6059 Em Portugal (3)

Wat een verschil tussen 1ste en 2de Pinksterdag 2022. De eerste zullen we blijven herinneren als een lange dag van wachten . . . en . . . wachten. Bovendien een dag van stortbuien. In de regen naar Eindhoven, in de regen naar de aankomsthal, in een plensbui naar het vliegtuig.

De laatste plensbui zorgde ervoor dat de inhoud van een (canvas-)koffer kletsnat was; dat was een aparte verrassing toen we in ons appartement aankwamen.
Op de 2de Pinksterdag scheen de zon ‘s morgens vroeg al volop en keken we tegen een prachtige blauwe hemel aan. Uiteraard werd de morgen gevuld met de zorg voor proviand en het opruimen van de kleding die inmiddels weer opgedroogd was.
We voelden wel dat we op 1ste Pinksterdag veel hadden moeten ‘hangen’ Het was daarom een genot om languit liggend op een ligbed uit te rusten en te genieten van de zeer warme Portugese zon.
Dat ontlokte mij de vraag aan mijn vrouw: ‘Zullen we hier hier drie tenten bouwen?’ Mijn vrouw antwoordde: ‘Dat is niet nodig, we hebben een mooi appartement.’
En zo is ‘t’

6057 Em Portugal (1)

Vandaag vertrekken we weer voor drie weken naar Portugal. Vanmiddag vliegen we vanaf Eindhoven Airport naar Faro (Pt), waar we volgens de planning om 18.15 uur plaatselijke tijd landen.

We verwachten dat we zo rond de klok van 20.00 uur in ons appartement zullen zijn.

Uiteraard houden we jullie via Menne Weblog weer op de hoogte van onze belevenissen en ervaringen.

 

6050 Voorpret

Een jaarlijks terugkerend ritueel bij ons is dat een  dag of tien voor het vertrek naar ons vakantieadres de koffers tevoorschijn worden gehaald. De ‘meeneemlijst’ wordt dan nog eens doorgenomen en eventueel aangepast.
In de dan volgende dagen worden beetje bij beetje de mee te nemen spullen bij elkaar gezocht en alvast klaar gelegd, zodat we in de laatste dagen voor ons vertrek alles ordentelijk kunnen inpakken.

Omdat we Eerste Pinksterdag vertrekken zijn we nu dus in het hierboven ritueel beland en komt het vertrek snel dichterbij.  Van de week hebben we ook al onze reispapieren kunnen ophalen.

Bovenstaande noodzakelijke voorbereidingen horen bij een vakantie en die vergroten de voorpret. 

5708 Aan de kust (4)

Toen we gisteren opstonden was het buiten bewolkt. Maar dat hinderde ons niet. Na het ontbijt trokken we onze wandelschoenen aan voor een wandeltocht. Naarmate de tijd verliep werd het alsmaar warmer en kwam de zon weer te voorschijn. Na de wandeltocht fristen we ons wat op en haalden we de e-bikes uit de stalling en begonnen we aan onze tweede fietstocht.
We reden een route via knooppunten. De tocht voerde door Haamstede (waar we bij een bakker een heerlijk belegd broodje aten) richting Westerschouwen. De route liep daar via een breed golvend fietspad door de Boswachterij. Het landschap was daar prachtig met af en toe een doorkijkje naar de Oosterschelde. In Westerschouwen reden we richting Neeltje Jans en daar bogen we af naar Serooskerke (ja van die gouden munten; een boerenknecht groef er in 1966 duizend op ter waarde van 600.000 gulden. Het dorp heeft er een zwembad van gebouwd). We volgden geruime tijd de dijk langs de Oosterschelde. Het was op onze route heel druk met fietsers; heel Zeeland fietste gisteren.

Via Burghsluis, Koudekerke, Serooskerke en Noordwelle kwamen we weer in Burgh-Haamstede terecht waar we op een terrasje een heerlijk koel drankje dronken.

