5517 Hoe diep zijn jouw zakken?

Met verbazing heb ik maandagavond zitten kijken en luisteren naar Lodewijk Asscher van de PvdA. Hij lichtte in het tv-programma OP1 het idee van de PvdA toe: banengarantie voor iedereen, dus volledige werkgelegeheid. Hij deed dat met een lachend en heel zelfgenoegzaam gezicht uit de doeken.  Terloops kwamen de andere wensen van de PvdA ook nog boven water: hoger minimumloon, hogere AOW, lagere zorgpremie, geen eigen risico in de zorg, groente en fruit voortaan 0 procent BTW, hogere salarissen in de zorg, gratis ‘voorschool’ voor alle kinderen, de basisbeurs voor studenten terug, 100.000 nieuwe en betaalbare woningen per jaar erbij.

Toen ik die onzin allemaal aangehoord had riep ik door de kamer: ‘Zo gaat ons land naar de ******; zó gaan we failliet’. En . . . ik wilde de tv uitzetten. Maar . . . Ik hoorde nog net Kees Jansma vragen: ‘Hoe diep zijn jouw zakken?’ 

Daarna hoorde ik Asscher nog iets mompelen van hogere belastingen voor ‘vervuilers’, een digi-taks,  de Prins Bernhard-belasting voor huisjesmelkers en een toptarief voor mensen die meer dan 150.000 euro per jaar verdienen.

Toen kon ik het niet meer aanhoren en zette de televisie uit.

Tja . . . toen ik even later de trap opliep naar boven, dacht ook ik: ‘Hoe diep zijn jouw zakken?’

5516 De kassa rinkelde

+Een paar weken geleden brak een stukje van een van mijn kiezen af. Kon de volgende morgen meteen komen. Advies van de tandarts een stiftje plaatsen in het wortelkanaal (dat al een keer behandeld was) en daarop een kroon plaatsen. Zo gezegd, zo gedaan.
De kassa rinkelde.
+ Een paar dagen later viel een vulling van de naastgelegen kies eruit. Deze werd de volgdende dag weer gevuld. Voor de zekerheid foto gemaakt en ik kreeg een recept met antibiotica mee naar huis.
De kassa rinkelde.
+ Tien dagen later foto gemaakt ter controle. Advies: er is niets meer aan te doen
De kassa rinkelde.
+ Weer tien dagen later. De kies wordt getrokken en de kaak wordt opgevuld met kunstbot.
De kassa rinkelde.

Tja . . . zal binnenkort moeten beslissen of ik op de plaats van de getrokken kies een plantaat laat plaatsen met een kroon.
Als ik daartoe besluit kan ik over een tijdje hier weer een bericht intikken met als titel: De kassa rinkelde.

5515 Landelijk registratiesysteem

Het RIVM werkt aan een landelijk registratiesysteem speciaal voor de COVID-19-vaccinatie. Het centrale register is een noodzakelijk onderdeel van de vaccinatiestrategie, en belangrijk in het kader van de veiligheidsbewaking en monitoring van bijwerkingen, het snel handelen bij eventuele calamiteiten, en de bestrijding van de pandemie.

Er wordt hard gewerkt aan de technische uitvoering van het centrale register. Hierbij zal worden aangesloten op de systematiek en infrastructuur van het Rijksvaccinatieprogramma en wordt ingezet op het zoveel mogelijk beperken van de administratieve lasten voor de uitvoerders. We maken gebruik van de systematiek en infrastructuur van een bestaand systeem, zodat er zo snel mogelijk een centraal register gereed is. Dit systeem kan gebruikt worden voor het monitoren van de vaccinatiegraad, de veiligheid en de effectiviteit.

Tot zover de Kamerbrief van 20 november 2020.

Tja . . . We maken gebruik van de systematiek en infrastructuur van een bestaand systeem. Dat zegt mij niets. Het is wel belangrijk dat er een goed systeem komt. Want ik kan me voorstellen dat vliegmaatschappijen, vakantieaccomodaties en festivalorganisatoren dadelijk eventueel  een bewijs van vaccinatie gaan eisen.

