6820 Een overhemd door de neus geboord

Waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt. Een waarheid als een koe. Met die waarheid hebben wij nu kennis gemaakt.

Wat is er aan de hand?
Vorige week had ik online een overhemd besteld (nee niet in China) en dat zou donderdag namiddag besteld werden.
Tegen half 6 kreeg ik onderstaand bericht op mijn iPhone.

Maar . . . Nada, niets in de brievenbus te vinden. Dit hadden we nog nooit meegemaakt. Meteen stuurde ik een bericht naar PostNL en naar het bedrijf waar we de bestelling hadden geplaatst en . . . betaald.

De volgende morgen kreeg ik van het bedrijf een emailbericht waarin o.a. stond: Wij hebben zojuist een onderzoek gestart bij PostNL, zij gaan achterhalen waar de bestelling gebleven is. Zodra wij meer weten hoort u van ons.

‘Dat onderzoek zal niet veel opleveren’, was mijn reactie. Die besteller weet absoluut niet meer waar hij dat pakketje in de bus gestopt heeft. En als ie het nog zou weten dan . . .

Nee ik heb geen vertrouwen in een goede afloop van dat onderzoek. Ben wel benieuwd wat het bedrijf doet als ze dadelijk door PostNL met een kluitje in het riet gestuurd worden.

De vraag is nu: Krijg ik mijn overhemd nog ? of Heeft POSTNL mij een overhemd door de neus geboord?

P.S.
Vraag me wel af wat de bewoner van het adres waar PostNL het pakketje in de brievenbus gestopt heeft, met het pakketje (waar toch duidelijk mijn adres op staat) heeft gedaan.

 

6819 Ja, dat weet ik nog.

Kloppen de herinneringen die we hebben of verzinnen we er zelf veel bij?

Toen ik bovenstaande kop boven een artikel zag staan, moest ik denken aan die avond dat we met de familie bij elkaar zaten en allemaal jeugdherinneringen ophaalden. Op een gegeven moment, heb ik gezegd dat ik er wel een boek over zou kunnen schrijven. Wat later heb ik toen de daad bij het woord gevoegd en heb ik alle herinneringen uit mijn eerste 25 levensjaren opgeschreven in het boek: Witte gè dè nog? 

Het artikel dat onder bovenstaande kop stond gaat over het feit dat we zelf goed weten of een herinnering juist is of niet.

En dat is een waar woord. Bij de vele herinneringen die ik aan het boek heb toevertrouwd zou ik ook nog een beschrijving kunnen geven van het fotografische beeld dat ik er nog bij heb.

Ik ben er inmiddels wel achtergekomen dat ik in de paperback van 148 pagina’s niet ALLE herinneringen heb beschreven. Zo af en toe komen er weer beelden en herinneringen naar boven die ik helaas niet beschreven heb, omdat die op het moment van schrijven – nu zo’n 6 jaar geleden – niet in me opkwamen.

Tja . . . Ik ben heel blij, dat ik op mijn leeftijd nog elke dag kan en mag zeggen: ‘Ja, dat weet ik nog’.

Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter, alweer 15,56 km

 

 

6818 Een iPad i.p.v. computer

Mijn computer begint ouderdomsverschijnselen te krijgen. Hij begint steeds trager te worden. Hij heeft inmiddels ook al de leeftijd van 10 jaar bereikt. Dat is voor een computer in deze tijd al redelijk oud.

Zag van de week bij mijn zoon de allernieuwste iPad. In de beschermhoes zat een toetsenbord en er behoorde een pencil bij. Het leek veel op een laptop.

Toen ik zag wat mijn zoon er allemaal mee deed, zag ik in die IPad Pro 13 inch een waardige vervanger van mijn computer op leeftijd.

Later thuis toen ik nog eens wat meer gegevens opzocht, las ik o.a. dat je met het apparaat  nagenoeg hetzelfde kunt als met een laptop. Dus inderdaad een waardige vervanger van mijn computer, mijmerde ik.

Als . . . als . . . de IP13 de opvolger wordt van mijn computer zal ik toch anders moeten gaan werken. Google Docs wordt dan de vervanger van WORD en EXCEL waar ik al zo verttrouwd mee ben en heel lang werk. Er zullen dan nog wel meer aanpassingen van mij verwacht worden.

De grootste bottleneck is voorlopig nog de prijs die voor dat aanlokkelijke apparaat gevraagd wordt. Dat weerhoudt mij er van om te gaan werken met een iPad i.p.v. computer.