Terug in het hotel wasten we het stof van de wandel- en fietsroute van ons af en genoten op het terras van het hotel nog van een pilsje. Ons laatste avondmaal aan de Zeeuwse kust bestond (zoals in het lied van BLOF) uit . . . mosselen. Later keken we nog naar de voetbalwedstrijd op de tv en toen we gingen slapen realiseerden we ons dat de korte, maar oh zo heerlijke en ongekende vakantiedagen de volgende dag voorbij zouden zijn.

 

5706 Aan de kust (2)

Na een twee uur durende autorit stonden we gisteren om half 1 op het strand van Westerschouwen en keken we uit op de Oosterscheldekering en Neeltje Jans. Wij waren niet de enigen op deze zonnige en warme dag die er eens op uit wilden. ‘Ongekend’, zei mijn vrouw toen we op het terras van een strandpaviljoen genoten van de cappuccino/koffie. We voelden ons vrij, na 16 maanden het gevoel gehad te hebben van opgesloten te hebben gezeten. Inderdaad, ongekend.

Na de koffie trokken we onze wandelschoenen aan en liepen een tocht vanaf de Boswachterij Schouwen; een fantastisch mooie tocht, maar hij was iets te lang. Vooral het losse zand deed ons de das om. Rond 4 uur waren we weer bij onze auto en reden we naar het hotel dat we gereserveerd hadden. Het hotel zag er als nieuw uit. Daar men zowel met het ontbijt als met het avondeten met tijdslots werkt, konden we pas laat aan tafel. Maar voor de andere dagen hebben we redelijke tijdstippen vast kunnen leggen.

We vermaken ons hier en in de omgeving de komende dagen wel. En . . . We vinden het nog steeds . . . ONGEKEND !!!

 

5705 Aan de kust (1)

De zoute zee slaakt een diepe zilte zucht
Boven het vlakke land trilt stil de warme lucht
Hey, iemand slaat soms onverwacht maar zeker op de vlucht
Alarmfase 2 is hier nauwelijks nog berucht

Bovenstaande zijn de beginregels van het lied ‘Aan de kust’ van BLØF

Aan dat lied moest ik denken toen we gisteren onze koffers aan het inpakken waren. We vertrekken vandaag voor een dag of vier naar de Zeeuwse kust. We gaan wandelen en fietsen op Schouwen Duiveland. Burgh-Haamstede zal steeds onze uitvalsbasis zijn.

Het zal na vele, vele jaren een weerzien zijn. De laatste keer dat we er waren was men bezig met een zandplaat op te hogen die nu bekend staat als Neeltje Jans. Dus dat zal geweest zijn in de zeventiger jaren van de vorige eeuw.

Via Menne Weblog zullen we jullie de komende dagen in beeld en woord op de hoogte houden van onze ervaringen aan de kust

5373 Een fantastische belevenis

Gisteren om 15.30 uur reden we ons woonwerf op. Een rit met een gondel van 15 minuten en een autorit van 9 uur en 15 minuten hadden ons van de alp weer naar huis gebracht.

Daarmee was een onverwachte, korte, maar overgetelijke vakantie ten einde.
Wat hebben we genoten

  • van Wallis in Zwitserland
  • van de Alpen
  • van ons verblijf op de Bettmeralp
  • van de ontzettend mooie vergezichten
  • van de ritten met de gondelbanen
  • van de prachtige natuur
  • van de alpenhutten
  • van de steile en de hele steile hellingen
  • van de Aletsch gletsjer
  • van . . .
  • van . . .
  • van . . .
  • van en met ons vijven

We hadden deze vakantie in de Zwitserse Alpen voor geen goud willen missen.
Wat een onvergetelijk ervaring .
Wat . . . een fantastische belevenis.

