(4221) We worden verwend

MW portugalWe wisten dat bij de huur van het appartement schoonmaak (3x per week), vervanging handdoeken (2x per week) en wekelijkse verschoning van het bedlinnen inbegrepen was.

Toen we woensdag van het strand terug kwamen zagen alle ruimtes er weer spic-en-span uit; de pedaalemmers waren leeggemaakt, het bed opgemaakt en alle handdoeken waren vervangen. We wisten dat het zou gebeuren, maar toch . . .

Wij ervaren het na onze Franse kampeervakanties als een luxe. We worden verwend.

IMG_1198

FacebookTwitterGoogle+Delen

Posted on juni 3rd, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4221) We worden verwend

(4220) Wat een uitvinding

MW portugalToen we onze vakantie boekten, lazen we dat we op onze stek géén internetverbinding zouden hebben. En . . . daar kon ik niet mee leven ;-). Daarom maar eens op onderzoek uitgegaan. Met adviezen van mijn oudste zoon kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn eigen netwerk(-je) kon opzetten met behulp van een MIFI.

MIFI is de samenvoeging van ‘mobile’ en ‘WiFi’ en betekent zoveel als internet voor onderweg. In het apparaatje (de router) dient een SIM-kaart geplaatst te worden en dan kunnen 10 apparaat gebruik maken van de internetverbinding.

De MIFI had ik afgelopen winter al bij AH (!!!!) gekocht. Maandag hebben we bij een Phone-winkel een Portugese SIM-kaart gekocht. We hebben nu 3 weken lang een uitstekende internetverbinding.

Mijn zoon informeerde dinsdagavond naar de werking van de MIFI. ‘Voortreffelijk, wat een uitvinding!’, was mijn antwoord.
‘Kijk dat is mooi! Wat moeten we tegenwoordig zonder internet’, tikte hij terug.

En zo is ‘t.
Wat een uitvinding !!!

IMG_1183

Posted on juni 2nd, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4220) Wat een uitvinding

(4219) Bloemenpracht

MW portugalIn het ‘aldeamento turistico’ (vakantiedorp) waar wij verblijven ziet alles er zeer verzorgd uit. Er wordt veel zorg en aandacht besteed aan de voorzieningen en de prachtige tuinen. De bestrating vertoont zelfs vele verschillende versieringen. De bomen en planten zijn zeer divers en het milde klimaat zorgt er voor dat al vele struiken en planten in volle bloei staan. De gazons zijn ondanks de warmte en de droogte mooi groen en voelen aan als een zacht tapijt.

Aan de aankleding van het vakantiedorp is veel aandacht besteed en werk gemaakt. En wij . . . wij genieten daarvan, vooral van die bloemenpracht.

IMG_1227

Posted on juni 1st, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4219) Bloemenpracht

(4218) A little bit

MW portugalEen van de redenen dat we dit jaar (en de komende jaren ???) voor Portugal kozen i.p.v. van Frankrijk was DE TAAL. Fransen spreken alleen maar Frans en in het toeristische gebied de Algarve kun je nagenoeg overal met Engels terecht. Wat heb ik toch vele jaren moeten aanmodderen met mijn gebrekkige Frans. Zelfs bij de Franse dentiste stond ik met mijn mond vol tanden. Het frustreerde ons vaak dat we het niet begrepen en ook dat wij het hun niet konden uitleggen.

Nu is het feit dat we met Engels terecht kunnen een echte verademing. Zelfs mijn vrouw durft nu haar mondje te roeren. Het begon al op de luchthaven bij het autoverhuurbedrijf. De medewerker probeerde ons een duurdere wagen aan te smeren. Ook wilde hij dat we de brandstof voor de auto voor een bepaald bedrag af kochten. Ik kon hem in mijn Engels heel goed duidelijk maken dat we van zijn praktijken niet gediend waren.

We konden maandag aanvankelijk onze bestemming niet vinden, omdat in mijn  Tomtom een onvolledig adres bleek te staan. Een Portugese scooterverhuurster legde me haarfijn uit hoe ik diende te rijden. Wat een genot. Als het een Francaise was geweest, was ik waarschijnlijk nooit op mijn vakantieadres aangekomen 😉.

Op het resort aangekomen spraken we een dame aan om te vragen waar de receptie was. Ik vroeg: ‘Do you speak English?’ en zij antwoordde: ‘A little bit.’ Ook zij kwam uit ONS land. Wij ervaren het als een genot dat we hier kunnen communiceren in het Engels, ook al is het maar ‘a little bit’. 

IMG_1196

Posted on mei 31st, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4218) A little bit

(4217) O primeiro dia em Portugal

MW portugal

Dag 1 in Portugal
Het is altijd even wennen op je vakantiestek. Zo ook nu. Maar ‘de luxe’ en ‘de pracht’ die we hier op het resort aantreffen maakt het ons heel gemakkelijk.

Na de koffie gingen we naar een van de vele zwembaden; we zochten een hele rustige uit met uitzicht op de zee. Toen we, nadat we enkele baantjes gezwommen hadden, genoten van de zon, de rust, de stilte en het uitzicht, hoorde ik mezelf zeggen: ‘Wat ‘n luxe!’. We houden het hier wel drie weken uit. Dit is pas onze eerste dag in Portugal.

