5164 Kerst in Limburg 1

Vandaag vertrekken we weer naar het diepe zuiden van Limburg waar we tijdens de kerstdagen verblijven in een hotel  tegen de grens  van België aan.

Om 12 uur reden we Slenaken binnen. Het was inmiddels droog en een waterig zonnetje kwam af en toe te voorschijn. Om half een begonnen we aan onze wandeling. Het bleek een zeer mooie route te zijn die via Hoogcruts, de Waufsberg, Terlinden en over het Plateau van Margraten via Beutenaken weer naar Slenaken liep. Bepaalde delen hadden we al wat vaker gelopen; maar het is en blijft mooi daar in het Limburgse heuvelland. Op het Plateau waaide het flink; ik was bang dat mijn hoorapparaten uit mijn oren waaiden, maar dat gebeurde gelukkig niet. We konden nergens terecht voor een kop koffie; men was volop bezig met de voorbereidingen van het kerstdiner. Om half 4 waren we weer in ons vertrouwde hotel. Een medewerker liet zien wat de nieuwe eigenaar allemaal veranderd had. Het zag er echt netjes uit. We vermaken ons hier wel de komende dagen.

 

5105 Wenn der Vater mit dem Sohne . . .

Ik ga al bijna 40 jaar met mijn jongste zoon elke 14 dagen naar een voetbalwedstrijd. Vroeger naar Helmond Sport en nu alweer ruim 30 jaar naar PSV Eindhoven. Een paar keer zijn we ONZE club nagereisd voor een buitenlandse wedstrijd in het kader van de Champions League, o.a. naar Lyon en Florence. Dat waren uitstapjes om nooit te vergeten.

L’Histoire se répète. Mijn zoon doet nu hetzelfde met zijn jongste zoon. Deze is een fervent supporter van de Duitse Bundesligaclub RB Leipzig. Via het spel FIFA 2015 is het bij mijn kleinzoon begonnen en het virus is ook overgegaan op mijn zoon. Beiden bezoeken af en toe wedstrijden van hun club als ze vlak over de grens moeten spelen. Verleden weekend gingen ze zelfs al voor de vijfde keer naar Leipzig om een thuiswedstrijd van RB Leipzig te aanschouwen.

Het bezoek van mijn zoon met zijn zoon is in Leipzig bij de gelijknamige club niet onopgemerkt gebleven. Op zaterdag werden beiden door de plaatselijke radiozender geïnterviewd en afgelopen week stond er een uitgebreid artikel op de fansite van RB Leipzig (waarin der Opa ook nog genoemd wordt) dat gewijd was aan de twee fervente supporters aus Holland met de titel: Wenn der Vater mit dem Sohne

5103 Hopenlijk voor de laatste keer

Dinsdagmorgen reden we alweer vroeg naar Nijmegen, naar het Radboudumc. Er stond weer een controle van mijn linkeroog op de agenda.  Op een gegeven moment zei ik tegen mijn hulpvaardige chauffeur: ‘Hopenlijk voor de laatste keer.’

Ik had geen reden om aan te nemen dat het niet goed was met mijn oog. Ik had nog geen gezichtsvermindering opgemerkt. Dus ik ging er van uit dat alles goed was. Maar eenmaal binnen bij de oogarts bleek dat er toch weer wat vocht onder het netvlies zat. Het kat en muisspelletje was dus toch weer begonnen. Kreeg het advies om toch maar weer 3x per dag twee soorten druppels in mijn oog te druppelen. Na zes weken druppelen dien ik weer op controle te komen.

Verder werd me ter overweging mee gegeven om bij een volgende keer een ooginjectie (intravitreale injectie) te nemen. Deze komt dan in de plaats van het dagelijks druppelen en kan dus met een veel lagere frequentie gegeven worden.

Tja . . . was het dus toch ijdele hoop mijn gedachte ‘Hopenlijk voor de laatste keer’

5098 77

De jarige van vandaag feliciteren wij ook vanaf deze plaats van harte. We wensen haar een zeer fijne verjaardag en voor de toekomst (we lenen nu even haar woorden) alle goeds.

De cijfers achter de roos lijken veel op twee stokken. Maar onze jarige is nog heel kwiek en we wensen haar eveneens toe dat ze de stokken . . . inderdaad.

 

5052 ‘Ik zou er een boek over kunnen schrijven’

Op dinsdag 28 september 2018 zaten we met mijn broers en zus bij elkaar, omdat mijn broer uit Australië overgekomen was. Op een gegeven moment begonnen we herinneringen op te halen uit onze jeugdjaren en al snel bleek dat ik als oudste toch de meeste herinneringen kon oplepelen. Het werd een zeer gezellige avond. En de volgende dag bleek dat eenieder dat ook zo ervaren had.

Op een gegeven moment heb ik gezegd: ‘Ik zou er een boek over kunnen schrijven.’ ‘Waarom doe je dat dan niet?’, werd er opgemerkt. Mijn antwoord zal wel niet zo heel duidelijk geweest zijn, omdat ik op dat moment het waarschijnlijk nog niet zag zitten om mijn ervaringen en belevenissen uit te tikken.

Maar een paar maanden later ben ik dan toch begonnen met het opschrijven van al de herinneringen van mijn  eerste 25 levensjaren.