Ik betwijfel dat men het systeem kiest die onderstaande foto suggereert. Het toont echter wel een bestaand landelijk registratiesysteem.

5514 Hij staat weer

Tja . . . het is elk jaar toch weer een heel gedoe. Je moet dat ding van zolder halen. Dan in elkaar zetten. Zorgen dat alle takken en zijtakjes een natuurlijke look hebben, checken of de lampjes nog branden en besluiten of je hem wel of niet gaat volhangen.

De laatste jaren – toen we tijdens de kerstdagen in Limburg verbleven – hingen we hem niet vol; maar omdat we nu de kerstdagen thuis doorbrengen twijfelen we nog of we hem volledig moeten optuigen..

Zaterdag jl. haalde ik hem alvast van zolder en zondag – toen de Sint vertrokken was naar Spanje (zou hij daar 10 dagen in quarantaine moeten?) hebben we hem in de kamer gezet. Toen de klus geklaard was, ging ik in mijn stoel zitten om mijn werk te aanschouwen en riep naar mijn vrouw: ‘Hij staat weer’. 

 

5513 Stemmen maar

Het is weer zover: tijd om te lachen met slechte slogans. Ook dit jaar zitten er weer een paar juweeltjes bij. ‘Laat je poesje knippen voor ze begint te wippen’ bijvoorbeeld of ‘O my goot…’ van een dakgootspecialist.

Op de website Sloganverkiezing 2020 kan weer gestemd worden.

Hieronder zie je de slechte slogans waarop men kan stemmen:

 

Tja . . . ik heb al een favoriet gekozen. Nu jullie nog. Stemmen maar.

5012 “Hadden we maar of hadden ze maar . . .”

Het is traditie geworden dat we de kerstdagen doorbrengen in het diepe zuiden van Limburg. Ook dit jaar hadden we weer een kerstarrangement geboekt en ook al enkele wandelroutes uitgezocht.

Dinsdag ontvingen we desgevraagd nog een positief bericht  over de coronamaatregelen in het hotel dat we geboekt hadden.

Maar . . . ’s avonds hoorden we minister De Jonge vertellen dat op 4 januari in ONS land een begin gemaakt wordt met het vaccineren tegen het coronavirus. En dat zette ons nog eens extra aan het denken.

‘Zouden we nog een risico (dat er altijd wel is) gaan lopen nu het einde van de tunnel in zicht is?’, zo vroegen wij ons af. ‘We kunnen nog wel een paar weken langer in onze bubbel blijven‘, zeiden we tegen elkaar.

Daarom besloten we onze reservering te annuleren, zodat wij of onze kinderen later eventueel niet hoeven te zeggen: “Hadden we maar of hadden ze maar . . .”

5510 Mooie, hele mooie herinneringen

Onlangs kwam ik een foto tegen van het ouderlijk huis van mijn moeder. In de jaren 40 en 50 van de vorige eeuw ben ik daar vaak op bezoek geweest bij oma en opa.

Vorige week  vatte ik het idee op om van de foto een zwart-wit-tekening te maken. Tevens wilde ik een foto van de huidige situatie op dezelfde manier bewerken.

Al werkende aan mijn zwart-wit-tekeningen kwamen vele mooie herinneringen aan het huis en haar bewoners naar boven.

