het is tevens een van de meest bekende zinnebeelden van dat land.

De legende gaat als volgt: Op een dag in de 17e eeuw werd er zilver gestolen van een landeigenaar. Een bedevaartganger onderweg naar Santiago de Compostella wordt als schuldige aangewezen. Deze ontkent maar wordt wel schuldig bevonden en ter dood veroordeeld. Hij vraagt of hij de rechter thuis mag bezoeken. De rechter blijkt aan een maaltijd te zitten en de veroordeelde wijst naar een geroosterde haan op tafel. Hij vertelt dat de haan zal gaan kraaien op het moment dat hij opgehangen wordt en dat hij daarmee zijn onschuld zal bewijzen. De rechter besluit hierop de haan niet meer te eten. Wanneer de man wordt opgehangen begint de haan te kraaien. De rechter ziet zijn fout in en rent naar de galg maar is net te laat. De man heeft het echter toch overleefd doordat de knoop het niet gehouden heeft.
Lees hier een uitgebreide versie van legende.

Tja . . . vanaf dat moment staat de “Haan van Barcelos” voor integriteit, vrijheid en vertrouwen en onvoorstelbaar veel geluk

P.S.
We zullen eens kijken of we de ‘galo’ ergens tegen komen . . .