5204 Een naaldje in mijn nek

Ik loop/rij al vanaf begin januari wekelijks naar de fysiotherapeut. In mijn nek zit een spier die aan het opspelen is en deze heeft ook een triggerpoint in mijn bovenarm. Ondanks de aangeraden oefeningen en de behandelingen van de fysiotherapeut blijft er ‘een knoop’ in mijn nekspier zitten.

Van de week stelde de therapeut voor om ‘dry needling’ toe te passen. ‘Wat wilt u toepassen’, vroeg ik. ‘Dry needling’, antwoordde ze. En legde me uit wat het inhield.

Bij dry needling wordt een dunne naald in de huid gestoken. Dit beïnvloedt de spanning in de spier en moet de pijn verlichten. Dry needling is geen fijne behandeling. Met de vingers voelt de fysiotherapeut waar de verkrampte spier zit. Dat voelt hij aan ribbels of strengen in het spierweefsel. Die plek heet triggerpoint. Het voelen kan soms ook pijn doen. De fysiotherapeut steekt dan een naald op die plek in de spier. Die spier reageert met een schokje.

We spraken af dat er een sessie gedaan zou worden. Toen de naald het triggerpoint bereikte, reageerde ik flink. Hopelijk  helpt deze behandeling om de hardnekkige onwillige spier weer in het gelid te krijgen.

Tja . . . wie had dat gedacht: een knoop in mijn nekspier en een naaldje in mijn nek

5201 Un kaaw op ut watter

Laatst hoorde ik van iemand dat deze vermoedde dat ze een blaasontsteking had. ‘Oh dan heb je un kaaw op ut watter’, antwoordde ik. De desbetreffende persoon legde me uit dat kou niets met een blaasontsteking te maken heeft. Een blaasontsteking is het gevolg van bacteriën.

Mijn opmerking was gestoeld op wat ik in mijn jeugdjaren vaak gehoord heb als mijn tantes bij elkaar zaten. Maar dat terzijde.

Toch ben ik eens gaan uitzoeken of kou invloed heeft op de blaas en eventueel op het plassen. Ik stuitte op een onderzoek dat de KU in Leuven heeft gedaan. In 2015 hebben ze daarover een artikel gepresenteerd in het toonaangevende ‘European Urology’ magazine.

Er werd altijd gedacht dat deze aandrang, ontstaan door plotselinge koude, een soort Pavlovreactie was. Dat je lichaam geconditioneerd is om aandrang te geven als er kou of stromend water is. De Belgische wetenschappers hebben namelijk een zogenaamde moleculaire koude-sensor ontdekt die voor de plasreflex verantwoordelijk is. Deze ontdekking biedt perspectieven voor mensen met blaasproblemen en incontinentie. Want door deze koude-sensor stil te leggen, kan de plasreflex worden voorkomen.

Het onderzoek, dat werd gedaan met proefdieren onder algehele narcose, liet zien dat er van een Pavlov-reactie geen sprake was. Maar eerder van een evolutionair bewaarde reflex.
Lees hier meer 

Tja . . . nu, zovele jaren later is me duidelijk geworden dat er bij mijn tantes helemaal geen sprake was van un kaaw op ut watter.

5168 Wie sjoen us Limburg is . . .

Wie sjoen us Limburg is
Begrip toch nemes
Allein de zuderling
Dee Limburg leef is
Want door de jaore heen
Blijf Limburg onbetwis
Dat sjtökske Nederland
Dat ’t sjoenste is
Want door de jaore heen
Blijf Limburg onbetwis
Dat sjtökske Nederland
Dat ’t sjoenste is

Inderdaad . . . Wie sjoen us Limburg is

5167 Kerst in Limburg 4

Vandaag stond er -voordat we weer naar huis reden – nog een wandeling in Margraten en omgeving gepland. Om 10.30 uur vertrokken we vanuit het centrum van Margraten voor onze wandeling. De route voerde ons door de dorpjes Honthem en Bruisterbosch en over het plateau van Margraten. Van de wandeling door het mistige heuvelland zullen we vooral ook de vele veldkruisen herinneren die we tegen kwamen. Op elk kruispunt stond vandaag een kruis.Bij elk kruis hing een schietgebedje of gedachte, vaak in het mooie Limburgse dialect. Er waren nogal wat gedachten die ons aan het denken zetten op deze laatste dag in het Limburgse heuvelland.

Toen we ’s middags weer thuis waren, waren we zeer voldaan over ons verblijf in Zuid-Limburg, maar ook moe . . . heel moe . . .

5165 Kerst in Limburg 2

Zalig Kerstfeest

We begonnen de dag met een viering in de Brigidakerk in Noorbeek. Het was een sfeervolle viering dat mede het gevolg was van de prachtige gezangen van het koor. De pastoor droeg zijn steentje bij met een zeer menselijke en inhoudelijke preek; zorgzaamheid was zijn motto dat hij met voorbeelden van alledag duidelijk maakte. Na de viering applaudisseerden de aanwezigen voor de prachtige zang en de dirigente kreeg van de pastoor drie zoenen.

Toen we het oude kerkje verlieten regende het dat het goot. Maar nadat we genoten hadden van een heerlijk kopje koffie in het hotel waren de regenbuien verdwenen.