 

Posted on mei 30th, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4217) O primeiro dia em Portugal

(4216) Naar Portugal

MW portugal

Vele jaren tikte ik op de dag van vertrek voor onze zomervakantie boven het bericht ‘Naar Frankrijk’, maar zoals jullie zien staat er nu ‘Naar Portugal’. Al sinds de 70-jaren van de vorige eeuw brengen wij onze zomervakantie door in Frankrijk. Tijdens onze eerste vakantie verbleven we aan de westkust van Frankrijk en de volgende jaren zakten we steeds verder af naar het zuiden. De laatste 20 jaar zaten we steeds ergens aan de kust van de Middellandse Zee. Daar komt nu dus verandering in. Sinds het verblijf met onze kinderen en kleinkinderen in de Algarve tijdens de herfstvakantie van 2016 lijkt de liefde voor Frankrijk over te zijn.

Vandaag vliegen we naar Portugal naar de Algarve. Daar aan de kliffenkust in het zuiden van Portugal zullen we boven op een klif onze vakantie doorbrengen. Hieronder alvast een sfeerplaatje. De komende weken zullen er ongetwijfeld meer volgen . . .

appartement-met-uitzicht

Na een vlotte vlucht stonden we om half 10 al in Portugal. Op luchthaven Faro werd ook gebouwd maar daar was (nog) niets ingestort. Nadat we de huurauto opgehaald hadden een VW Polo reden we richting het resort. Daar ik een gebrekkig adres in mijn TomTom ingevoerd had, was het toch ff zoeken. Maar uiteindelijk vonden we het na veel gedraai en keren toch. Het zag er allemaal uit zoals ik al zo vele malen op internet bekeken had. Een zeer verzorgd en prachtig complex met heel veel bloemen en groen. Het zag er zeer netjes  en zeer verzorgd uit. Daar we pas om 16.00 uur konden inchecken ging ik eerst op zoek naar een SIMcard voor mijn Mifi. De medewerkster van Vodafone in Guia was zeer behulpzaam en mijn  Mifi werkt perfect. Daarna hebben we een supermercado opgezocht en onze eerste boodschappen gedaan. Tegen 16.00 uur zaten we op deze vermoeiende en dorstige dag al voor de derde keer op een terrasje. Het Portugese bier smaakte heeeeerlijk.
Tegen half 5 werden we door een medewerker per taxibusje naar ons appartement gebracht. Ook dat zag er netjes en luxueus uit. Wat een ruimte, wat een gemak.

Nadat ik dit bericht aangevuld had plofte ik in een gemakkelijke fauteuil en verlangde naar rust . . . morgen meer !!!

Posted on mei 29th, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4216) Naar Portugal

(4215) Regelneven

Photobucket

Een paar dagen geleden stond er in het plaatselijke weekblad ter grootte van een halve pagina een artikel over de werkzaamheden van mijn jongste zoon bij de plaatselijke voetbalclub. MC ‘regelneef’ bij jeugdtoernooien stond er boven het artikel.

In het artikel werd het petje afgenomen voor het werk van mijn jongste zoon en zijn team. Zij verwelkomen de komende weken zo’n 200 teams die allemaal een dag komen voetballen op het sportpark. ‘t Was mooi om te lezen hoe hij en zijn teamgenoten met veel inzet en passie toernooien organiseren voor de jeugd. Het artikel stond al gauw op Facebook en verscheen ook in onze familie-app.

Mijn oudste zoon reageerde op het app-berichtje met ‘GJ regelneef bij het gilde, pa regelneef bij het museum, het zit in de familie’.

Tja . . . zo is ‘t. ‘t Zijn regelneven.

regelneef

Posted on mei 28th, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4215) Regelneven

(4214) Kledingvoorschrift

Photobucket

Ik heb maar twee situaties meegemaakt dat er een kledingvoorschrift of dresscode was. Op een bruiloft en in militaire dienst. In militaire dienst diende je altijd (behalve onder de douche, in de eetzaal of in bed) een hoofddeksel te dragen. Afhankelijk van de kleding die je droeg, was dat een baret, een gevechtspet, een binnenhelm of een binnenhelm met buitenhelm. Op de eerdergenoemde bruiloft dienden we in ‘tenue-de-ville’ te verschijnen.

Aan bovenstaande moest ik denken toen ik van de week dit bericht tegen kwam: ‘Vanwege dit topje is deze leerling in haar examenjaar geschorst’

Het meisje, Summer dat in haar laatste jaar zit op de Hickory Ridge High School in North Carolina, kwam in de problemen door een groen shirt met een boothals en lange mouwen te dragen. Volgens haar directrice overtrad ze hiermee de kledingvoorschriften van haar school omdat er een gedeelte van haar onderrug te zien zou zijn geweest. Ze moest er een jasje overheen aantrekken. De studente zou meerdere keren tegen haar directrice gezegd hebben dat naar haar mening haar shirt prima was, maar leende alsnog het jasje van een van haar vriendinnen. Haar directrice wilde echter nog steeds dat ze mee ging om andere kleding aan te trekken.

