6337 Casa de Fado

Tijdens de voorbereiding van onze stedentrip naar Lissabon heb ik wel begrepen dat Fado-muziek onlosmakelijk met de hoofdstad van Portugal is verbonden.

Fado is het Portugese levenslied. Fado neemt een bijzondere plek in in het leven van vele Portugezen. Ze geeft stem aan de gemoederen van het leven, verdriet, melancholie, blijheid, weemoed, saudade (heimwee) en niet te vergeten de feeststemming. De stijl is ontstaan rond 1829 in de arme wijken van Lissabon: o.a. Alfama. Een bezoek aan deze wijk staat ook op onze to-do-list.
In Lissabon zijn veel speciale restaurants waar de professionele fadistas hun muziek ten gehore brengen. Op het eerdergenoemde lijstje hebben wij ook een avond staan die we willen doorbrengen in een Casa de Fado.

6329 Voorpret (2)

Tijdens onze stedentrip eind van deze maand hebben we ook een bezoek aan de Torre de Belèm op ons lijstje staan.

De Torre de Belém, of Toren van Belém, is een verdedigingstoren aan de oever van de rivier de Taag in Belém, een voorstad van Lissabon.

Het bouwwerk is in het begin van de 16de eeuw opgericht om de ontdekkingsreizen van Vasco da Gama en de grandeur van de Portugese macht in het tijdperk van de grote ontdekkingen te herdenken. Het is een van de voornaamste bezienswaardigheden van Lissabon. De Toren van Belém werd in 1910 uitgeroepen tot nationaal monument, en in 1983 werd hij, samen met het nabijgelegen Hiëronymietenklooster, door de UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed.

Voorpret is als een vlinder in je buik,
Die je hart doet zwellen van blij geluid.
Het maakt de toekomst zoet en onbesuisd,
En laat je dromen, dansen en besluit.

.
HIER alleen de tekst van het gedicht: De Toren van Belèm

6281 Ondertussen is Portugal weer ons voorbeeld

Van de week hoorde ik tijdens een discussie in het programma Op1 dat  we inzake het drugsbeleid maar een voorbeeld moesten nemen aan Portugal. Mijn aandacht was gewekt omdat ik al een paar keer meer gelezen/gehoord had dat Portugal het in bepaalde zaken zo goed deed. Een zeer frappant voorbeeld was de aanpak tijdens de coronapandemie, waar ik hier al eerder over bericht heb.

Dus . . . gingen we weer op onderzoek uit . . .

Op het einde van de jaren ‘90 kampte Portugal met een ware heroïne-epidemie. Maar liefst één op elke honderd Portugezen was verslaafd, en het land was ook Europees koploper wat betreft HIV-besmettingen en drugsgerelateerde sterfte.
Infectieziektes zoals HIV zijn mogelijk, maar niet altijd, het gevolg van drugsgebruik, omdat sommige gebruikers geen schone naalden benutten. En het torenhoge gebruik zette ook de overbevolkte gevangenissen en het overbevraagde rechtssysteem nog eens extra onder druk.
Dat er iets moest veranderen, daar was iedereen het roerend over eens. Ook de jonge huisarts João Goulão, vandaag de nationale drugscoördinator.

Men besloot met ingang van juli 2001 dat het op zak hebben van een kleine hoeveelheid hard drugs niet meer strafbaar is. Als je daar wordt gepakt met wiet, speed of heroïne, ben je niet strafbaar, mits het een kleine hoeveelheid is. Je mag bij je hebben voor 10 dagen.
Daarnaast werd de houding ten opzichte van drugsgebruikers is behandelen in plaats van opsluiten. Dit wordt voornamelijk georganiseerd via het openbare netwerk van diensten voor de behandeling van drugsverslaafden, dat ressorteert onder het Instituut voor drugs en drugsverslaving, en het ministerie van Volksgezondheid. Er zijn 73 gespecialiseerde behandelingsfaciliteiten (openbare en gecertificeerde particuliere therapeutische gemeenschappen), 14 detoxificatie-eenheden, 70 openbare poliklinische faciliteiten en 13 erkende dagcentra. Portugal is verdeeld in 18 districten. In vrijwel heel Portugal is er een volledige dekking van ambulante behandeling van drugsverslaafden.

Uit officiële cijfers blijkt dat de aanpak van drugsgebruikers door Portugal zeer succesvol is. Je moet je afvragen waarom de rest van de wereld de aanpak van Portugal niet overneemt.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . dat laatste vraag ik me ook af. Maar. . . ondertussen is Portugal  weer ons  voorbeeld

6172 In de Algarve (22).

Vandaag vliegen we weer terug naar ONS land. Om 06.45 uur komt de shuttlebus ons oppikken. Volgens de planning vertrekken we om 09.40 uur vanaf Aeroporte Faro en zijn dan om 13.35 uur in Eindhoven.