Vandaag stond een kribkeswandeling op de agenda. We reden daarvoor naar Mechelen. Vanwege een zeer, zeer gebrekkige routebeschrijving en het ontbreken van een flink aantal kribkes werd het een deceptie, daarom reden we ook nog even naar Simpelveld waar we nog een paar mooie kribkes op de gevoelige plaat vastlegden.

Nadat we ons opgefrist en omgekleed hadden waren we in afwachting van het kerstdiner. We wisten al welke viergangen opgediend zouden worden omdat we onze keuze al per email hadden mogen doorgeven. Het was nu nog even afwachten hoe het zou smaken, maar daar maakten we ons niet druk over. Op kerstavond hadden we al een copieus diner voorgeschoteld gekregen. De porties waren zeer groot. Dus . . . we hoeven geen honger te lijden in het Limburgse land.

5164 Kerst in Limburg 1

Vandaag vertrekken we weer naar het diepe zuiden van Limburg waar we tijdens de kerstdagen verblijven in een hotel  tegen de grens  van België aan.

Om 12 uur reden we Slenaken binnen. Het was inmiddels droog en een waterig zonnetje kwam af en toe te voorschijn. Om half een begonnen we aan onze wandeling. Het bleek een zeer mooie route te zijn die via Hoogcruts, de Waufsberg, Terlinden en over het Plateau van Margraten via Beutenaken weer naar Slenaken liep. Bepaalde delen hadden we al wat vaker gelopen; maar het is en blijft mooi daar in het Limburgse heuvelland. Op het Plateau waaide het flink; ik was bang dat mijn hoorapparaten uit mijn oren waaiden, maar dat gebeurde gelukkig niet. We konden nergens terecht voor een kop koffie; men was volop bezig met de voorbereidingen van het kerstdiner. Om half 4 waren we weer in ons vertrouwde hotel. Een medewerker liet zien wat de nieuwe eigenaar allemaal veranderd had. Het zag er echt netjes uit. We vermaken ons hier wel de komende dagen.

 

5105 Wenn der Vater mit dem Sohne . . .

Ik ga al bijna 40 jaar met mijn jongste zoon elke 14 dagen naar een voetbalwedstrijd. Vroeger naar Helmond Sport en nu alweer ruim 30 jaar naar PSV Eindhoven. Een paar keer zijn we ONZE club nagereisd voor een buitenlandse wedstrijd in het kader van de Champions League, o.a. naar Lyon en Florence. Dat waren uitstapjes om nooit te vergeten.

L’Histoire se répète. Mijn zoon doet nu hetzelfde met zijn jongste zoon. Deze is een fervent supporter van de Duitse Bundesligaclub RB Leipzig. Via het spel FIFA 2015 is het bij mijn kleinzoon begonnen en het virus is ook overgegaan op mijn zoon. Beiden bezoeken af en toe wedstrijden van hun club als ze vlak over de grens moeten spelen. Verleden weekend gingen ze zelfs al voor de vijfde keer naar Leipzig om een thuiswedstrijd van RB Leipzig te aanschouwen.

Het bezoek van mijn zoon met zijn zoon is in Leipzig bij de gelijknamige club niet onopgemerkt gebleven. Op zaterdag werden beiden door de plaatselijke radiozender geïnterviewd en afgelopen week stond er een uitgebreid artikel op de fansite van RB Leipzig (waarin der Opa ook nog genoemd wordt) dat gewijd was aan de twee fervente supporters aus Holland met de titel: Wenn der Vater mit dem Sohne

5103 Hopenlijk voor de laatste keer

Dinsdagmorgen reden we alweer vroeg naar Nijmegen, naar het Radboudumc. Er stond weer een controle van mijn linkeroog op de agenda.  Op een gegeven moment zei ik tegen mijn hulpvaardige chauffeur: ‘Hopenlijk voor de laatste keer.’

Ik had geen reden om aan te nemen dat het niet goed was met mijn oog. Ik had nog geen gezichtsvermindering opgemerkt. Dus ik ging er van uit dat alles goed was. Maar eenmaal binnen bij de oogarts bleek dat er toch weer wat vocht onder het netvlies zat. Het kat en muisspelletje was dus toch weer begonnen. Kreeg het advies om toch maar weer 3x per dag twee soorten druppels in mijn oog te druppelen. Na zes weken druppelen dien ik weer op controle te komen.

Verder werd me ter overweging mee gegeven om bij een volgende keer een ooginjectie (intravitreale injectie) te nemen. Deze komt dan in de plaats van het dagelijks druppelen en kan dus met een veel lagere frequentie gegeven worden.

Tja . . . was het dus toch ijdele hoop mijn gedachte ‘Hopenlijk voor de laatste keer’

5098 77

De jarige van vandaag feliciteren wij ook vanaf deze plaats van harte. We wensen haar een zeer fijne verjaardag en voor de toekomst (we lenen nu even haar woorden) alle goeds.

De cijfers achter de roos lijken veel op twee stokken. Maar onze jarige is nog heel kwiek en we wensen haar eveneens toe dat ze de stokken . . . inderdaad.