= Oma die 's winters altijd met haar voeten op een stoof (met briket uit de kachel) zat om haar voeten warm te houden.
= Opa - die een fervent kanariekweker was - had een halve zolder ter beschikking voor zijn kanaries.
= Samen met opa de kanaries voeren.
= Met opa in de BBA-bus naar een vogeltentoonstelling in Den Bosch.
= Sinterklaasviering bij oma en opa. De overbuurman reed dan met zijn paard galopperend langs het huiskamerraam als teken dat Sinterklaas pakjes had bezorgd in de andere kamer.
= 's Zondags na het voetballen met z'n allen op bezoek bij opa en oma. 
= Toen we wat ouder waren  rikten met we met oma en opa op middagen in de kerstvakantie. Er werd dan zeer serieus gekaart en er moest afgerekend worden met centen.
= Opa die gezeten naast de kachel met 'een zingende moor' erop de krant voorlas voor oma.
= Het water in de keuken werd opgepompt met een handpomp. Het had een smaak, waarvan ik niet hield.
= Ook de bruiloften van drie tantes kan ik me nog herinneren, deze werden gevierd in het huis van mijn opa en oma. Het huis dat er niet meer staat.
= En dan die keer dat de kachel in de grootste van de drie woonkamers niet wilde trekken. Toen mijn vader de pijp van de kachel haalde zagen we de reden. Het rookkanaal had nog maar de omvang van de dikte van een pink als gevolg van het vele jaren stoken met briketten en eierkolen.

Tja . . . Mooie, hele mooie herinneringen

5509 Coupe bloempot

Toen ik van de week het bericht tikte 5508 Kapsalon moest ik denken aan alle kappers die ik al versleten heb.

Mijn eerste kapper herinner ik me nog op twee manieren. Op woensdagmiddag uuuuuren zitten wachten en aan de coupe bloempot.

Mijn tweede kapper herinner ik me ook op twee manieren: weer de bloempotcoupe en een walm van sigarenrook. Dat was op kostschool. Eens in de zoveel tijd kwam een kapper naar de kostschool en in een week tijd knipte hij tijdens de lesuren alle leraren en leerlingen. Hij had altijd een knoepert van een sigaar in zijn mond.

Toen ik wat ouder werd beviel me die bloempotcoupe niet meer en ging ik eens in de zes weken naar een kapper ergens aan de andere kant van de Maas in Wijck-Maastricht. Ook dan moest je een hele woensdagmiddag opofferen en een deel van je schaarse zakgeld.

Terug van kostschool heb ik gezworven langs diverse kappers, een stuk of vier, vijf. Omdat ze er mee ophielden moest ik steeds naar een andere.

Bij mijn huidige kapper zit ik inmiddels alweer tientallen jaren en dat bevalt me goed. Hij knipt vlot en goed en als je de kapsalon verlaat, heb je geen coupe bloempot.

5508 Kapsalon

Zaterdag las ik in de krant bij het plaatselijk nieuws dat de uitbaters van een multifunctionele feestzaal en een snackbar in een van de wijken van onze woonplaats het bijltje erbij neer gooien. Zij hebben het vanwege het corionavirus niet gered.

Twee broers worden de nieuwe uitbaters en gaan van de snackbar een echt cafétaria maken.

In het artikel kwamen de nieuwe uitbaters ook aan het woord. In een van de laatste zinnen stond iets wat me zeer verbaasde: ,,Met friet en snacks, maar we gaan wel mee met de tijd, dus eveneens met een broodje kip of kapsalon. We hopen half december open te gaan.”

‘Gaan ze in het cafetaria ook nog een kapsalon vestigen ?’, zo vroeg ik me tegen beter weten af. Toen ik ‘kapsalon’ intikte bij Google was het me meteen duidelijk.

Een kapsalon is een gerecht bestaande uit friet bedekt met shoarma, afgetopt met kaas, even onder de grill gezet, zodat de kaas smelt, met bovenop salade. Vaak wordt de kapsalon geserveerd met knoflooksaus en sambal. In plaats van shoarma, wordt de kapsalon ook wel klaargemaakt met kebab, döner, gyros, kip of falafel.

Tja . . . dat heb je ervan als je al decennia lang niet meer in een friettent/cafétaria bent geweest. Je denkt dan alleen maar aan ‘éen frietje zonder’ of  ‘een frietje met’ of ‘een frikandel’ maar absoluut niet aan een kapsalon