Summer, die buitengewoon goede cijfers haalt met een gemiddelde in het Amerikaanse schoolsysteem van 4.4,  werd voor tien dagen geschorst en mocht niet bij de diploma-uitreiking zijn. Haar directrice overweegt nog steeds om haar van school te sturen.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . ik zie ook wel eens middelbare school leerlingen naar school fietsen in de zomer waarvan ik denk ‘tjonge, tjonge moet dat zo’.  Maar als een school bij aanmelding en toelating kledingvoorschriften bekend gemaakt heeft, zal men zich daar ook aan moeten houden. Anders had men gewoon een andere school moeten kiezen. Maar als meisjes groter en ouder worden, krijgen ze . . . en dan hebben ze soms lak aan een kledingvoorschrift.

foto

FOTO: Courtesy

Posted on mei 27th, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4214) Kledingvoorschrift

(4213) Klopt als een zwerende vinger

Photobucket

Net uit militaire dienst ging ik in de 60-er jaren van de vorige eeuw op mijn eerste werkdag keurig in het pak en met een wit overhemd aan en stropdas om naar mijn werk. Mijn loopbaan begon in een eerste klas van een  dorpsschool. Al snel bleek dat men tegen de meester opkeek. Wat de meester zei en deed was goed. Kreeg van ouders zelfs het verzoek om een brief (in het Duits) die zij hadden ontvangen te vertalen. Later werd me zelfs door ouders gevraagd om bij de gemeente woonruimte voor hen aan te vragen of een goed woordje te doen bij een bepaalde instantie. Ik, wij werden keurig aangesproken met ‘Meester’ of ‘Mijnheer’. Ook ontvingen we uitnodigen om bij bepaalde officiële aangelegenheden aanwezig te zijn.

Tja . . . bovenstaande kwam in me op toen ik van de week las: ‘Aanzien leraar basisschool flink gedaald’. Het artikel ging over de daling van het maatschappelijk aanzien; een mogelijke verklaring daarvoor is dat leraren die van de pabo komen al jaren gemiddeld minder verdienen dan andere hbo’ers.

Als ik nu af en toe lees hoe ouders omgaan met leraren en op school verhaal gaan halen en dat leraren klagen over de zeer hoge werkdruk ben ik blij dat mijn werkzame leven achter me ligt. En als ik dan op een dag een artikel onder ogen krijgen met de titel ‘Aanzien leraar basisschool flink gedaald’, roep ik door de kamer: ‘Klopt als een zwerende vinger’.

meester

Posted on mei 26th, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4213) Klopt als een zwerende vinger

(4212) Een knoop in leggen

Photobucket

In september zal het grootste gezin van Groot-Brittannië twintig kinderen tellen, want dan wordt de jongste geboren, een zoon. Maar daarna is de maat vol voor moeder Sue (42) en vader Noel Radford (46). Niet omdat ze dat niet meer aankunnen, maar omdat ze geen naam meer kunnen verzinnen.

“Mijn moeder heeft me altijd aangeraden om te stoppen waarmee ik begonnen ben”, zegt Sue. Het eerste kind van de Radford-familie was namelijk ook een zoon, Chris. Hij is nu 28 jaar oud. Sue beviel van hem toen ze amper 14 jaar oud was. Het jonge koppel wilde het kind absoluut houden, temeer omdat ze allebei zelf geadopteerd zijn. Sue trouwde met Noel toen ze 17 jaar was en de kinderen bleven maar komen. Het koppel leegt dagelijks zeven wasmanden, geeft elke week meer dan 250 euro uit aan boodschappen en deelt met hun negentien kinderen één enkele badkamer. Maar nu heeft het kopzorgen. Ze zijn er namelijk nog altijd niet uit hoe hun nieuwe spruit zal heten. Daarnaast geeft vader Noel toe dat hij de namen van zijn kinderen soms door elkaar haalt. Mede daarom besloot het gezin na de geboorte van het jongste kind in september te stoppen met kinderen maken.
Lees hier meer >>>>>

Tja . . . ‘soms is het gekkenwerk’ zegt moeder Sue. Ik vind het daar al heel lang gekkenwerk. Al moeder voor haar 14de. Dan moet echtgenoot Noel destijds 18 jaar oud een strafbaar feit gepleegd hebben. Maar dat is inmiddels verjaard. Toch blijkt het van weinig intelligentie getuigen dat pas bij de komst van de 20ste spruit er nagedacht wordt over het stoppen met kinderen krijgen. Het lijkt wel dat men een smoes moest verzinnen; we konden geen naam meer verzinnen. Laat me niet lachen.

In de commentaren op het bericht is men veel duidelijker en directer. Een Britse schrijft: ‘For god’s sake woman close your legs!’ en een Belg reageert met ‘Hij zou er beter een knoop in leggen; onverantwoord is dat.’

thesun

Posted on mei 25th, 2017 by hc  |  Reacties staat uit voor (4212) Een knoop in leggen