6817 De tijd zal het leren

‘Je kunt niet oneindig doorgaan met het maken van borden’, zei mijn vrouw onlangs toen ik met het 10de en 11de geboortebord in de weer was.  Ik heb geen idee hoeveel borden ik moet hebben om tot verhuren over te kunnen gaan.

Ik denk dat het nu onderhand wel tijd wordt dat ik ga nadenken over een mechanisme waarmee we het bord gemakkelijk en snel kunnen plaatsen. Gelukkig heb ik een zoon die creatief is en met zijn 3D-printer tot mooie oplossingen komt. Hij is al mee aan het denken.

Het ontwerpen, het  uitzagen van een figuur, het schilderen verveelt me nog steeds niet. Dus het zou best kunnen dat er nog een 12de en 13de bord komt. De tijd zal het leren.

Bord nr. 10

 

6816 Habemus Scrinium

Habemus Scrinium – We hebben een kabinet 

Het heeft even geduurd. Op 22 november 2023 hebben we gestemd en nu (ruim 7 maanden later) hebben we eindelijk een kabinet. Kabinet Schoof of moet ik zeggen: Kabinet Wilders.

Er is heel veel gedoe geweest voor dat de vier partijen die zitting hebben in het kabinet fatsoenlijk door één deur naar binnen konden. Het op papier zetten waar ze de komende vier jaar aan gaan willen werken kostte veel kruim.  Ook de keuze van de premier was een hele heisa. Het bij elkaar rapen en zoeken van ministers en staatssecretarissen had eveneens heel wat voeten in de aarde. Een aantal van hen werd in de Tweede Kamer geconfronteerd met controversiële uitspraken uit het verleden. Enkele van hen trokken die woorden in, maar de meesten niet.

Het zal mij benieuwen hoe lang dit kabinet stand houdt. Twee van de vier partijen zijn nogal heetgebakerd en kunnen zomaar de stekker eruit trekken.

Ik hoop echter dat ze gaan REGEREN en de vele problemen gaan aanpakken en . . . OPLOSSEN.

We hebben een kabinet . . . Habemus Scrinium

Daar gaat ie weer !!!
Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter, alweer 10,96 km

6815 We hebben kuikens

Toen ik vanmorgen beneden kwam en door het raam mijn achtertuin inkeek, zag ik ze. Ik had er helemaal niet op gerekend. Ik had de afgelopen weken wel gezien dat de kip (waar ik eerder over berichtte) steeds op dezelfde plaats bleef zitten. Maar ik heb daar verder geen aandacht aan besteed.

Ruim drie weken is het geleden dat die kip daar in mijn tuin ging zitten en nu blijkt dat ze wel degelijk broeds was. Want ze heeft in die 21 dagen 4 eieren uitgebroed. Vier gele, donzige kuikentjes zag ik dus vanmorgen, toen ik naar buiten keek.

Tijdens mijn rondleidingen in de voormalige mengvoederfabriek kom ik ook altijd in de ruimte waar nog een oude mengmachine staat. Op die machine staat nog steeds wat er destijds in gemengd werd: Kuikenzaad.

Tja . . . of die vier kuikens in mijn tuin daar behoefte aan hebben, betwijfel ik. Maar . . . We hebben kuikens.

 

6814 Er weer niets van bakt

Ik roep al een tijdje: ‘Nederland – Oranje – heeft niks te zoeken op het Europees Kampioenschap Voetbal in Duitsland’. 
De laatste wedstrijd tegen Oostenrijk was het dieptepunt van wat de spelers lieten zien. Het was bar en boos, abominabel slecht, bagger, prudt met dt.

En toch . . . toch plaatsten ze zich voor de knock-out-fase. ‘Nog een wedstrijd en dan kunnen ze naar huis’,  appte ik dinsdagavond naar mijn zoon.

Maar . . . maar . . . wat schetst mijn verbazing toen ik van de week het vervolgschema zag. Oranje is terecht gekomen in een schema waar de topfavorieten niet in zitten.

Roemenië is de tegenstander in de achtste finale dinsdag a.s. De winnaar van die wedstrijd treft dan Oostenrijk of Turkije. De winnaar daarvan treft dan . . .

Nee . . . Ik ben maar gestopt met het invullen tot aan de halve finale. Het Nederlandse elftal zal een ware metamorfose moeten ondergaan en strijd moeten leveren om ook maar enige kans te hebben tegen Roemenië.

Ik ben bang dat – ondanks het feit dat de goden Oranje nu zo goed gezind zijn – dit elftal er weer niets van bakt.

 

6813 Mijn bioritme is nog niet van slag

Tieners zijn niet wakker te krijgen, terwijl veel ouderen soms al om 05.00 uur ’s ochtends naast hun bed staan. Wetenschappers zijn er nu achter waar dat aan ligt.