5371 Voor geen goud willen missen

Ook op de vrijdagmorgen was het in Bettmeralp zeer mistig. Het wolkendek/de mist was zo dicht dat je maar 50 m vooruit zag. Toen we van de bakker terugkwamen misten we de afslag naar ‘ons’ chalet. Je werd mooi nat van het vocht dat als een deken om ons heen zat.
Maar even na het middaguur werd het snel helder, daarom lunchten we snel en gingen we er op uit. De drie jongsten wilden nog een keer met ‘de step’ de alp afdalen en de twee oudsten van het vijftal wilden de afdaling te voet afleggen. De afdaling naar Betten Dorf is 8,4 km en je daalt ruim 700 m.
We volgden dezelfde route die men rijdt met de ‘steppen’. De route staat aangegeven als Trottinett.
Het was een ontzettend mooie route met prachtige vergezichten. We kwamen niet uitgekeken op de alpenhutten, de alpenweiden met talrijke bloeiende bloemen en (on)kruiden. Op de alpenweiden stonden koeien met de karakteristieke koeienbellen. Op de meeste weiden werd zelfs gesproeid. Geen wonder dat die weiden zo mooi groen zijn.
Naarmate we daalden werd het steeds warmer en kwamen de zweetdruppeltjes te voorschijn. Onderweg passeerden de drie jongsten van het stel ons met de step.
Rond half 4 kwamen we in Betten Dorf aan en gingen met de gondel naar boven. Weer in het chalet aangekomen pakte ik snel een heerlijk helder en koel . . . inderdaad.
Morgen is het alweer onze laatste dag op de alp en we hebben nog zoveel op ons lijstje staan.
Tja . . . De afdaling naar Betten Dorf had ik voor geen goud willen missen.

5370 Een hele kleine wereld

Toen we gisteren nadat de wekker afliep naar buiten keken was de wereld heel klein boven op de alp. Weg mooie vergezichten, want de wolken (de mist) onttrok alles aan ons oog. We brachten alvast een bezoek aan de wasserij om het gebruikte linnengoed te verrekenen en en-passant keken we of we nog een nieuwe wandelbroek konden aanschaffen.

Na de lunch maakten de drie jongsten van het gezelschap een tocht met een  step (hier zeggen ze scooter) bergafwaarts. En de oudsten van het gezelschap gingen bergopwaarts en liepen een mooie tocht rond de Bettersee. Een mooie tocht langs watervalletjes, watersportactiviteiten, Feuerplatzen om te bbq’en, een zwem- en fietsparadijs en wederom prachtige vergezichten. Ook de koeien groetten ons weer met hun bel om hun nek. We genoten ook van de vele verschillende soorten bloemen die op de alpenweiden bloeiden. We kwamen ogen tekort om alle gondels, stoeltjesliften en durfals boven op smalle bergpaadjes in de gaten te houden. We gingen regelmatig zitten op een van de ontelbare houten banken die overal op de hellingen staan. ‘s Avonds genoten we met z’n allen van een heerlijke maaltijd in een Zwitsers restaurant. Het smaakte ons allen voortreffelijk.

Tja . . . We hebben weer volop genoten, daar boven op die alp, ondanks het feit dat het ‘s morgens maar een hele kleine wereld was

5369 Prachtig

Gisteravond is er niets meer van gekomen om mijn bericht van gisteren te updaten. De vermoeidheid had namelijk toegeslagen.

De woensdag begon op de alp met een gang naar de supermarkt; de COOP in dit geval. Onze jongste zoon verbaasde zich over de prijzen die daar gevraagd werden. In sommige gevallen was het ook absurd. Ik ben niet zo van de prijzen. Maar bijvoorbeeld  flesjes bier waren twee keer zo duur als in ONS land. Na het ontbijt gingen we naar de Tourist Info, maar daar werden we niet veel wijzer; we werden doorverwezen naar een website. Deze is overigens wel zeer uitgebreid en informatief.

Na de lunch liepen we met z’n allen een route van Bettmeralp naar Riederalp en weer terug. Hoe vaak ik ‘prachtig’ heb gezegd is niet op twee handen te tellen. We hebben met volle teugen genoten van de vergezichten, de natuur en alles wat wij voor het eerst zagen. De hellingen zijn momenteel bezaaid met veelkleurige lupinen; een prachtig gezicht. Na de wandeling hebben mijn zoon en ik er nog wat kilometers aangeplakt richting een meer. We weten al aardig de weg op de alp en na een zo’n dag is ons lijstje van to-do-activiteiten nu wel duidelijk.

Tja ….. gisteren was het in een woord ….. prachtig