Perder-se no paraíso … parece bem
Lost in paradise … looks good
Jezelf verliezen in het paradijs … lijkt me prima

Bovenstaande tekst stond enkele dagen geleden op de Facebook-pagina van het vakantieverblijf met onderstaande afbeelding van de plek die ik ook al verschillende keren gefotografeerd heb, omdat die zo ontzettend mooi is.

Tja . . . Wij moeten nu dat ‘paradijs’ achter ons laten. Maar . . . we hebben de foto’s nog en . . .  de vele mooie herinneringen blijven.

 

6171 In de Algarve (21)

Vandaag . . . Inpakken . . . helaas !
Want morgen vliegen we weer terug naar ONS land. Dan is een heerlijke vakantie weer ten einde. Ondanks het feit dat het weer een aantal dagen niet in de pas liep met onze wensen was het een ontspannen vakantie. De wolken wisten de afgelopen weken tot onze spijt ook vaker dan we hier gewend zijn de weg naar de Algarve te vinden.
We begonnen onze vakantie met vijf zeer, zeer warme dagen. Daarna volgden temperaturen van rond de 25 graden, de laatste dagen zelfs nog wat meer. In ONS land werd toen zelfs de koudste 18 september beleefd sinds de jaren 60 van de vorige eeuw. Mijn weerstation gaf toen 14.1 graden aan. En de voorspelling is dat als we morgen thuis komen de thermometer maar 12 graden aangeeft. Brrr !!! Grrr !!!

Naarmate onze vakantie vorderde werd het steeds rustiger op het vakantieverblijf. Vele lege parkeerplaatsen en heel veel lege ligbedden in onze laatste week. Jammer was wel dat er een Engels gezin was met 3 kinderen die met hun opblaasbare kreeft, krokodil en pizzapunt bij tijd en wijle volledig bezit namen van het zwembad. Dat was nog niet het ergste het gekrijs, geschreeuw en gegil dat ze daarbij lieten horen stoorde niet alleen ons maar ook menig andere vakantieganger. Maar wat doe je eraan ❓❓❓

Tja . . . We hebben weer genoten van de Portugese zon, van de rust, het verkoelende water, de Portugese maaltijden, de oceaan en het strand, de prachtige vergezichten, de kliffen, de vele verschillende bomen, struiken, planten en bloemen in allerlei kleuren die het vakantieverblijf voor ons mede aantrekkelijk maken.

Of de koffers die we vandaag inpakken samen met ons hier nog een keer terugkeren blijft de vraag. Wij zouden dat wel willen. En de koffers ? . . . die hebben niks te willen.

6169 In de Algarve (19)

Vakantie is een meerdaagse periode waarin een persoon zijn gewoonlijke dagelijkse activiteiten staakt; hij of zij gaat tijdelijk niet naar school, studie, of werk. Het woord vakantie is afgeleid van het Latijnse vacare, dat staat voor leeg of vrij zijn. Vakantie staat dan voor het vrij zijn van verplichtingen. Omstreeks 1850 kreeg het begrip de huidige betekenis.

Tja . . . ‘Leeg of vrij zijn’, het vakantiegevoel. Je kunt dat niet in een woord omschrijven. Mensen zullen het ook verschillend ervaren. Het is m.i. afhankelijk van heel veel factoren en omstandigheden.

Maar een ding is zeker: het vakantiegevoel was en is de afgelopen weken klip en klaar bij ons aanwezig. Een voorbeeld maakt dat voor mij heel duidelijk. Zowel mijn vrouw als ik vragen regelmatig aan elkaar: ‘Welke dag is het vandaag?’

Tja . . . Nog een paar dagen genieten van dat heerlijke vakantiegevoel . . .

 

P.S.
Met een strakblauwe hemel en een zeer warme Portugese zon (temperatuur van boven de 25 graden) de komende dagen vinden wij dat niet zo moeilijk.


Bom dia

6167 In de Algarve (17)

Van de week gebruikte ik in een bericht de term ‘aapjes kijken’. Een bezigheid die mensen beoefenen op een terras, op het strand, in een park, in een zwembad en nog op tal van andere plaatsen.

