5566 In een witte bubbel zitten

In de categorie: wat is er nu weer racistisch verklaard? Komen we vandaag het traditionele tuinieren tegen. Want u denkt misschien dat al dat schoffelen een onschuldige bezigheid is, maar stiekem is dat dus ook doordrenkt met slavernij, discriminatie en kolonialisme.

Dat laatste beweert professor Post-koloniale literatuur aan de universiteit van Leicester, Corinne Fowler, in haar boek: Green Unpleasant Land.

Fowler stelt hierin dat het Britse platteland een onverdraagzame plek is die zwarte & Aziatische Britten vijandig benadert en er rare praktijken op nahoudt. Maar ook de kennis van tuinieren zelf is lang niet zo onschuldig als racistische blanke mensen denken: “Kennis over tuinieren, met name over de planten, heeft een diepe koloniale achtergrond. Bij het wetenschappelijk categoriseren van planten is er op sommige momenten dezelfde hiërarchie qua ras gebruikt die de slavernij rechtvaardigde.”

Tja . . . in wat voor wereld leven we toch dat men zelfs durft te beweren dat tuinieren een koloniale en racistische hobby is. Dit is wel heel erg ver gezocht.

Ook dagblad Trouw deed een tijdje geleden in dit verband een duit in het zakje met het artikel Zit natuurrecreatie in een witte bubbel?

Wandelaars, fietsers, kampeerders: natuurrecreatie in Nederland heeft een wit imago. Op de Hoge Veluwe kom je zelden iemand tegen met een niet-westerse achtergrond en op de camping al helemaal niet. Althans, dat is het beeld. Is er misschien een cultuurstrijd gaande in natuurland?

Tja . . . Tijdens onze wekelijkse wandelingen komen wij in ONZE mooie natuur, in de bossen, op de hei, langs rivieren en beken NOOIT mensen van Marokkaanse of Turkse komaf tegen. Waarom dat zo is, weet ik niet. Men hoeft daar van mij ook geen onderzoek naar te doen. Maar men moet niet beweren dat WIJ tijdens onze wandelingen in een cultuurstrijd of  in een witte bubbel zitten