6256 Kribkeswandelingen

Afgelopen weekend zag ik in het BD staan: Udense Kerststallenroute: ‘Het draait voor mij om de geboorte van Jezus Christus’.

Een mede-organisator van de kerststallenroute liet optekenen: ,,Als je tegenwoordig kerstversiering wil kopen in winkels, zie je vooral kerstmannen en rendieren. Dat is iets van Amerika en heeft voor mijn gevoel weinig met het echte kerstfeest te maken: de geboorte van Jezus Christus. Daar draait het voor mij om, en daar past een kerststal goed bij’’

Een waar woord van de 61-jarige Hannie. Kerstmis heeft voor heel veel mensen de ware betekenis verloren. Het verbaast mij ten zeerste dat er in onze buurgemeente nog een kerststallenroute georganiseerd kan worden. Als we nu om eens heen kijken in winkels en buiten zien we alleen maar invloeden  waar Hannie in het artikel over spreekt. Bij onze buren hangt ook een grote, rode Santa Claus aan de tuinpoort (!!!)

Ik weet niet waar het bij de bewoners van Zuid-Limburg met kerstmis echt omdraait. Maar onze ervaring tijdens ons verblijf tijdens de vele kerstdagen in Zuid-Limburg is dat je bijna struikelt over de kerststallen. Elk dorp en gehucht heeft in het centrum een grote kerststal staan.
Tijdens de kersttijd organiseert men talrijke kribkes-routes. Kerststallen in alle formaten staan buiten en/of binnen uitgestald. Wij hebben destijds met veel plezier en aandacht dergelijke routes gevolgd.

Tja . . . wij zullen ze missen dit jaar,  de kribkeswandelingen

6255 Nooit meer Qatar

Een journalist eindigde maandag in een artikel in het BD over zijn verblijf in Qatar tijdens de WK-Voetbal met de volgende woorden:

Ik kan me die laatste uitspraak heel goed voorstellen. Ik heb ook mijn buik vol van Qatar.

Het vele niets oplossende gepraat vooraf over de miserabele arbeidsomstandigheden in Qatar en de grote, dikke, islamitische vinger in de pap die de organisatoren in Qatar voor zich opeisten, stuitten me gruwelijk tegen de borst. De speeches en kruiperigheid van de voorzitter van de FIFA, ene Infanti(n)lo vond ik weerzinwekkend.

Bij de afsluiting zondagavond, de huldiging van de wereldkampioen Argentinië werd het bovenstaande nog eens dunnetjes over gedaan. Aanvoerder Messie moest voor het in ontvangst nemen van de wereldbeker eerst door de emir van Qatar in een Qatarees gewaad , een bisht, gehesen worden.
Bij het overhandigen van de worldcup kon Infantilo het niet over zijn hart krijgen om de cup los te laten en deze door de emir te laten overhandigen; hij hield tot het allerlaatste moment de gouden beker met twee handen (!!!) vast. Die Infantilo is nog erger dan die corrupte Sepp Blatter.

Ik heb niet alle wedstrijden gezien, ik heb maar een enkele keer genoten van MOOI voetbal. Ben blij dat we weer kunnen overgaan tot de orde van de dag.

Ik ben het volkomen eens met de eerdergenoemde journalist: Nooit meer Qatar

6254 Krabben als het ergens jeukt

Voordat mijn zoon van de week voor een vakantie naar warme(re) oorden vertrok, gaf hij ons nog een advies betreffende het ijsvrij maken van de ruiten van de auto.
Doe gewoon wat warm water in een plastic zakje en ga daarmee over de bevroren ruit van je wagen. Wij hebben zijn advies direct opgevolgd en . . . het werkte PERFECT. In een mum van tijd waren de ruiten van onze auto ijsvrij.  Niks meer krabben en veel kou lijden.

En of de duvel ermee speelde kwam ik enkele dagen later een filmpje tegen van een Engels-sprekende persoon die het trucje van mijn zoon uitlegde en voordeed.

Tja . . . Doe er je voordeel mee en dan hoeven jullie alleen nog maar te krabben als het ergens jeukt . . .