Zo zitten wij ook regelmatig rond te kijken, ook vanaf ons ligbed in een Portugees zwembad genietend van de warme zon. Zo zat ik een paar dagen geleden een boek te lezen, toen mijn vrouw ineens tegen me zei: ‘Corry Konings is er ook’. ‘Waar dan?’, vroeg ik opkijkend van mijn boek. Mijn vrouw wees in een bepaalde richting. En inderdaad de dame die kwam aanlopen leek als twee druppels water op de eerdergenoemde zangeres. ‘Ik krijg een heel apart gevoel van binnen’, zei ik daarna tegen mijn vrouw en ik ging verder met lezen.

Tja . . . ‘Aapjes kijken’ een mooie bezigheid en soms levert het ook nog een bericht op voor Menne Weblog.

aap-bewegende-animatie-0042

6163 In de Algarve (13)

Hier boven op de kliffen heb je prachtige vergezichten van de oceaan, naburige dorpjes, stranden en kliffen. Bij een kalme oceaan kan je ook genieten van kleine en grote zeilboten als  ook van kleine en grote motorbootjes. Het is een genot om dat tafereel te bekijken.

Ook op het resort zelf is van alles te zien en in de zwembaden kun je genieten van ‘het aapjes kijken’. Vanuit sommige zwembaden heb je zelfs ook zicht op de oceaan.

Maar . . . Van de week zag ik iets geheel anders. Ik had weer eens een keer verkoeling gezocht in het water en nadat ik een paar baantjes getrokken had zwom ik weer richting trap om het water te verlaten. Toen ik op de trap stond zag ik twee aan twee vier grote, witte, halfronde bollen op twee ligbedden liggen. De twee halfronden werden gescheiden door een smal, minuscuul strookje stof.

Tja . . . Ik keek tegen de niet bedekte spierwitte billen aan van twee gezette, op hun buik liggende zonnebadende dames. Ook dat kun je hier in de Portugese zon aan de kust van de Atlantische oceaan te zien krijgen.

zwemmen-bewegende-animatie-0087
Bom dia

6160 In de Algarve (10)

Een paar dagen voor dat we op vakantie gingen vroeg iemand aan mij: ‘Jij bent toch zo’n Francofiel, waarom ga je nu dan naar Portugal?’
Mijn antwoord in eerste instantie was: ‘De Portugezen zijn vriendelijker dan de Fransen en zij waarderen het zeer dat jij jouw geld bij hen komt uitgeven.’
Verder vertelde ik dat de Algarve zo mooi was met de kliffenkust en het resort dat we al voor de zesde keer bezochten ons zeer goed beviel vanwege de prachtige ligging, de vele faciliteiten, de prachtige zwembaden, de fantastische tuinen en dat we gegarandeerd zijn van mooi weer door de Portugese zon. Ook vermeldde ik dat we in Portugal in de restaurants aantrekkelijke prijzen tegenkwamen voor het eten en drinken.

Ik wist toen nog niet dat de receptionist van het resort die ons op de dag van aankomst incheckte ons bijzonder vriendelijk zou ontvangen. We mochten al eerder in het appartement, maar hij was ook geïnteresseerd in ons. Op een gegeven moment vroeg hij aan ons of dit de eerste keer was dat we het resort bezochten. Ik deelde hem mee dat het al de zesde keer was. ‘Dan wordt het tijd dat je Portugees spreekt’, zei hij lachend.

Tja . . . Dat zal er niet meer van komen, dacht ik. Maar ik ben ontzettend blij dat we hier kunnen communiceren in het Engels en dat was in Frankrijk niet het geval.

6157 In de Algarve (7)

Zakdoekje leggen
Niemand zeggen

Bovenstaande zong door mijn hoofd toen  we van de week ‘s morgens in een van de vele zwembaden onderstaand tafereel tegen kwamen.

 

Al voor 10 uur hadden gasten een handdoek gelegd op de ligbedden om deze te reserveren. Toen wij om 12.15 uur naar ons appartement liepen voor de lunchpauze lagen de badlakens er nog maar de gasten waren nog steeds niet verschenen. Toen we na de lunchpauze terug kwamen lagen de handdoeken er nog, maar de leggers waren nog in geen velden of wegen te bekennen. Om 15.15 uur kwam eindelijk een viertal jong-volwassenen die op de reeds meer dan 5 uur ‘gereserveerde’ ligbedden plaats namen

Tja . . . Op nagenoeg alle vakantiecentra is dit een hardnekkig verschijnsel. De directie van het resort waar we verblijven heeft op diverse plaatsen bordjes geplaatst om aan te geven dat een ligbed reserveren niet is toegestaan.

.

MAAR . . . Tijdens de lunchpauze zie je dat de meeste gasten het ligbed bezet houden door hun handdoek te laten liggen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat wij dat ook doen . . . ‼️‼️‼️ Dus mij hoor je nou ff niet meer . . .

Bom dia