6091 Herinneringen, mooie herinneringen

Onlangs las ik het bericht dat een pastoor uit Zuid-Limburg op non-actief was gezet omdat hij de moeder van een communicant een sex-filmpje had laten zien.

Toen ik op onderzoek uitging op internet bleek dat de bewuste pastoor al geen schoon blazoen meer had en dat er in het verleden al meer was gepasseerd. Onbegrijpelijk dat een dergelijk figuur toch nog zo lang op zijn post mocht blijven.
.
Mijn gedachten gingen op een gegeven moment terug naar mijn jeugdjaren, de jaren van het Rijke Roomsche Leven. Als misdienaar stond ik dicht bij de pastoor en de kapelaans. Nooit, nooit heb ik iets gezien, gemerkt of gehoord dat een van de geestelijken over de schreef ging of is gegaan.
Heel, heel veel uren heb ik als misdienaar / acoliet assistentie verleend bij de vele, vele liturgische diensten.
.
Zo kwam de herinnering naar boven aan die ene keer dat ik op een eerste vrijdag van de maand samen met de pastoor in een taxi van een plaatselijk taxibedrijf stapte om de communie te brengen naar een bedlegerige zieke thuis.
De pastoor achterin en ik naast de chauffeur. Kan me de zieke mevrouw – waar we naar toe gingen – nog herinneren. De taxi kon niet vlakbij haar huis komen.
Maar de pastoor loodste mij naar de voordeur van het afgelegen huis; de hele voettocht er naar toe rinkelde ik met mijn belletje. Binnen gekomen stond op een stoel naast het bed een kruisbeeld, een palmtakje en een schoteltje met een kwartje erop. Ik zie het tafereel zo nog voor me. Ik kan me niet meer herinneren of ik het kwartje mee genomen heb.
.
Tja . . . Lang vervlogen tijden. Welke herinneringen een bericht over een over de schreef gaande Limburgse pastoor toch allemaal naar boven kan halen. Typisch. Herinneringen, mooie herinneringen.