6253 Alles wat trilt

Ben van de week weer eens bij de HEMA binnen gelopen; het was alweer een tijdje geleden dat ik er geweest was. Het viel mij op dat het warenhuis er geheel anders uitziet dan vele jaren geleden. Maar dat terzijde.
Voor alle duidelijkheid: ik was er niet om naar aanleiding van het krantenbericht een seksspeeltje aan te schaffen. HEMA gaat seksspeeltjes verkopen, kopte het AD.

Ik heb niet gekeken of ze nog voorradig waren, maar toen ik thuiskwam zag ik in de krant staan: Seksspeeltjes als warme broodjes over de toonbank, binnen 48 uur uitverkocht. Online was alles uitverkocht. In de winkels is er nog wel wat op voorraad.

Tja . . . Maar de HEMA stelt ons gerust, want voor het weekend is de voorraad weer op orde van alles wat trilt

6252 Vond ik ook al heel koud

Donderdag reed ik al voor 10 uur richting mijn kapper. Goed ingepakt en met een dikke muts op reed ik op mijn fiets (want de ruiten van mijn auto waren allemaal dicht gevroren) door de vrieskou. N**d*j* wat was het koud en wat had ik last van de kou.

Thuisgekomen pakte ik eerst een lekkere warme kop koffie en ging kijken hoe  hard het wel  niet vroor. Toen ik buienradar.nl geopend had viel ik haast van mijn stoel. -50 graden gaf de weerkaart aan. ON-BE-GRIJ-PE-LIJK

Siberische kou in onze omgeving. Was blij dat ik geen bevroren oren en vingers had opgelopen tijdens mijn fietstocht naar de kapper.

Uit nader onderzoek bleek dat de weerhut op vliegbasis Volkel een storing had. In werkelijheid vroor het ongeveer 8 graden. Maar dat vond ik ook al heel koud

6251 Ik kan er niks mee

Vorige week kocht ik bij de ACTION een papiersnijder met riller voor € 3,99. Toen ik er mee naar huis reed, vroeg ik me af of het ding wel werkte. De volgende dag bleek dat het ding voor geen meter werkte. ‘Het kan ook niet werken, zo’n prul van € 3,99′, dacht ik.

Ik legde het nutteloze ding opzij en surfde naar bol.com. En . . . tot mijn verbazing zag ik daar dezelfde papiersnijder (nu heette de riller ‘scoring’) voor € 11,99 !!!

Ik sprong een gat in de lucht dat ik bij de Action € 8,00 had bespaard op een ding dat inmiddels in de grijze kliko is verdwenen.

Tja . . . en dan zeggen ze bij de Action: Verrassend Volledig, Verbazend Voordelig en bij Bol.com: Je kan het met bol.com

Conclusie: Het was verbazend voordelig, maar ik kan er niks mee

 

6250 Hoe een heksenbol een kerstbal werd

Toen ik afgelopen weekend in ons kerstboompje- mijn zoon noemde het een schriel bumke – wat kerstballetjes aan het hangen was, vroeg ik me af waar die gewoonte om ballen in een kerstboom te hangen toch vandaan kwam.

Menne Weblog ging weer op onderzoek uit en vond:

Hoe de kerstbal precies is ontstaan, is onduidelijk. Er zijn wel een aantal aanwijzingen die doen vermoeden dat kerstballen voortkomen uit veel verschillende oude tradities en symboliek.

Eén van de aanwijzingen stoelt op de oude geloofsovertuiging dat je kwade geesten en heksen kon afweren door glinsterende voorwerpen op te hangen. Daardoor hingen veel mensen in Engeland in de 18de eeuw glimmende, koperen bollen op, zogenaamde heksenballen.

Met de geleidelijke afname van het bijgeloof in de negentiende eeuw werden deze heksenballen steeds vaker gebruikt als decoratie. Het is dus goed mogelijk dat de moderne kerstballen zijn afgeleid van de heksenballen die Oost-Europese glazenblazers maakten in de 18de eeuw.

Later begonnen mensen glazen ornamenten in hun boom te hangen. Sommigen zeggen dat Hans Greiner, een glasblazer uit het oosten van Duitsland, hier de bedenker van is. Het is niet duidelijk wanneer hij precies geleefd heeft, maar waarschijnlijk in de zestiende- of negentiende eeuw.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . Hoe een heksenbol een kerstbal werd

6249 Het zijn net mensen

Een ambtenaar komt ’s morgens te laat op z’n werk.
Hij zegt tegen z’n chef: “Ik heb me verslapen, mijnheer.”
Waarop de chef antwoordt: “Verrek, slaap je dan thuis ook nog?”