Zaterdagavond kreeg ik van mijn oudste zoon, die het drukwerk verzorgd had, het eerste exemplaar uitgereikt. Een bijzonder moment. Zondagmorgen heb ik ‘mijn boek’ gepresenteerd aan mijn broers en zus en alle neven en nichten. Ook een heel bijzonder moment.

Tja . . . ik heb mijn uitspraak van destijds dan toch nog uitgevoerd. ‘Ik kan er een boek over schrijven.’

5046 Groenzand

In het kader van het hitteplan hebben wij de afgelopen dagen aan en in het water doorgebracht van een voormalige zand- en grindgroeve. Voorheen werd er  het zogenaamde groenzand gewonnen dat gebruikt wordt in de wegenbouw en stamt uit het Mioceen en het Plioceen. Groenzand bevat het mineraal glauconiet. In dit zand zijn tal van fossielen te vinden, zoals vogelbotjes, haaientanden, gehoorbotjes van dolfijnsoorten en dergelijke.
Lees hier meer >>>>>

Het was er aangenaam vertoeven. We genoten van de zon, de warmte en het water. We stonden er niet bij stil dat 23 miljoen jaren geleden er haaien, dolfijnen en andere dieren liepen of zwommen.

Tja . . . het smaakte naar meer daar op dat strand met groenzand.

5034 Van zwart naar wit

Een paar maanden geleden – toen mijn auto APK gekeurd moest worden – heb ik eens een paar gegevens op een rij gezet.
En . . . ik concludeerde dat:

  1. We jaarlijks een flink aantal kilometers minder rijden nu we tijdens onze zomervakantie niet meer met onze auto naar het zuiden van Frankrijk gaan.
  2. We vanwege onze vliegvakanties nu aanzienlijk minder bagageruimte nodig hebben in onze wagen.
  3. We gezien het benzineverbruik (1 op 9) dure kilometers rijden.
  4. We maandelijks een flink bedrag aan wegenbelasting moeten ophoesten.
  5. We elke maand een flink bedrag moeten betalen voor de verzekering van onze (zware) auto.

Dus . . .

  1. Ga je nadenken.
  2. Denk je er nog eens over na.
  3. Praat je er met derden over.
  4. Zit je nog eens te wikken en wegen.
  5. Je maakt diverse berekeningen.
  6. Je kijkt eens op internet.
  7. Je surft nog eens op het world wide web.
  8. Maak je een lijstje waar een andere auto aan zou moeten voldoen.
  9. Hetzelfde merk uit Zuid-Korea – zuinige auto – airco – hoge(re) instap – niet té klein – leeftijd en prijs worden bepaald.
  10. Er wordt regelmatig op de site van de dichtstbijzijnde dealer gekeken.
  11. En . . . in de voorlaatste week van juli zie je hem. Hij voldoet aan al je eisen.
  12. Op een gegeven moment trek je ‘de strante schoenen’ aan en ga je naar de dealer.
  13. Inderdaad daar staat ie. Een witte wagen staat te stralen in de zon. Hij blijkt zelfs ook nog cruise-controle te hebben.
  14. Hij ziet er nog zeer netjes uit.
  15. Een  verkoper komt naar me toe.
  16. Even later zitten we tegenover elkaar aan tafel.
  17. Na een kwartier heb ik een voorstel van wat ik na inruil van mijn wagen nog bij moet betalen voor de wagen die ik nu met eigen ogen aanschouwd heb.
  18. Ik laat de verkoper weten dat ik voordat ik een besluit neem ook mijn vrouw even naar de wagen wil laten kijken.
  19. Dan begint het wikken en wegen, overleg met mijn vrouw en kinderen.
  20. Twee dagen later rijden we weer naar de dealer voor een proefrit. Dus . . . !!!
  21. Het wagentje rijdt soepel. Op de snelweg trekken we even flink door. De wat hogere instap en zit (een van onze eisen) bevallen  ons goed.
  22. Onderweg denk ik al ‘Dat wordt ie’.
  23. Terug bij de dealer blijkt dat we absoluut niet meer kunnen afdingen.
  24. Een kwartier later teken ik het koopcontract.
  25. Binnen 14 dagen zal ie afgeleverd worden.
  26. Er is een einde gekomen aan het wikken en wegen.
  27. In plaats van een benzineslurper (1 op 9) krijgen we nu een matige gebruiker (1 op 21).
  28. Gisteren hebben we ons nieuwe vervoermiddel opgehaald.
  29. Was onze ‘oude’ wagen zwart, onze nieuwe aanwinst is wit.

5027 Het wachten is begonnen

 

Zag vorige week toevallig dat mijn rijbewijs nog maar geldig is tot januari 2020 en dus de komende maanden verlengd zal moeten worden. Gezien de grote problemen bij het CBR heb ik het een en ander op internet uitgezocht.

En dat heeft geresulteerd in het opstarten van de procedure verlenging rijbewijs. Daar ik een Gezondheidsverklaring nodig heb, heb ik deze online bij het CBR ingevuld en aangevraagd. Het was meteen kassa: € 37,80.

Nadat ik het bedrag voldaan had kreeg ik een bericht van ontvangst en werd er tevens meegedeeld dat ik binnen 8 weken een reactie zal ontvangen.

Tja . . . ben zeer, zeer benieuwd of ik begin oktober antwoord heb. Het wachten is begonnen.