Zo begint het bericht: Waarom oudere mensen steeds vroeger wakker worden (en middagdutjes doen).

"Opmerkelijk genoeg, lijkt een van de redenen ons afnemende zicht te zijn, waardoor de stimulatie door daglicht minder wordt. Het is juist dit felle daglicht dat een belangrijke rol speelt in ons bioritme en dat ervoor zorgt dat we op dezelfde tijd opstaan en gaan slapen", aldus de wetenschapper. Je kunt er dus weinig aan doen als je zin hebt in een middagdutje en 's ochtends al voor dag en dauw uit de veren bent. Je bioritme is gewoon een beetje in de war.
Ik doe wel eens heel af en toe een middagdutje (als ik helemaal niets te doen heb) maar ik sta absoluut niet voor dag en dauw naast mijn bed. Onze wekker bepaalt mede wanneer we opstaan.
 Nee, nee . . . Mijn bioritme is nog niet van slag

6812 Za’k ’t doen ? Of nie ?

Zat van de week wat te surfen, want mijn vrouw vond dat ik een paar nieuwe overhemden nodig had. De exemplaren die me aan stonden, vond ik eigenlijk te duur; dus klikte ik de site weg.

Toen zag ik ineens het bericht staan: Bestedingen Nederlanders in Chinese webshops bijna verdubbeld

In het artikel wordt vooral gesproken over Temu, maar Shein is ook zo’n Chinese webshop waar landgenoten veel bestellingen doen. Ik heb beide sites wel eens bekeken. Er worden tig artikelen aangeboden voor een zeer lage prijs. Het eerdergenoemde bericht was voor mij aanleiding om ook eens bij Temu en Shein naar overhemden te kijken.

Bij Temu is er keuze genoeg. En de prijs is € 16,00 per stuk. Chips . . . dat is andere koek dan een overhemd voor € 69,95 of nog meer. Je ziet echter alleen maar een foto, die je wel wat kunt vergroten, maar je kunt de stof niet van dichtbij bekijken en ook niet voelen. Het verschil zal toch niet alleen in de lage personeelskosten zitten, het materiaal zal ook wel van een andere kwaliteit zijn, zo dacht ik.

Zal ik . . . zal ik er eentje op proef laten komen ? zo vroeg ik me af. Voor € 16,00 kan ik er toch geen buil aan vallen.

Maar ik heb nog geen beslissing genomen. Het is nu: Za’k ’t doen ? Of nie ?

 

 

 

 

6811 Dan voorkom je overlast voor de buren

Hadden we de afgelopen twee jaar na de winter vele maanden last van een beperkt uitzicht vanwege de grote camper van de buren die ons het uitzicht op het woonerf ontnam; dit jaar is er iets heel anders aan de hand.

Een paar maanden geleden werden dagelijks een paar aanhangwagens zwarte grond afgevoerd. De grond was afkomstig uit de achtertuin. Wij wisten niet wat er aan de hand was, wij dachten dat er misschien wel een schuilkelder gemaakt werd in de achtertuin bij onze buren.

Een paar dagen later vertelde de buurman tegen mijn vrouw dat hij een vijver ging maken en die moest wel meer dan een meter diep worden, anders konden de vissen in de winter bevriezen.

Weer wat later kwamen grote vrachtwagens materialen afleveren. Toen ik de berg materialen zag dacht ik niet aan de bouw van een vijver maar eerder aan een schuur of toch een schuilkelder. De voortuin is nu opslagplaats van bouwmaterialen, e.d.

De laatste week horen we alleen getik en met tussenpozen wordt er met een slijptol een steen of tegel o.i.d. doorgezaagd. Dat geeft een naar geluid maar het stof dat dan vrij komt is gigantisch. Wij moeten dan snel naar binnen vluchten als grijze stofwolken onze tuin binnen komen drijven. Als het vele stof is neergedaald en we weer wat kunnen zien en buiten weer met een gerust hart kunnen ademen kunnen we weer naar buiten tot aan de volgende golf stof die op ons afkomt.

De buurman heeft ons niet gewaarschuwd voor het ongemak met dit mooie zomerweer. M.i. doet ie ook geen enkele moeite om de overlast voor ons te voorkomen of te verkleinen.

Ik zou me dood schamen als ik mensen in mijn omgeving zou lastig vallen met zoveel stof. Ik zou andere maatregelen nemen door bij Boels of de bouwmarkt een slijper met stofafzuiging of een waterzager te huren. Dan voorkom je overlast voor de buren.