Tja . . . moppen over ambtenaren zijn er volop. En deze gaan meestal over het feit dat ze de hele dag NIETS uitvoeren.

Begin van deze week zijn echter ook weer een flink aantal ambtenaren in een geheel ander daglicht komen te staan.

Volop racisme bij Buitenlandse Zaken: ’Jij kunt goed sjoelen voor een neger’, kopte maandag De Telegraaf.

Medewerkers van het ministerie van Buitenlandse Zaken hebben al jaren last van racistische opmerkingen. Het probleem zit diep: ook bij het aannemen van personeel wordt gediscrimineerd op basis van huidskleur, stelt onderzoeksbureau Omlo. Daarmee is sprake van ’institutioneel racisme’.

En even later meldde de NOS: Topambtenaren logen mogelijk bij toeslagenverhoren, onderzoek naar meineed

De Rijksrecherche is een onderzoek gestart naar het mogelijk plegen van meineed bij de parlementaire ondervragingscommissie kinderopvangtoeslag. Dat melden verschillende bronnen aan Nieuwsuur, en wordt bevestigd door het Openbaar Ministerie. Hoge ambtenaren van de Belastingdienst en het ministerie van Financiën zouden bij de commissie niet de volledige waarheid hebben verteld.

Tja . . . ambtenaren . . . . het zijn net mensen.

6248 Wat een gestuntel

Er was al heel lang heel veel over gezegd, maar nu zou dan door onze regering excuses aangeboden worden voor het slavernijverleden.

Er werd afgesproken dat Minister Weerwind, van Surinaamse afkomst, in december als hij in Suriname was excuses zou aanbieden.

FOUT, FOUT, FOUT !!!

= Surinaamse stichtingen gaan naar rechter om datum waar op excuus wordt aangeboden.
= Stichting Afro-Caribische Levensbeschouwing en Spiritualiteit vindt dat het huidige proces te gehaast en onduidelijk is, waardoor de excuses niet gemeend lijken.
= Er wordt een Catshuis-overleg gehouden, maar er komt geen einde aan de discussie
= Er moet een herstelfonds komen voor nazaten van de slachtoffers van de slavernij. Het woord neger moet strafbaar worden gesteld en Zwarte Piet moet uit het publieke domein verdwijnen. Dat eisen nu diverse belangengroepen.
= Het eisenpakket rond de excuses voor de slavernij dat meerdere belangenorganisaties op tafel hebben gelegd, wordt door het kabinet terzijde gelegd.
= In Suriname willen ze een witte excuusbrenger op 1 juli volgend jaar. En ze willen de koning zelf . . . , schrijft Tony van der Meulen in zijn column in het BD.

Tja . . . de Surinamers en enige organisaties beginnen nu ineens wel wat veel noten op hun zang te krijgen, vind ik. Ik kan echter de hele aanloop naar het aanbieden van het excuus alleen maar bestempelen met: Wat een gestuntel

FOTO: Canon van Nederland

6247 Un bumke uit Rooi

Begin van dit jaar stelde ik vast dat het monteren en demonteren van onze (kunst-)kerstboom voor mijn spieren een te zware belasting werd. Ook het tevoorschijn halen en opbergen kon ik niet meer zonder hulp. Daarom besloten we om het ding van de hand te doen. In de kringloopwinkel hadden ze geen interesse: ‘Ik heb er achter nog 150 staan’, liet de eigenaar weten.

Op een gegeven moment dacht ik aan mijn hulpvaardige zwager, deze had wel interesse. Hij kwam hem ophalen en we maakten de afspraak dat hij jaarlijks op 7 december een klein boompje in pot uit zijn ‘eigen kwekerij’ zou brengen.
Van de week loste mijn zwager zijn belofte in en bracht een kleine spar in pot. En passant liet hij weten dat ‘onze boom’ een mooie bestemming had gekregen; hij staat nu te pronken in een hospice.

In het weekend hebben we ‘de boom in pot’ in de kamer gezet en opgetuigd. We moeten wel vaststellen dat het verschil erg groot is,  maar wie het kleine niet eert . . .

Wij genieten nu in deze donkere decemberdagen van un bumke uit Rooi.